Περί έρωτος…

Το πέμπτο βιβλίο-αφήγημα του Δημήτρη Γκιώνη, με τον παιγνιώδη τίτλο «Και μετά
τι έγινε», είναι μια καλή παρέα για το καλοκαίρι. Άσε που δίνει πολλές
απαντήσεις στο ερώτημα του τίτλου, μέσα από τα σπαρταριστά ερωτικά επεισόδια
μιας αντροπαρέας. Τι έγινε αλήθεια στο μεσοδιάστημα από την αθωότητα ώς στην
εμπειρία; Από την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, τους εφηβικούς αυνανισμούς, τις
επισκέψεις σε μπορντέλα, τις «παρανομίες» των νόμιμων δεσμών, ώς την ερωτική
απελευθέρωση; Πέντε φίλοι μιλάνε ελεύθερα, χαλαρά, για τα ερωτικά συμβάντα της
ζωής τους, ανανεώνοντας το κέφι τους για έρωτα, για ζωή. Πρόσωπα με αυθεντικές
συμπεριφορές αναδύουν ένα άρωμα εποχής που κρατάει μισόν αιώνα. Έτσι κι
αλλιώς, όλα φαίνονται λιγότερο ανυπόφορα, από όποια όχθη κι αν τα κοιτάς,
αρκεί να υπάρχει μια απόσταση. Ο χρόνος που μεσολαβεί καταυγάζει ό,τι απομένει
από τη φασαρία – αν απομένει κάτι που έχει σημασία και μπορεί να αποκτήσει
αξία. Με το «ήσυχο», πολύ προσωπικό του χιούμορ, ο Γκιώνης χειρίζεται τον μύθο
του έρωτα. Απομυθοποιεί τις μυθικές του διαστάσεις, και σαν να ξαναφέρνει
μπροστά την ευχάριστη διάθεση, που έρχεται ή και προκαλεί το παιχνίδι του
έρωτα. Όσο για την απάντηση στο ερώτημα ποιος είναι ο ιδεώδης ερωτικός
σύντροφος; αυτή παραμένει διαχρονικά ίδια: Είναι αυτός που συγκεντρώνει
προσόντα τα οποία δεν βρίσκεις εύκολα σε μια μόνο γυναίκα ή σ’ έναν μόνο
άντρα. Επομένως;