Ο νέος… πολιτικός πολιτισμός

Με αφορμή τη δήλωση του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή στην τηλεοπτική
συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για τις ευρωεκλογές, ότι η κυβέρνηση θέλει να
θεμελιώσει έναν καλύτερο πολιτικό πολιτισμό, ο κ. Γιώργος Ψυρρόπουλος, από το
Βραχάτι Κορινθίας, σημειώνει:

«Δεν είναι πολιτικός πολιτισμός να αναδεικνύεται κανείς νικητής σε πολιτικό
αγώνα και ο αντίπαλός του που ηττάται να μην τον συγχαίρει για την επιτυχία
του· έτσι συμπεριφέρθηκε ο κύριος Καραμανλής όταν στις βουλευτικές εκλογές του
2000 νίκησε ο κ. Σημίτης. Ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου με χαμόγελο έσπευσε να
συγχαρεί τον κ. Καραμανλή για τη νίκη του στις βουλευτικές εκλογές 7/3/2004.

Δεν είναι πολιτικός πολιτισμός να αποκαλείς τον Πρωθυπουργό της χώρας αρχιερέα
της διαπλοκής, δηλ. ως έχοντα, κατά την ακριβή έννοια του όρου, στενή
προσωπική σχέση και αλληλεξάρτηση με οικονομικά συμφέροντα».

Ο κ. Ψυρρόπουλος διερωτάται ακόμη, σε άλλο σημείο της επιστολής του, πώς είναι
δυνατόν «να διαπράττεις πολιτική απάτη δημιουργώντας και καλλιεργώντας
προσδοκίες και φρούδες ελπίδες για οριστική τακτοποίησή τους σε 250.000
εργαζομένους με σύμβαση δηλώνοντας επίσημα δύο ημέρες πριν από τις εκλογές ότι
“σταματάει η ομηρεία τους” και τελικά να μην ξέρουμε πόσοι από αυτούς
τακτοποιούνται;».

Και ο αναγνώστης μας συνεχίζει παρατηρώντας ότι «ενώ η N.Δ. κατήγγειλε ως
αντιπολίτευση την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι σχεδίαζε τα ολυμπιακά έργα στα
χαρτιά, μολονότι γνώριζε ότι προχωρούσαν στην πράξη, σπεύδει τώρα ως κυβέρνηση
να τα οικειοποιηθεί».

Ο κ. Ψυρρόπουλος κλείνει την επιστολή του σχολιάζοντας τη στάση της κυβέρνησης
στο Κυπριακό. «H χλιαρή και καθυστερημένη θέση της N.Δ. στο θέμα αυτό με τα:
“Οι Ελληνοκύπριοι αποφασίζουν και εμείς συμπαραστεκόμαστε”, ότι το σχέδιο Ανάν
“έχει περισσότερα πλεονεκτήματα από μειονεκτήματα”, όλα αυτά αποτελούν
λαϊκισμό και μικροκομματισμό και εύχεται κανείς η λύση που θα δοθεί τελικά να
μην είναι χειρότερη από αυτήν του απορριφθέντος 5ου σχεδίου Ανάν. Να μη γίνει
δηλ. αυτό το οποίο έγινε με το Μακεδονικό, όπου επικράτησε το όνομα
“Δημοκρατία της Μακεδονίας” μετά την απόρριψη της μεικτής ονομασίας που ήταν
πιο κοντά στην ιστορική πραγματικότητα».