|
|
Κάθε άτομο που μεθάει κάποιες φορές δεν είναι και αλκοολικό. Υπάρχει μεγάλη
ποιοτική διαφορά ακόμη και μεταξύ βαριάς χρήσης οινοπνεύματος και αλκοολισμού.
Κάποιος είναι αλκοολικός, όταν εξαιτίας της βαριάς κατανάλωσης οινοπνεύματος
δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει επαρκώς σε βασικούς τομείς της ζωής του
(ατομικό, οικογενειακό, εργασιακό, ευρύτερο κοινωνικό). Επιπλέον, αξιολογεί
την εξάρτησή του από το αλκοόλ σαν σημαντικότερη συγκριτικά με τις δυσάρεστες
συνέπειες που η κατάχρηση του προκαλεί. Και συνεχίζει να πίνει, παρά τα σοβαρά
προβλήματα υγείας που του παρουσιάζονται (στο ήπαρ, στο γαστρεντερικό σύστημα,
στην καρδιά, στους νεφρούς κ.λπ.).
Ο αλκοολισμός προκαλεί – εκτός από σωματικά – και σημαντικά ψυχολογικά
προβλήματα, όπως άγχος, κατάθλιψη, πανικό, φοβίες και διαταραχές ψυχωσικού
τύπου.
H έγκαιρη επισήμανση του προβλήματος, ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ατόμου
και η αντιμετώπισή του σε εξειδικευμένο θεραπευτικό πρόγραμμα είναι θεμελιώδη
σημεία στη θεραπευτική προσέγγιση. Σημαντικό ρόλο στη θεραπευτική διαδικασία
παίζει και η σωστή ενημέρωση και συμμετοχή της οικογένειας.
Όμως, το να πείσει κανείς τον αλκοολικό να απευθυνθεί στην κατάλληλη
θεραπευτική υπηρεσία δεν είναι συνήθως εύκολο. Ο αλκοολικός για πολύ μεγάλο
διάστημα αρνείται ότι έχει πρόβλημα και επιμένει ότι θα το κόψει από μόνος
του.
Για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα, το περιβάλλον του εξαρτημένου από το αλκοόλ
ατόμου θα πρέπει να μην υποτιμά τα σημάδια μιας τέτοιας κατάστασης και να
ασκεί σωστή και σταθερή πίεση, ώστε να οδηγήσει τελικά τον αλκοολικό στη
θεραπεία. Για να γίνει βέβαια κάτι τέτοιο, είναι απαραίτητη η ενημέρωση της
οικογένειας από επαγγελματίες θεραπευτές. Διαφορετικά, το μόνο που θα πετύχουν
οι άνθρωποι του περιβάλλοντος του ατόμου, είναι να αναλώνονται σε άσκοπους
καβγάδες.
Ο Γιάννης Λιάππας είναι αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής στο
Πανεπιστήμιο Αθηνών
