MATIEΣ Tο καλάμι

Μεγάλη η επιτυχία της Εθνικής μας ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αλλά νομίζω
ότι αρχίσαμε, κιόλας, να καβαλάμε το καλάμι. Να σκεφτόμαστε, δηλαδή, τελικούς
και νίκες και πορεία, εν γένει, στους διεθνείς στίβους, που αποκλείεται,
πλέον, να έχει την παραμικρή σχέση, με ανεπιτυχή αποτελέσματα και
εξευτελιστικές ήττες.

Ας σοβαρευτούμε. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν είναι αντάξιο της τιμής που του
γίνεται. Αντάξιοι της τιμής είναι μόνον οι 15-20 παίκτες του – οι περισσότεροι
λεγεωνάριοι – που με νύχια και με δόντια κατάφεραν να οδηγήσουν την ομάδα
στους 8 της Ευρώπης. Και πρώτος απ’ όλους ο προπονητής τους. Που είχε
περγαμηνές από το παρελθόν, αλλά ουδέποτε τις έβγαλε στην πασαρέλα.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο, όμως, δεν είναι οι 15-20 καλοί ποδοσφαιριστές, που
ακριβώς επειδή είναι καλοί, αγωνίζονται σε ευρωπαϊκές ομάδες. Το ελληνικό
ποδόσφαιρο είναι οι παρίες παίκτες, που παίζουν σε άθλια γήπεδα, ενώπιον κενών
εξεδρών, με κανίβαλους οπαδούς που τους σπάνε τα αυτοκίνητα και απειλούν
μανάδες και οικογένειες, με επίορκους διαιτητές που τινάζουν πρωταθλήματα στον
αέρα και με παράγοντες που θέλουν πάντοτε να εξουσιάζουν, για να ‘χουν μονίμως
στη διάθεσή τους ιδιωτικούς στρατούς, ώστε να βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Να δούμε, όμως, και τη σημερινή Εθνική ομάδα, που έβγαλε δικαίως χιλιάδες
κόσμου στους δρόμους, για πανηγυρισμούς και εθνικούς ύμνους. Είναι μια ομάδα,
που κυριότερο στοιχείο της είναι η δύναμη της ψυχής των ποδοσφαιριστών της και
όχι τα τεχνικά κ.λπ. προσόντα της. Στο ματς με τους Ρώσους έγιναν τρομερά
λάθη, κυρίως από τους ακραίους μπακ, ενώ και η επίθεση, αν εξαιρέσει κανείς το
αριστουργηματικό γκολ του Βρύζα, ήταν για τα πανηγύρια.

Κατά τη γνώμη μου, η ελληνική Εθνική ομάδα υστερεί, έναντι των αντιπάλων της,
σε ταχύτητα. Οι παίκτες της έπαψαν προ πολλού να είναι νέοι και, συχνά,
μοιάζουν… εν στάσει, όταν τους προσπερνούν οι αντίπαλοι. Κι αυτό, πρωτίστως,
οφείλεται στην ηλικία των περισσοτέρων, που πλησιάζει τα 30. Και αναρωτιέμαι:
τι είδους Εθνική θα έχουμε σε 2 χρόνια, όταν αυτά τα «παιδιά» θα ‘χουν
μεγαλώσει;

Δεν γκρινιάζω. Γεύομαι τη νίκη, αλλά βλέπω και μπροστά. Και πιστεύω ότι αν το
ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αλλάξει εκ βάθρων, οι επιτυχίες της Εθνικής στην
Πορτογαλία θα είναι ένα ευχάριστο πυροτέχνημα. Και η αλλαγή, για την οποία
μιλάω, προϋποθέτει ριζικά και σκληρά μέτρα από τη μεριά της Πολιτείας.