Tους χώρισε το NATΟ

Μπορεί η Σύνοδος της G8 στο Σι Άιλαντ της Τζόρτζια να ξεκίνησε σε κλίμα
σύμ-πνοιας, ολοκληρώθηκε όμως με μια νέα διαφωνία, κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και
τη Γαλλία, όσον αφορά τον ρόλο που θα μπορούσε να παίξει η Ατλαντική Συμμαχία
στο Ιράκ. Και δεν ήταν αυτό το μόνο πρόβλημα.

Λίγοι ήταν οι διαδηλωτές που δεν αποθαρρύνθηκαν από τα αυστηρότατα μέτρα ασφαλείας και διαμαρτυρήθηκαν εναντίον της Συνόδου τής G8

Είναι χαρακτηριστικό πως το τελικό ανακοινωθέν εκδόθηκε χωρίς να έχει
προηγηθεί σχετική συζήτηση μεταξύ των κρατών-μελών, κάνοντας τον Γάλλο Πρόεδρο
να δηλώσει πως «είναι αποκλειστικής ευθύνης» της αμερικανικής προεδρίας. Τα
αυτοκινητάκια του γκολφ που χρησιμοποιήθηκαν για τις μετακινήσεις των ηγετών,
καθώς και οι χαριτολογίες μεταξύ Μπους και Σιράκ, περί αμερικανικής και
γαλλικής κουζίνας, διατήρησαν μια βιτρίνα καλής ατμόσφαιρας. Πίσω απ’ αυτήν,
ωστόσο, και παρά την ομοφωνία που είχε προεδρεύσει κατά την έναρξη της
Συνόδου, την ημέρα που ψηφίστηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το
τέταρτο κατά σειρά αναθεώρησης αμερικανοβρετανικό ψήφισμα για το Ιράκ, τα
αγκάθια στις διατλαντικές σχέσεις παρέμειναν ορατά.

Κατ’ αρχάς, η Γαλλία δεν έπαψε να υπενθυμίζει πως η ψηφοφορία στον ΟΗΕ είναι
απλώς ένα στάδιο μιας ευρύτερης διαδικασίας, προειδοποιώντας κάθε
ενδιαφερόμενο «να μην υπάρξει εξαπάτηση στο θέμα της [ιρακινής] κυριαρχίας».
Δεύτερον, δεν υπήρξε συμφωνία στο θέμα του ιρακινού χρέους, με την Ουάσιγκτον
να προωθεί τη διαγραφή του, το Παρίσι να επιμένει στην αποπληρωμή τουλάχιστον
του 50% και το Βερολίνο να συμπαρατάσσεται μαζί του. Τρίτον και κυριότερο, το
θέμα της αποστολής ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο Ιράκ. Μετά την «ψυχρολουσία» που
υπέστη από τον Σιράκ στο ζήτημα αυτό, και προκειμένου να διασκεδάσει τις
εντυπώσεις, ο Μπους δήλωσε κατά το πέρας της Συνόδου πως δεν περιμένει από το
ΝΑΤΟ να παράσχει στρατεύματα, προκειμένου να ενισχύσουν ή να αντικαταστήσουν
τις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ ­ «συμβιβάζεται» στο να βοηθήσει το ΝΑΤΟ
στην εκπαίδευση των Ιρακινών, ώστε να επωμιστούν οι ίδιοι το βάρος της
ασφάλειας, κι αυτό μόνο εφόσον το ζητήσει η νέα μεταβατική ιρακινή κυβέρνηση.
Ο Σιράκ δήλωσε πως περιμένει «συγκεκριμένες προτάσεις» προτού εκφραστεί.
Ραντεβού λοιπόν για τη συνέχεια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, τέλη του μηνός στην Κωνσταντινούπολη.

Μέτρια τα αποτελέσματα

Τελικά, το Σι Άιλαντ είχε μάλλον μέτρια αποτελέσματα: μια συμφωνία για την
ανάπτυξη, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, μιας ειρηνευτικής δύναμης 75.000
ανδρών, κυρίως για την Αφρική, μια δέσμευση για συντονισμό των προσπαθειών με
στόχο την παρασκευή ενός εμβολίου εναντίον του AIDS, ένα σχέδιο δράσης
εναντίον του λιμού, μια γενικόλογη, αναθεωρημένη πρωτοβουλία «συνεργασίας» για
τον εκδημοκρατισμό της μείζονος Μέσης Ανατολής… Οι Οκτώ ενέκριναν επίσης ένα
σχέδιο 28 σημείων για την ενίσχυση της ασφάλειας στα αεροδρόμια και αποφάσισαν
να συνεχίσουν για ακόμα δύο χρόνια τις προσπάθειες ελάφρυνσης του χρέους των
φτωχότερων χωρών. Λίγο πριν αποχαιρετιστούν, πάντως, ο Ρώσος Πρόεδρος,
Βλαντίμιρ Πούτιν, φρόντισε να κάνει στον Μπους ένα τελευταίο δώρο: δήλωσε πως
οι Δημοκρατικοί «δεν έχουν ηθικό δικαίωμα» να επικρίνουν τον Αμερικανό πρόεδρο
για την πολιτική του στο Ιράκ, καθότι το πράσινο φως για τον βομβαρδισμό της
Γιουγκοσλαβίας, το 1999, είχε δοθεί από την κυβέρνηση Κλίντον…