Όταν ο κόσμος πανηγυρίζει…

Δεν συμπίπτουν τα αισθήματα του κόσμου που πανηγυρίζει με τις προθέσεις των
επισήμων που τα οικειοποιούνται. Το εμπεδώσαμε πια από τον πανηγυρισμό στο
Καλλιμάρμαρο, όπου μαντρωμένοι χιλιάδες άνθρωποι περίμεναν υπομονετικά και
ανυπόμονα τους νικητές της Εθνικής Ελλάδος, για να τους αποθεώσουν σ’ έναν
γύρο θριάμβου. Αντί γι’ αυτό, οι κρατούντες και οι παράγοντες αντιμετώπισαν
αυτιστικά έναν πάνδημο εορτασμό, ως ευκαιρία προσωπικής τους προβολής.
Μονοπώλησαν με ανιαρές, κοινότοπες ομιλίες την αυθόρμητη, λαϊκή γιορτή.
Υπερέβαλαν σε απονομές δώρων. Ευτέλισαν την αξία των μεταλλείων. Τόσα πολλά
μετάλλια, τόσοι πολλοί σταυροί! Έλεος πάτερ… Ξενέρωσε το μέγα πλήθος και το
μέγα πάθος κι άρχισαν μπαϊλντισμένοι οι άνθρωποι να φεύγουν. Την ίδια στιγμή
όμως έστελναν κι ένα μήνυμα σε παραλήπτες πάσης φύσεως και θέσεως ­ ασχέτως αν
ορισμένοι δεν το έλαβαν… Αλλά η οίηση και η αμετροέπεια γύρισε μπούμερανγκ.

…οι επίσημοι φτιάχνουν τη γραβάτα τους

Δημήτρης Αβραμόπουλος

Γιατί, το αμέσως επόμενο κρούσμα, που σημειώθηκε προχθές στο Ηρώδειο, ήταν
μάθημα για όποιον το αγνόησε. Χιλιάδες θεατές περίμεναν να ακούσουν τον
Ζιλμπέρτο Ζιλ και να ευφρανθούν από τα τραγούδια του. Άλλα όμως είχε στον νου
του ο επίσημος του κοίλου, υπουργός Τουρισμού κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο
οποίος απτόητος, επιχείρησε να πάρει «μερίδιο» από την εκδήλωση, να μιλήσει
για τον Βραζιλιάνο σταρ και υπουργό Πολιτισμού. Αγριεμένο το κοινό από το
προηγούμενο φιάσκο τού ‘κλεισε το στόμα με ένα ζωηρό, ομαδικό, παρατεταμένο
«ουουουου…». Ο παρ’ ολίγον ομιλητής ψέλλισε ένα σύντομο καλωσόρισμα και
μουδιασμένος κατέβηκε στον θώκο του, αφήνοντας ελεύθερη τη σκηνή για τον
καθόλου επίσημο, καθόλου «καθωσπρέπει», καθόλου ανιαρό καλλιτέχνη, που
τραγούδησε και χόρεψε και επικοινώνησε με τους ακροατές του.