Πρόσωπα Ο πόνος του, πόνος των Aργεντινών

Ζητάει δικαιοσύνη μπροστά σε 150.000 πολίτες του Μπουένος Άιρες

Στις 23 Μαρτίου, ο Άξελ, ο 23χρονος μοναχογιός του Χουάν Κάρλος Μπλούμπεργκ,
δολοφονήθηκε στο Μπουένος Άιρες με μια σφαίρα στο κεφάλι. Είχε απαχθεί έξι
ημέρες νωρίτερα για λύτρα, μπροστά από το σπίτι της αρραβωνιαστικιάς του. Στη
διάρκεια της ομηρείας του, οι απαγωγείς τον ξυλοκόπησαν άγρια, τον βασάνισαν,
του έβγαλαν τα νύχια. Αλλά η παράδοση των λύτρων δεν έγινε, εξαιτίας μιας
αποτυχημένης επέμβασης της Αστυνομίας. Και ο Άξελ βρέθηκε νεκρός.

H έρευνα που ακολούθησε, αποκάλυψε σχέσεις ανάμεσα στους απαγωγείς και σε
αστυνομικούς, οι οποίοι εμπλέκονται και σε άλλες απαγωγές. Στην επαρχία του
Μπουένος Άιρες, από την 1η Ιανουαρίου 2002 ώς τις 24 Δεκεμβρίου 2003, γινόταν
μία απαγωγή κάθε 36 ώρες. Τους οκτώ τελευταίους μήνες καταβλήθηκαν ως λύτρα
πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια. Και οι αριθμοί αυτοί είναι κατά προσέγγιση:
πολύ συχνά οι οικογένειες των θυμάτων δεν ειδοποιούν την Αστυνομία, καθώς
αστυνομικοί εμπλέκονται στα περισσότερα εγκλήματα.

Ο Χουάν Κάρλος Μπλούμπεργκ, 59 χρόνων, ήταν ένας τυπικός εκπρόσωπος της μάλλον
εύπορης μεσαίας τάξης της Αργεντινής, διευθυντής μιας υφαντουργίας. Αλλά η
τραγωδία του γιου του άλλαξε άρδην τη ζωή του. H γυναίκα του δεν μπορεί να
συνέλθει, ο πατέρας της αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει όταν έμαθε για το θάνατο
του Άξελ. Αλλά ο Χουάν Κάρλος αρνήθηκε να πενθήσει. Και ξεκίνησε εθνική
εκστρατεία κατά της ατιμωρησίας των εγκληματιών, καταγγέλλοντας την αποσύνθεση
των θεσμών, τη διαφθορά της Αστυνομίας, της Δικαιοσύνης και της πολιτικής. Την
1η Απριλίου, αυτός ο απλός πολίτης κατάφερε να κινητοποιήσει πάνω από 150.000
ανθρώπους για να διαμαρτυρηθούν για την αυξανόμενη ανασφάλεια. Στις 17
Απριλίου, 100.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν μπροστά στο υπουργείο Δικαιοσύνης
για να καταθέσουν προσφυγή υπέρ της σκλήρυνσης της νομοθεσίας κατά της
εγκληματικότητας.

Ο Χουάν Κάρλος δημιούργησε το Ίδρυμα Άξελ-Μπλούμπεργκ, το οποίο συμβουλεύει
τις οικογένειες θυμάτων παρόμοιων τραγωδιών. Πρόσφατα επισκέφθηκε το Μαϊάμι,
έχει προσκλήσεις απ’ όλο τον κόσμο. Σύντομα θα πάει στη Νέα Υόρκη για να
μελετήσει τα μέτρα κατά της εγκληματικότητας, του πρώην δημάρχου Ρούντι
Τζουλιάνι. Μολονότι τον επικρίνουν ότι ζητάει να ενταθεί η καταστολή των
νεαρών εγκληματιών και όλων εκείνων που είναι θύματα της κοινωνικο-οικονομικής
κρίσης που διέρχεται η χώρα (30% του πληθυσμού στην ανεργία, 60% των νέων στη
φτώχεια), ο τραγικός πατέρας ενσαρκώνει το συλλογικό αίσθημα των Αργεντινών
ότι είναι ανυπεράσπιστοι, ότι δεν προστατεύονται από το κράτος. Στο δράμα του
Μπλούμπεργκ, οι Αργεντινοί βλέπουν τη δική τους απελπισία. Ταυτόχρονα, η
εικόνα ενός ανθρώπου συντετριμμένου από τον πόνο, ο οποίος ωστόσο αναλαμβάνει
δράση, προσφέρει μια διέξοδο στις ελπίδες της κοινωνίας. Και το τηλέφωνο του
Μπλούμπεργκ δεν σταματάει να χτυπάει: ο πόνος του έγινε πόνος όλων των Αργεντινών.