ΓNΩMH H δύναμη της κερκίδας

Κάποιες ομάδες έχουν ιδιαιτερότητες όσον αφορά τον προπονητή. Θέλετε η
ιστορία, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργεί η ομάδα όλα τα χρόνια,
λίγο πολύ, όλα αυτά παίζουν κάποιο ρόλο.
Σε συλλόγους με την ιστορία της Λίβερπουλ ή της Ρεάλ δεν μπορεί λοιπόν να
λειτουργήσει οποιοσδήποτε προπονητής. Ιδιαίτερα στο «Άνφιλντ», ο προπονητής
συνήθως έχει άμεση επαφή με τον κόσμο. Ο Μπιλ Σάνκλι, ο Μπομπ Μπέισλι, ο Κένι
Νταλγκλίς λατρεύτηκαν από την εξέδρα των φανατικών (Cops). Ήταν οι προπονητές
που «μιλούσαν» στην καρδιά των οπαδών, η πλειονότητα των οποίων ανήκε στην
εργατική τάξη. Αυτό δηλαδή που δεν κατάφερε να πετύχει έξι χρόνια ο Ζεράρ
Ουγιέ. Έστω κι αν δεν θα πρέπει να του φορτώνουν όλες τις… αμαρτίες, ο
Γάλλος έχασε το παιχνίδι επειδή ακριβώς δεν μπορούσε να εμπνεύσει τον κόσμο
που ήθελε τη Λίβερπουλ στην κορυφή.
H περίπτωση του Κάρλος Κεϊρόζ είναι διαφορετική. Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι τα
πολλά αστέρια δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν μία ομάδα στην επιτυχία. H Ρεάλ
είχε την προτίμηση του κοινού, δεν είναι λίγο να αγωνίζονται μαζί Ζιντάν,
Φίγκο, Μπέκαμ, Ρονάλντο και τόσοι άλλοι σπουδαίοι παίκτες, όμως χρειάζεται και
ο άνθρωπος που θα μπορεί να τους κατευθύνει. Ο Κεϊρόζ, αποδείχτηκε ότι δεν
μπορούσε να αντεπεξέλθει στις δύσκολες στιγμές. Ανέλαβε το ρίσκο πέρυσι το
καλοκαίρι, αλλά οι πιθανότητες δεν ήταν υπέρ του.
Την ίδια στιγμή, η αποχώρηση του Ομάρ Χίτσφελντ από την Μπάγερν συνοδεύτηκε με
θερμό χειροκρότημα. Παρά τη φετινή αποτυχία…













