Πρόσωπα H «φαγούρα» των επτά ετών

Πελάτες του ήταν μεταξύ άλλων ο ηθοποιός Ρίτσαρντ Χάρρις και ο πρώην
δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ρούντι Τζουλιάνι. Ειδικότητα του Ραούλ Φέλντερ, τα
διαζύγια.

Ραούλ Φέλντερ. Το σκίτσο του Φέργκιουσον από τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»

Ο Νεοϋορκέζος δικηγόρος έχει σταδιοδρομία 40 ετών στον τομέα και άποψη για τις
έγγαμες σχέσεις. Πιστεύει πως η διάλυση των γάμων ακολουθεί έναν εποχικό
ρυθμό. «Τα Χριστούγεννα με το εορταστικό κλίμα τους βλάπτουν τη δουλειά μου»,
εξηγεί στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Επίσης, οι γυναίκες περιμένουν το τέλος του
καλοκαιριού για να καταθέσουν αίτηση διαζυγίου, θέλουν να κάνουν μια τελευταία
φορά διακοπές με έξοδα του συζύγου». Θεωρεί πως οι γάμοι των γκέυ – και τα
επακόλουθα διαζύγια… – είναι η υπόσχεση του μέλλοντος για το επάγγελμά του.
Και το Βιάγκρα έχει επίσης ανοίξει νέες προοπτικές, καθώς έχει αυξήσει
σημαντικά τα διαζύγια των ηλικιωμένων.

Ο ίδιος είναι πάντως παντρεμένος πάνω από 40 χρόνια. Γιος δικηγόρου,
παραδέχεται πως όταν ξεκίνησε την καριέρα του «η νομοθεσία για τα διαζύγια
ήταν για τον νόμο ό,τι η πρωκτολογία για την ιατρική». Σήμερα, βέβαια, που τα
διαζύγια έχουν γίνει πολύ συνηθισμένα και οι νόμοι έχουν αλλάξει ώστε να
λαμβάνουν υπόψη την οικονομική υπόσταση και των δύο πλευρών, το επάγγελμα έχει
γίνει κάπως πιο σεβαστό. «Πάντως», προσθέτει, «η γενική αντίληψη είναι πως οι
δικηγόροι που ειδικεύονται στα διαζύγια είναι τα χειρότερα αποβράσματα, και
μερικοί είναι πράγματι».

Έτσι κι αλλιώς, τα διαζύγια είναι οι χειρότερες υποθέσεις που μπορεί να
χειριστεί ένας δικηγόρος. «Συχνά στο τέλος καταλήγεις να έχεις έναν εχθρό»
εξηγεί. «Δεν υπάρχουν καλές υποθέσεις, όλοι είναι δυσαρεστημένοι. Έχεις μόνο
σχετικούς βαθμούς δυστυχίας… Ποτέ δεν παύει να σε εκπλήσσει το μίσος, ο
απαίσιος τρόπος με τον οποίο φέρονται οι άνθρωποι ο ένας στον άλλο». Προδίδουν
μυστικά, λένε ψέματα, στρέφουν παιδιά εναντίον των γονιών τους. Οι
περισσότεροι που ζητούν διαζύγιο το κάνουν έπειτα από επτά χρόνια γάμου. «Ο
αρχικός ενθουσιασμός έχει περάσει, η ανία έχει ήδη αρχίσει και είσαι ακόμη
αρκετά νέος ώστε να επιλέγεις» σχολιάζει ο Φέλντερ. «Αυτό που λένε για τη
φαγούρα των επτά χρόνων, δεν νομίζω πως είναι κατασκευασμένο».

Μολονότι θετικό για τη δουλειά του, το υψηλό ποσοστό διαζυγίων τον στενοχωρεί.
«Αν το διαζύγιο ήταν αρρώστια, θα ήταν πανδημία» λέει. Αλλά γιατί τα ποσοστά
είναι τόσο πολύ υψηλά ειδικά στις ΗΠΑ; «Πιστεύω πως εδώ οι άνθρωποι δεν
εξετάζουν τον εαυτό τους σε βάθος. Ότι η νοοτροπία που έχει δημιουργήσει το
τηλεκοντρόλ δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα. Εμφανίζεται ο πρόεδρος στην οθόνη, δεν
σου αρέσει, κλικ. Δεν σου αρέσει και το επόμενο, πάλι κλικ. Αυτό διαβρώνει την
ψυχή της κοινωνίας. Είμαστε πιο υλιστές, πιο επιφανειακοί. Έχουμε περισσότερα
πράγματα. Αυτό σημαίνει ότι θέλουμε να αποκτήσουμε περισσότερα πράγματα. Δεν
είμαστε μια κοινωνία που στοχάζεται».