MAPIΩ «Έχουν ξετρελαθεί οι ξένοι με τα λαϊκά μας»

«Το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι αποτελεί την πεμπτουσία, τη μαγιά για τον μουσικό πολιτισμό», λέει η Μαριώ

«Το πάθος για το λαϊκό τραγούδι που σιγοκαίει μέσα μου με γεμίζει δύναμη και
αυτοπεποίθηση και μου δημιουργεί διάθεση, όχι μόνο να συνεχίσω να τραγουδώ
αλλά να κάνω και καινούργια πράγματα». Λόγια αληθινά από τη Μαριώ τη
Θεσσαλονικιά (Μαρία Σταματίου), η οποία ηχογραφεί καινούργιο δίσκο με τον
Λουδοβίκο των Ανωγείων, ενώ παράλληλα προετοιμάζεται για συναυλίες με
ρεμπέτικα τον ερχόμενο μήνα σε Βιέννη, Βρυξέλλες, Μπριζ και Άμστερνταμ.

«Οι ξένοι είναι ξετρελαμένοι με τα ρεμπέτικα», λέει στα «NEA» η Μαριώ. «Στην
Ευρώπη και την Αμερική, όπου έδωσα συναυλίες τα τελευταία πέντε χρόνια, ένιωσα
τόση μεγάλη ικανοποίηση, τόση συγκίνηση, όση ποτέ άλλοτε στη ζωή μου.

Ένας κόσμος, χωρίς να γνωρίζει ελληνικά, τραγουδούσε και χειροκροτούσε στους
ρυθμούς του ζεϊμπέκικου και του χασάπικου που έπαιζε η ορχήστρα και
τραγουδούσα εγώ.

Το πιο σημαντικό όμως που διαπίστωσα ήταν ότι το μεγάλο μέρος του ακροατηρίου
που παραληρούσε στις συναυλίες μου ήταν νεολαία. Εκεί όπου συμμετείχε
πραγματικά η νεολαία ήταν στο Πανεπιστήμιο της Σάντα Μπάρμπαρα, όπου
εμφανίστηκα με τη Μαρία Φαραντούρη, η οποία αποθεώθηκε. Το ίδιο συνέβη όταν
είπα, στο πρόγραμμά μου, τα πρώτα σμυρναίικα τραγούδια. Στο κλείσιμο όμως
έγινε κάτι που δεν θα λησμονήσω ποτέ. Όταν ερμήνευα το “Καϊξής”, το “Χαράματα
η ώρα τρεις” και τη “Συννεφιασμένη Κυριακή”, οι φοιτητές όρθιοι χειροκροτούσαν
και φώναζαν ρυθμικά το όνομά μου. Έχοντας στον νου μου αυτές τις μοναδικές
εικόνες, αυτές τις σκηνές αγάπης για το λαϊκό τραγούδι, συνειδητοποίησα τη
μεγαλοσύνη του μουσικού μας πολιτισμού, της ελληνικής παράδοσης».

H Μαριώ όμως είναι ενθουσιασμένη από τις πρόσφατες εμφανίσεις της στο «Χάραμα»
της Καισαριανής, όπου η δική μας νεολαία έδωσε εκεί ένα εντυπωσιακό «παρών»
και αγκάλιασε το λαϊκό τραγούδι: «Αυτό που έζησα αυτήν την περίοδο στο
“Χάραμα” με έκανε να πιστέψω ότι η νέα γενιά μας αισθάνεται τη μεγάλη ανάγκη
να εκφρασθεί μέσα από τα ρεμπέτικα και τα λαϊκά μας τραγούδια. Δεν υπήρξε
νύχτα που να μη συγκινηθώ, να μην κλάψω, όταν έρχονταν στο καμαρίνι νέα παιδιά
και μου μιλούσαν, μου έδιναν συγχαρητήρια, μου έλεγαν να συνεχίσω. Μου
έσφιγγαν το χέρι, με αγκάλιαζαν και με παρότρυναν να συνεχίσω και του χρόνου
στον ίδιο χώρο. Γι’ αυτό, επειδή είμαι βαθιά συναισθηματική ως χαρακτήρας, λέω
τώρα ότι και την ερχόμενη σεζόν θα συναντήσω τη νεολαία και όλον τον κόσμο στο
“Χάραμα”.

Θα επιδιώξω επίσης τη νέα σεζόν να εμπλουτίσω το ρεπερτόριό μου με τραγούδια
ιστορικά που τ’ αγαπά ο κόσμος. Οι εμπειρίες μου είναι πολύ μεγάλες.

Από την ηλικία των 13 χρόνων, πατάω γερά στο σανίδι του λαϊκού
τραγουδιού, με πρώτο στήριγμα τον πατέρα μου Θανάση Σταματίου. Αυτός, εκτός
από τη θαυμάσια οικογενειακή ανατροφή, με ανέθρεψε και για το λαϊκό πάλκο.

Το ξεκίνημά μου, αλησμόνητο. Πρωτοτραγούδησα στα πανηγύρια, γύρω από το χωριό
μου, το Πλατύ Ημαθίας. Έπαιζα ακορντεόν και τραγουδούσα. Στο ένα άκρο του
πάλκου εγώ, στο άλλο άκρο με μπουζούκι ένας άλλος πιτσιρικάς της εποχής του
’60, ο Χρηστάκης Νικολόπουλος. Βρεθήκαμε μαζί, ξεκινήσαμε μαζί και ύστερα
αυτός πήρε τον δρόμο για την Αθήνα κι εγώ για τη Θεσσαλονίκη. Από το 1964 έως
το 1998, αφιέρωσα τη ζωή μου στο ρεμπέτικο. Πέρασα και τραγούδησα από τα
γνωστά κέντρα-στέκια της συμπρωτεύουσας: “Καλαμάκι”, “Καλαμίτσα”,
“Καραμπουρνάκι”. Σημαντικές στιγμές ήταν όταν τραγούδησα μαζί με γνωστούς
καλλιτέχνες του λαϊκού τραγουδιού της Θεσσαλονίκης: Καμπουρέλλο, Σωκράτη,
Λιλή, Σταύρο Καμπάνη, Μαριάνθη Κεφάλα. H σημαντικότερη στιγμή για μένα όταν
στο κέντρο “Ξημερώματα” της Νεάπολης, το 1968, βρέθηκα να παίζω ακορντεόν και
να συνοδεύω, κάνοντας σεγόντο στα τραγούδια του, τον Μάρκο Βαμβακάρη!

Αυτή η συνεργασία καθόρισε την πορεία μου στο τραγούδι. Ο Μάρκος μού
έδωσε μία συμβουλή: “Να μη φύγεις από τη Σαλονίκη, η Αθήνα είναι περίεργη”.
Ακολούθησα τη συμβουλή του. Έμεινα 30 ολόκληρα χρόνια στη συμπρωτεύουσα.
Γνωρίστηκα με τον Χονδρονάκο (Στέφανο Κιουπρουλη). Δούλεψα μαζί του από το
1971 έως το 1984. Τότε τραγούδησα, με προτροπή της Ντόρας Ρίζου (εκπροσώπου
της εταιρείας Λύρα), στον δίσκο “H Θεσσαλονίκη στα ρεμπέτικα”. Οι συναυλίες
στο “Παλλάς” της Αθήνας μαζί με τον Χονδρονάκο και η επιμονή τής φίλης Ντόρας
Ρίζου με έπεισαν να εμφανίζομαι στην Αθήνα τα τελευταία οκτώ χρόνια και
παράλληλα να οργανώνω εξόδους στην Ευρώπη, την Αμερική και τα Βαλκάνια».

«Πρέπει να μάθουν τα ρεμπέτικα οι νεώτερες γενιές»

«Το λαϊκό τραγούδι το πιστεύω και θα το υπηρετώ μέχρι την τελευταία μου
στιγμή», λέει η Μαριώ στα «NEA». «Όλοι οι σύγχρονοι τραγουδιστές περιλαμβάνουν
στους καινούργιους δίσκους παλιά ρεμπέτικα και λαϊκά. Και καλά κάνουν, γιατί
έτσι θα τα μάθουν και θα τα τραγουδούν οι νεώτερες γενιές. Το αυθεντικό λαϊκό
τραγούδι είναι η πεμπτουσία, είναι η μαγιά για κάθε είδος τραγουδιού και
μουσικής. Είναι η ίδια η ζωή μας. Παραμένουν ζωντανά και επίκαιρα τα τραγούδια
των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Χιώτη, Παπαϊωάννου, Μητσάκη και Καλδάρα».