Πρόσωπα H αιμορραγία των θέσεων εργασίας

H όψη του είναι παραπλανητική, ο άνθρωπος μοιάζει με τυπικό Αμερικανό
νομιμόφρονα πολίτη, μη σας ξεγελά όμως, πρόκειται για έναν από τους
ισχυρότερους ανθρώπους στον κόσμο.

Τζον Σουίνι. Ο Αμερικανός συνδικαλιστής προτείνει λύσεις για την απασχόληση

Πρόεδρος της AFL-CIO, της Συνομοσπονδίας Αμερικανικών Συνδικάτων (17
εκατομμύρια μέλη), ο 70χρονος Τζον Σουίνι είναι από τους σημαντικότερους
πρωταγωνιστές της αμερικανικής οικονομικής ζωής. Και με την αιμορραγία των
θέσεων απασχόλησης που παρατηρείται σήμερα στη χώρα του, ο Σουίνι παίζει
στρατηγικό ρόλο. Διαπραγματευόμενος με τις επιχειρήσεις που εξετάζουν την
προοπτική της μετακίνησης σε άλλες χώρες με φτηνότερο κόστος εργασίας,
συμβάλλει αποτελεσματικά στη διαχείριση των συνεπειών αυτών της
παγκοσμιοποίησης. Αναγκάζοντας δε τους υποψήφιους για την προεδρία να πάρουν
θέση, επηρεάζει μια εκλογική αναμέτρηση που ενδιαφέρει όλο τον πλανήτη.

«Το να συμφιλιώσουμε το άνοιγμα στο διεθνές εμπόριο με την ισονομία είναι το
μεγάλο πρόβλημα των προσεχών δεκαετιών», λέει ο Σουίνι στο γαλλικό περιοδικό
«Νουβέλ Ομπζερβατέρ», με την ευκαιρία της επίσκεψής του στο Παρίσι για μια
σύνοδο του ΟΟΣΑ. «Αυτό το πρόβλημα δεν θα το επιλύσουμε παρά με καινούργιους
κανόνες του παιχνιδιού. Στη διάρκεια των 44 τελευταίων μηνών, η αμερικανική
οικονομία έχασε 2,4 εκατομμύρια θέσεις απασχόλησης. Εδώ και τριάμισι χρόνια
δεν έχει υπάρξει καθαρή δημιουργία θέσεων εργασίας. Και αυτό είναι πρωτοφανές
για μια προεδρία».

Ο Αμερικανός συνδικαλιστής συζήτησε αυτό το πρόβλημα με διευθυντές
επιχειρήσεων στη Γαλλία. «Όταν πληρώνω έναν εργαζόμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
26 ευρώ την ώρα και έναν Κινέζο συνάδελφό του 80 λεπτά, πώς να μην πάω στην
Κίνα αν θέλω να είμαι ανταγωνιστικός;» διερωτήθηκε ο Ζαν-Λουί Μπεφά,
διευθυντής της Saint-Gobain. Το ερευνητικό ινστιτούτο Forrester εκτιμά ότι
μέχρι το 2015 μπορεί να έχουν χαθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες 3,3 εκατομμύρια
θέσεις εργασίας στην τεχνολογία της πληροφορικής. Και γι’ αυτό ο Σουίνι θέλει
να αντιδράσει. «Δεν μπορούμε να επιβάλουμε τις οικονομικές μας προδιαγραφές
στις άλλες χώρες», αναγνωρίζει. «Όμως το χαμηλό κόστος της εργασίας σε
ορισμένες χώρες της Ασίας είναι προϊόν της δουλείας των παιδιών, της
παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δηλαδή της καθαρής εκμετάλλευσης. Είναι
ένα πρόβλημα ισονομίας με την πιο ουσιαστική έννοια του όρου».

Για την καταπολέμηση αυτής της κατάστασης, ο Νεοϋορκέζος συνδικαλιστής
προτείνει μια κοινή στρατηγική στα ευρωπαϊκά συνδικάτα. Μια στρατηγική
παγκοσμιοποιημένη. Και υποστηρίζει τις προτάσεις του Τζον Κέρι. Ο υποψήφιος
του Δημοκρατικού Κόμματος θέλει να καταργήσει τη δυνατότητα που έχουν οι
αμερικανικές πολυεθνικές να αναβάλλουν επ’ αόριστον τον επαναπατρισμό των
κερδών τους στο εξωτερικό. Σε αντάλλαγμα για την απώλεια αυτού του
πλεονεκτήματος, οι σύμβουλοι του Κέρι προτείνουν φορολογικά κίνητρα που θα
ενθαρρύνουν τις αμερικανικές επιχειρήσεις να προσφεύγουν σε ντόπια εργατικά χέρια.