Διαστάσεις Aντιφατικές συμπεριφορές

H δεκαετία του ’60 δεν μου άρεσε καθόλου. Μαθήτρια σχολείου τότε,
απεχθανόμουν τη μόδα των βρώμικων τζιν -για άνδρες και γυναίκες. Και φοβόμουν
ιδιαίτερα το κόστος του ελεύθερου έρωτα.

Τζορτζ Μπους. Αντί οι Αμερικανοί να αλλάξουν άποψη για τον εαυτό τους, πολλοί έχουν αλλάξει άποψη για τον πρόεδρό τους

Καθώς όμως οι δεκαετίες άλλαζαν και περνούσαν -η μονότονη δεκαετία του ’70 με
την απολυταρχία του πολυεστέρα, η άπληστη δεκαετία του ’80 με τις εκατοντάδες
χιλιάδες βάτες, η υλιστική δεκαετία του ’90 με την κυριαρχία του ντιζάιν, η
τρομαχτική δεκαετία του ’00, στον αστερισμό του Botox -άρχισα να νοσταλγώ το
ιδεαλιστικό πάθος της δεκαετίας του ’60.

Είναι εκπληκτικό, δεδομένου του πόσο έχουμε απομακρυνθεί από το πνεύμα της
δεκαετίας εκείνης, πόση εμμονή έχουν ακόμα οι συντηρητικοί με την εξόντωσή
της. H αποστροφή τους προς τη δεκαετία του ’60 οδηγεί σε βλακώδεις και
οξύμωρες συμπεριφορές, με τους συντηρητικούς να επινοούν τολμηρά σχέδια
κοινωνικής μηχανικής προκειμένου να γυρίσουν πίσω τον χρόνο. «Όποιος κοιτάζει
πίσω στη δεκαετία του ’60 και, ζυγίζοντας τα πάντα, θεωρεί ότι υπήρξε
περισσότερο ωφέλιμη παρά βλαβερή, είναι κατά πάσα πιθανότητα Δημοκρατικός»,
δήλωσε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, στο Σικάγο, στη διάρκεια της
περιοδείας για την προώθηση της αυτοβιογραφίας του. «Όποιος πιστεύει πως
υπήρξε περισσότερο βλαβερή παρά ωφέλιμη, είναι κατά πάσα πιθανότητα
Ρεπουμπλικανός».

Όταν επέστρεψε στην εξουσία, η ομάδα «Μπους 2», στάζοντας περιφρόνηση για τον
Μπιλ Κλίντον και πιστεύοντας ακράδαντα ότι εκείνη «γνωρίζει καλύτερα», θεώρησε
πως μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αποπομπή του Σαντάμ προκειμένου να αλλάξει
τον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν οι Αμερικανοί τον εαυτό τους καθώς και την
εικόνα που είχε η Αμερική στον κόσμο.

H αλαζονική τους επιμονή να εξαλείψουν τα φαντάσματα του Βιετνάμ και να
σημάνουν μια νέα, μεταψυχροπολεμική εποχή θριάμβου γύρισε μπούμερανγκ,
αφήνοντας για μια ακόμα φορά την Αμερική τελματωμένη σε ένα μακρινό, εχθρικό
έθνος.

Οι Μπους και οι Ρεπουμπλικανοί οπισθοχώρησαν με αηδία μπροστά στην ηθική
χαλαρότητα του Κλίντον όσον αφορά τη Μόνικα -όμως η κυβέρνηση αυτή επέτρεψε
στον εαυτό της μια πολύ πιο επικίνδυνη χαλαρότητα όταν παραπλάνησε τον
αμερικανικό λαό για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ, και τις σχέσεις
ανάμεσα στον Σαντάμ και την Αλ Κάιντα.

Αντί οι Αμερικανοί να αλλάξουν άποψη για τον εαυτό τους, πολλοί έχουν αλλάξει
άποψη για τον Μπους -φοβούμενοι ότι, εγκρίνοντας τις προληπτικές εισβολές και
τα βασανιστήρια, περιορίζοντας τις ατομικές ελευθερίες, έχει πλέον
διαστρεβλώσει υπερβολικά τις αξίες επάνω στις οποίες θεμελιώθηκε η χώρα.

Ο Αμερικανός πρόεδρος κατάφερε πράγματι να αλλάξει την εικόνα της Αμερικής
στον κόσμο. Αλλά όχι προς το καλύτερο.