«Δεν κάνω για πολιτικά χαμόγελα»

«A, μπα, εγώ δεν κάνω γι’ αυτά τα πράγματα. Ποια πολιτική μου λέτε. Πα, πα,
πα, μακριά. Δεν ξέρω εγώ να χαμογελάω ψεύτικα σε όλους, άντε το πολύ πολύ να
σας κάνω έτσι με τα χεράκια μου για να σας δείξω το ψεύτικο χαμόγελό μου.
Είναι για πολιτικό αυτό; Μπα. Ούτε μπορώ να λέω ψέματα και να μοιράζω
υποσχέσεις. Μακριάαααα. No politics!…». Είπε και ελάλησε ο Τομ Χανκς και
αμαρτίαν ουκ έχει. Σαν την αμαρτία του συναδέλφου του – εν οθόνη – Άρνολντ
Σβαρτσενέγκερ, που έγινε κυβερνήτης της Καλιφόρνια (και καλά να πάθει…). Ο
Χανκς ούτε να το σκέφτεται. Όχι για πρόεδρος ή για κυβερνήτης, ούτε για
γερουσιαστής (για να μην σας πω ούτε και διαχειριστής της πολυκατοικίας του,
ουπς της γειτονιάς του στο Μπέβερλι Χιλς εννοούσα). «Μπορώ να κάνω καλύτερα
πράγματα ως παραγωγός και ως ηθοποιός» (μην ορκίζεσαι, Τομ, μην ορκίζεσαι).
«Δεν θέλω άλλωστε να γίνω αντικείμενο των τηλεοπτικών ειδήσεων 24 ώρες το
24ωρο» (αδιευκρίνιστο αυτό, έτσι).