Πόση βία ακόμη;

O πολιτισμός αντιδρά μεν στην βαρβαρότητα πλην όμως εθίζεται όλο και περισσότερο σ’ αυτήν

Ένα ακόμη βίντεο φρίκης παγώνει το αίμα. Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για
βασανισμούς που υφίστανται Ιρακινοί αιχμάλωτοι από Αμερικανούς πεζοναύτες.
Πρόκειται για σκηνές που κατέγραψε μια κρυφή κάμερα σε σφαγεία πουλερικών στις
ΗΠΑ, τα οποία ανήκουν σε μεγάλη αλυσίδα φαστ-φουντ. Απίστευτη η αγριότητα.
Βλέπουμε ανθρώπους να χοροπηδούν πάνω στα ζώα, για να τα θανατώσουν με το
βάρος τους. Μοιάζουν, στο ασπρόμαυρο και λίγο σκοτεινό πλάνο, να εκτελούν τις
χορευτικές κινήσεις ενός πολεμικού βάρβαρου χορού. Και αυτό είναι.

Το βίντεο το είδαμε στο δελτίο του Alpha και δεν υπήρξε προειδοποίηση ότι
πρόκειται για εξαιρετικά βίαιες σκηνές. Φυσικά και μόνο η ανακοίνωση της
είδησης, ότι κρυφή κάμερα οικολογικής οργάνωσης κατέγραψε σκηνές βίας σε
ορνιθώνες, προειδοποιούσε και άλλωστε πάει καιρός που θεωρούνται κοινής λήψεως
τα πλάνα της τρομακτικής αγριότητας, η οποία έχει ξεσπάσει σε ολόκληρο τον
πλανήτη. Σαν φρενίτιδα εξολόθρευσης των ανθρώπινων χαρακτηριστικών μας, σαν
εμμονή σε μια αρχέγονη βαρβαρότητα που μας μετατρέπει σε αιμοβόρικα ζώα, μας
σπρώχνει πάλι στα δέντρα και τις σπηλιές, ένα είδος θηλαστικών που
αυτοκαταστρέφεται από την ηδονή του κανιβαλισμού.

Κανιβαλισμός σε κάθε εκδοχή, από την κατανάλωση του ανθρώπινου εαυτού
ως θέαμα σε ριάλιτι, μέχρι τον ευτελισμό της έννοιας της Δημοκρατίας και της
ειρήνης σε άλλοθι για την ηθική και φυσική εξόντωση ανθρώπων και από τη
μετατροπή των κανόνων του πολιτισμού σε κυνικές αξίες του κέρδους, μεταξύ των
οποίων είναι και οι κανόνες της διατροφής, που αποτελεί εδώ και χρόνια πυρήνα
εκβαρβαρισμού των ηθών – εκτροφεία ζώων σε άθλιες συνθήκες για την αύξηση του
βάρους, θανάτωση των ζώων με τρόπους που ξεπερνούν την πιο διεστραμένη
φαντασία, εξασφάλιση φθηνής πλην άρρωστης τροφής κ.λπ. Ένας πολιτισμός σε
καταστροφικό παροξυσμό.

Και το χειρότερο; Τον συνηθίζεις. Δεν μας κάνει έκπληξη που δεν υπάρχει
πλέον προειδοποίηση για τη σκληρότητα των πλάνων σε δελτία ειδήσεων. Δεν μας
κάνει έκπληξη η ευκολία προβολής τους. Δεν μας κάνουν έκπληξη τα βίντεο των
αποκεφαλισμών – άλλο ένα κυκλοφόρησε προχθές. Δεν μας κάνει έκπληξη το γεγονός
των καθημερινών σκοτωμών στο Ιράκ, που έχουν εξοντώσει περισσότερους από όσους
οι βομβαρδισμοί πριν από έναν χρόνο, οι οποίοι τότε προκάλεσαν παγκόσμια
αντίδραση και διαδηλώσεις υπέρ της ειρήνης. Πλέον, καμία αντίδραση.

Εκτιθέμεθα στη βία και ικανοποιούμαστε με τη στιγμιαία ανατριχίλα από τη θέα
της, που δεν είναι παρά η ανάμνηση του κανόνα, η ανάμνηση της ηθικής αξίας του
σεβασμού στη ζωή σε κάθε μορφή της. Εκείνη τη στιγμή της προβολής των σκηνών,
που συνοδεύεται πάντα με καταγγελτικό κείμενο, ο πολιτισμός ικανοποιείται από
τον αυτοματισμό της διορθωτικής κίνησης. Το βίντεο που προώθησαν οι οικολόγοι
στο Ίντερνετ και από εκεί το πήραν φυσικά οι τηλεοράσεις, είχε ως αποτέλεσμα
να πέσουν περίπου 5% οι μετοχές τής εν λόγω αλυσίδας φαστ-φουντ. Είμαστε ακόμη
ευαίσθητοι. Πολιτισμένοι. H ενημέρωση ενεργοποιεί. Μέχρι πότε και πόση
διάρκεια έχει η ευαισθητοποίηση, πόση δύναμη;

Τις προάλλες προβλήθηκε άλλο βίντεο από το δελτίο του Mega για την
εξόντωση αδέσποτων στη χώρα μας εν όψει των Ολυμπιακών, που και αυτή έχει
προκαλέσει την αντίδραση διεθνών οικολογικών οργανώσεων. Αυτό το βίντεο
προβλήθηκε με προειδοποίηση ότι οι σκηνές που ακολουθούν είναι σκληρές. Μόνο
που μέσα στον καθημερινό βομβαρδισμό μας με σκηνές βαρβαρότητας, η τήρηση του
κανόνα έμοιαζε με εκείνη την ξαφνική ντροπή που πιάνει τους νεοεισαχθέντες στα
σαλόνια, οι οποίοι λίγο πριν καταβρόχθιζαν με τα χέρια τροφή και ξαφνικά
θυμούνται την καλή συμπεριφορά και πιάνουν με το λαδωμένο χέρι το
μαχαιροπίρουνο.

Καταναλώνουμε τη «συνταγή» βαρβαρότητας

Το πρόβλημα δεν είναι η ενημέρωσή μας για τη βαρβαρότητα, αλλά ο τρόπος που
γίνεται, η μετατροπή της σε καθημερινά «διασκεδαστικά» ενσταντανέ, που
λειτουργούν σαν πολλές, μικρές βαλβίδες αποσυμπίεσης των ενοχών από την
αδράνεια του καναπέ. Το πρόβλημα είναι ότι συνηθίζουμε και, ακόμη χειρότερα,
ότι δεν ξεφεύγουμε από τον φαύλο κύκλο θέαμα βαρβαρότητας-μίμηση- περισσότερο
θέαμα βαρβαρότητας.

Γιατί ο άνθρωπος είναι ον μιμητικό και ο πολιτισμός που έχει επίκεντρο τον
νόμο των όπλων και την επιβολή της εξουσίας, μέσω αυτών έχει διαδώσει και τη
«συνταγή» του θεάματός της σαν είδος διασκέδασης.