MATIEΣ Ο Pεχάγκελ

Τελικά, εκτός από έξοχος προπονητής, ο Ρεχάγκελ απέδειξε ότι είναι και ένας
ξεχωριστός άνθρωπος, αφού αρνήθηκε τα εκατομμύρια που του πρόσφεραν οι
συμπατριώτες του για να μείνει στην Ελλάδα και στην Εθνική μας ομάδα! Πράξη
σχεδόν μοναδική στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Θέλω, πάντως, ως
προς τον τεχνικό Ρεχάγκελ, που πράγματι έφτιαξε μια πολύ δυνατή ομάδα, να
διατυπώσω μερικές σκέψεις μου για τους προπονητές και τους ποδοσφαιριστές,
γενικώς.

Το ποδόσφαιρο δεν παίζεται με ασκήσεις «επί χάρτου» ή «επί της αμμοδόχου». Το
ποδόσφαιρο παίζεται από παίκτες. Που, αν έχουν αξία και τα «δίνουν όλα» μέσα
στο γήπεδο, εφαρμόζοντας τις οδηγίες, ασφαλώς, του προπονητή τους, μπορούν να
κοιτάζουν στα μάτια όλους τους αντιπάλους τους. Αφήνω τον τεράστιο ρόλο που
παίζει ο παράγοντας «τύχη» σε κάθε αναμέτρηση. Και η Εθνική ομάδα της χώρας
μας υπήρξε πολύ τυχερή.

Τι θα λέγαμε σήμερα για τον άξιο, όντως, Ρεχάγκελ, αν οι Τσέχοι παικταράδες,
με την ομάδα-μηχανή δεν είχαν αστοχήσει μέσα από τη «μεγάλη περιοχή» και με
άδειο, σχεδόν, τέρμα, τρεις φορές; Και πώς ο τεχνικός της Εθνικής μας, τον
οποίο ικέτευε ο Μπεκενμπάουερ να αναλάβει τη Γερμανία, εν όψει του Παγκοσμίου
Κυπέλλου, δεν τα κατάφερε με τους Ρώσους, που το συγκρότημά τους ήταν το
υποδεέστερο του ομίλου μας;

Ο Ρεχάγκελ έδωσε πάρα πολλά, πράγματι, στην Εθνική ομάδα. Γύμνασε σωστά τους
παίκτες, τους έμαθε να αλληλοκαλύπτονται στην άμυνα και, το πιο σημαντικό,
τους έκανε ενέσεις αυτοπεποίθησης και ψυχραιμίας στην Πορτογαλία. Ακόμη,
πέτυχε να βγάλει απ’ τον καθένα όλες του τις αρετές. Ποτέ δεν ήταν καλύτεροι,
σε ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό τους βίο, ο Ζαγοράκης, ο Σεϊταρίδης, ο Χαριστέας,
ο Καψής και ο Κατσουράνης.

Υπέροχος, λοιπόν, ο Ρεχάγκελ. Αλλά το ίδιο ισχύει για τους ποδοσφαιριστές. Που
ξεπέρασαν τον εαυτό τους. Που κατάλαβαν, μέσα στη «μάχη», ότι οι απέναντι δεν
είναι άτρωτοι. Και είχαν και από πίσω τους έναν ολόκληρο λαό, που προσδοκούσε,
που τους ενθάρρυνε, που τους ακολουθούσε στα γήπεδα, που έβγαινε στους δρόμους
και πανηγύριζε, σε κάθε επιτυχία τους. Λίγο είναι αυτό;

Συμπέρασμα: ποτέ δεν είχαμε καλύτερη Εθνική ομάδα. Και σ’ αυτό έπαιξε τον
πρώτο ρόλο ο Ρεχάγκελ. Αλλά και ποτέ δεν είχαμε «ατσάλινους παίκτες» όπως
τώρα. Παλιά, διαθέταμε μόνο 3-4 ποδοσφαιριστές μεγάλης κλάσης. Αλλά ποτέ
σύνολο. Κι αυτό το σύνολο το δημιούργησε «ο Γερμανός».