Tο Tέταρτο κουδούνι

«Πάρε το φως». Ο Ύμνος της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας; Σε στίχους Λίνας
Νικολακοπούλου: Με τη φωνή του Γιάννη Κότσιρα; Ακριβώωως!

Ποιος έγραψε τη μουσική του; Μα ο «διεθνούς φήμης συνθέτης και
παραγωγός» Ντέιβιντ Χορμ, όπως διαβάζω στο, επίσημο αν δεν απατώμαι,
γυαλιστερό, πολυτελέστατο περιοδικό των Ολυμπιακών Αγώνων με τον τίτλο «Athens
04» που μοιράζεται δωρεάν, ως ένθετο, σε εφημερίδες.

Διεθνούς, όντως, φήμης, ο συνθέτης – παραγωγός καθώς μου λέει φίλος
γνώστης των πραγμάτων. Αλλά η φήμη του, αν και διεθνής, δεν έφτασε, ως
προκύπτει εκ των… συμφραζομένων, στο περιοδικό που σελίδες τού αφιερώνει του
Ύμνου. Διότι, αν είχε φτάσει, τότε, θα είχαν τουλάχιστον μάθει ότι το όνομα
του συνθέτη είναι Χορν και όχι Χορμ, όπως μας κοπανάνε απ’ την αρχή έως το
τέλος του σχετικού άρθρου.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Και πάλι η έκπληξη απ’ τον Γιώργο Κιμούλη (στη φωτογραφία).

Διαβάζω στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Φιλίππων που μου έστειλαν: Τετάρτη
28 Ιουλίου – «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας» – «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου σε
μετάφραση – σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη.

Σαν λίγο στο «λάθε βιών» δεν ανεβαίνει η παράσταση;

Σε «μετάφραση χορικών», λέει, Κωστή Κολώτα, με σκηνικά Πάβελ
Ντομπρζίντσκι, μουσική Μιχάλη Χριστοδουλίδη, χορογραφίες Αποστολίας
Παπαδαμάκη.

Τους ρόλους ερμηνεύουν, Γιώργος Κιμούλης, Γιώργος Ζιόβας, Γεωργία
Γεωργαντοπούλου, Δήμητρα Μάγιου και άλλοι.

Την «Οικογένεια Νώε», το δεύτερο έργο που έγραψε μαζί με τον Θωμά
Μοσχόπουλο ο οποίος σκηνοθετεί και πάλι, θα παρουσιάσει για δεύτερη φορά, οχτώ
χρόνια μετά – η πρώτη δόθηκε το 1996 – ’97 -, κατά το «έθιμό» της, η Ξένια
Καλογεροπούλου στην «Μικρή Πόρτα» της τον επόμενο χειμώνα.

Τα σκηνικά θα είναι του Αντώνη Δαγκλίδη, τα κοστούμια της Κλερ
Μπρέισγουελ κι η μουσική του Νίκου Κυπουργού – όπως στο πρώτο ανέβασμα. H νέα
διανομή καταρτίζεται.

Τον – μοντέρνο εφευρέτη – Νώε θα παίξει, πάντως, ο Κώστας Κορωναίος –
τον περασμένο χειμώνα Ιάκωβος στο «Ο Ιάκωβος και ο αφέντης του» του Κούντερα
που παρουσίασε η Ομάδα Μουσικού Θεάτρου «Όπεra» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή
αλλά και A’ και B’ Βοσκός και Μερόπη στο παντομιμικό «Αναζητώντας τον
Οιδίποδα» της Ασπασίας Κράλλη και του «Θεάτρου της Σιωπής» -, ηθοποιός ικανός
και με κωμικές δυνατότητες.

Δεν ήταν «η πρώτη φορά που ανέβηκαν στην Ελλάδα» έργα της Ναταλίας Λέβι
– Γκίνσμπουργκ, όπως διάβασα για τα μονόπρακτά της «Διάλογος» και «Ο
κορμοράνος» που παρουσιάστηκαν στο θέατρο «Altera Pars» σε σκηνοθεσία Πέτρου
Νάκου, με την Μίνα Χειμώνα και τον Κώστα Τερζάκη.

Ναταλία Γκίνσμπουργκ έχει παρουσιάσει, εδώ, πρώτη η Αλίκη Γεωργούλη,
στην «Αποθήκη» της, ήδη απ’ το 1982 – ’83: το μονόλογό της «H περούκα» σε
σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι, με την Μάρθα Βούρτση και το δίπρακτο «Τι αγάπη!
Τι ντροπή! Τι κόλαση!» που σκηνοθέτησε ο Διαγόρας Χρονόπουλος, με την ίδια την
Αλίκη Γεωργούλη, την Καίτη Γρηγοράτου και τον Σωτήρη Λεοντιάδη.

Είπα, ξείπα, χ…. την παρόλα μου, κατά το λαϊκόν άμα τε και σοφόν…

Συμβαίνει συχνά στο θέατρο. Να αποφασίζουν για έργο που δεν έχουν
εξασφαλίσει τα συγγραφικά δικαιώματά του και μετά πάπαλα η εξαγγελία – μην τον
είδατε τον Παναή…

Έτσι και με το αυτοβιογραφικό – απ’ τη συμβίωσή του με την Μαργκερίτ
Ντιράς – «Αυτός ο έρωτας» του Ιάν Αντρεά, που θ’ ανέβαινε, λέει, στο «Καρέζη»
σε διασκευή – καθ’ ότι πεζό – για το θέατρο Μαρίας και Ελένης Παξινού, όπως
σας έγραφα τις προάλλες.

No δικαιώματα, no πάρτι όμως. Και αντικαταστάθηκε, απ’ ό,τι διάβασα, με
το άπαιχτο στην Ελλάδα έργο του Τενεσί Ουίλιαμς «Το τρένο με το γάλα δε
σταματάει πια εδώ».

Σκηνοθέτης παραμένει ο Πέτρος Ζούλιας και πρωταγωνίστρια η Αντιγόνη
Βαλάκου ενώ πρωταγωνιστής θα είναι ο Στράτος Τζώρτζογλου.

H πολύ ταλαντούχα Εβίτα Ζημάλη (φωτογραφία) που έλαμψε τη λήγουσα «σεζόν»
στην αυτοσχεδιαστική «Βιομαγεία» της Μαριάννας Κάλμπαρη σε σκηνοθεσία Δημήτρη
Λιγνάδη, στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού, θα παίξει τον επόμενο χειμώνα
πλάι στην Κατερίνα Μαραγκού και στον Μηνά Χατζησάββα, στο – εκ θεμελίων –
καινούργιο θέατρο της Κατερίνας Μαραγκού και του Βίλη Ανδρέου που υψώνεται
σιγά – σιγά στο Μεταξουργείο, στην οδό Ακομινάτου.

Το ρόλο μιας νεαρής δημοσιογράφου στο έργο της Αυστραλής Τζοάνα Μάρεϊ –
Σμιθ «Τιμή» που θα παρουσιαστεί – εναρκτήριο – σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και
σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.