«Άντε, μη σας βάλω πρόστιμο στις βρισιές»

![]() |
![]() |
Άκουσα κανέναν να βρίζει; Να κατεβάζει καντήλια; Να βγάζει γλώσσα προς τα
Θεία; Απαπαπαπαπά, δεν θέλω τέτοια πράγματα, που λέει (στο περίπου) και το
πλαστικό άσμα. Δεν θέλω βρισίδι, το ‘πε και το ξεκαθάρισε η Μαντόνα. Τώρα, με
την περιοδεία της «Επαν-εφεύρεσής» της, που είναι στους δρόμους με γραμματείς,
φαρισαίους, κομμωτές, κομμώτριες, πρώτα και δεύτερα πιστολάκια, αμπιγιέρ,
μακιγιέρ και… ταγιέρ, δεν θέλει βρισίδι. Διότι μπορεί – πού ξέρεις – να
είναι και τα παιδιά μπροστά, η Λούρδη (μεγάλη η χάρη της) και ο Ρόκο (δίχως τ’
αδέλφια του) και ν’ ακούσουν και μπορεί να μάθουν να βρίζουν – αν δεν έμαθαν
ήδη από τη μανούλα…
Και για να εξασφαλίσει πως δεν θα βρίζουν θεούς και δαίμονες τα συνεργεία της
και οι αμπιγιέρ και μακιγιέρ αν δεν τους κάθισε καλά το αϊλάινερ ή η κουφωτή
πιέτα στο ταγιέρ, τους έβαλε πρόστιμο. Ναι, πρόστιμο. Πέντε δολάρια η βρισιά.
Έτσι για να μάθουν… φτου πιπέρι στο στόμα. Διότι μπορεί να είναι προκλητική
όσο θέλει – και αντέχει – ενώπιον του κοινού (κοντά 750.000 στο σύνολο των
συναυλιών της) στην προϊούσα περιοδεία της, αλλά στα παρασκήνια είναι…
Παναγία. Μαντόνα όνομα και πράμα. Μαντόνα, είπα. Μπα. Νομίζω πως κι εκείνη –
διότι το πρόστιμο ισχύει και για τον εαυτό της! – έχει ήδη μαζέψει χρέος
μερικών εκατοντάδων δολαρίων σε βρισιές! Διότι καλή, χρυσή, αλλά έχει κι ένα στόμα…















