ΠAΥΛOΣ ΠAΥΛIΔHΣ «Δεν έζησα καμιά άνθηση του ροκ στην Eλλάδα»

«Το κοινό που ενημερώνεται στην Ελλάδα και έχει κριτήριο είναι μεγάλο», λέει ο Παύλος Παυλίδης, ιδρυτής και ψυχή του γκρουπ Ξύλινα Σπαθιά. «Δεν είναι τυχαίο αυτό που γίνεται κάθε χρόνο στο Rock Wave. Ούτε που υπάρχει περίπτωση να περάσει απαρατήρητο κάτι που αξίζει πραγματικά τον κόπο»

Ο δίσκος «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα» (από μια ανεξάρτητη εταιρεία τής
Θεσσαλονίκης, την Plus Records), είναι η αρχή ενός νέου κύκλου για τον Παύλο
Παυλίδη, που ως ωριμότερος πλέον και απόλυτα συνειδητοποιημένος για τον τρόπο
που θέλει να κινηθεί, επιλέγει τη σόλο πορεία αλλά και την ανεξαρτητοποίησή
του από τα συμβόλαια των μεγάλων εταιρειών. Χαμηλόφωνος δίσκος, παιγμένος με
ακουστικά όργανα, «γιατί έτσι το ένιωθα κι έτσι νομίζω ότι περίμεναν πολλοί
από εμάς».

«Εμφανιζόμαστε ως Παύλος Παυλίδης και Β-Moovies», λέει. «Είναι μια ομάδα από
εξαιρετικούς μουσικούς: Νίκος Ψωφογιώργος, Θάνος Καζαντζής, Δημήτρης Μπασλάμ,
Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου, Άρης Χατζησταύρου κ.ά., όλοι γνωστοί στον χώρο τους
­ και όχι αποκλειστικά από τον χώρο του ροκ».

Τα λάιβ σου είναι το ατού σου. Με ακουστικό δίσκο, πώς θα… φουντώσουν τα
πνεύματα;

Ήδη το είδαμε από τις εμφανίσεις που κάναμε, στα Γιάννινα και στη Θεσσαλονίκη,
ότι ο κόσμος ήταν έτοιμος να δεχτεί μια τέτοια δουλειά. Όμως δεν είναι μόνο
αυτά τα τραγούδια που παίζουμε, είναι και πολλά από τον επόμενο δίσκο,
κομμάτια πιο ηλεκτρικά, πιο ζωηρά.

Έντεκα χρόνια στον χώρο δεν είναι λίγα. Μεγαλώσατε όλοι, μεγάλωσαν και οι
ακροατές σας…

Αυτό εννοούσα πριν, όταν είπα ότι ο κόσμος έμοιαζε σαν να τον περίμενε αυτόν
τον δίσκο. Όλοι αυτοί που μεγάλωσαν μαζί μας, έχουν τις ίδιες ανάγκες, τις
ίδιες αναζητήσεις μ’ εμάς.

Πάντως, όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι, τόσο λιγότερο νιώθουν την ανάγκη να
ανατρέψουν καταστάσεις, να αμφισβητήσουν…

Μα η αμφισβήτηση δεν είναι απαραίτητο να γίνει με αγριοφωνάρες. Μπορεί να
είναι και ένας ψίθυρος. Εγώ δεν ξέρω αν αμφισβητώ η όχι ­ εξάλλου δεν ήταν
ποτέ αυτός ο στόχος μου. Απλά, γράφω αυτά που νιώθω.

Απευθύνθηκες σε μεγάλη εταιρεία να βγάλεις τον δίσκο ή από την αρχή είχες
αποφασίσει για ανεξάρτητη παραγωγή;

Όχι βέβαια. Δεν έχει κανένα νόημα να πάω εγώ σε μεγάλη εταιρεία. Τα συμβόλαιά
τους είναι απαράδεκτα κι εδώ που τα λέμε υλικό σαν το δικό μας δεν μπορεί να
το βοηθήσει η μεγάλη δισκογραφική. Εμείς ποτέ δεν βγήκαμε στις τηλεοράσεις,
ποτέ δεν προωθήσαμε τους δίσκους μας σε παραγωγούς, ποτέ δεν κάναμε όλα αυτά
που κάνουν οι δισκογραφικές. Αν μας έπαιζαν, μας έπαιζαν γιατί γούσταραν,
γιατί τους άρεσε το περιεχόμενο της δουλειάς μας. Κι αν μας πήρε κάποτε η
Virgin, το έκανε γιατί υπήρχε ο Πετρίδης που καταλάβαινε από μουσική.

Σίγουρα. Όμως, από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα υπάρχει μεγάλη διαφορά.
Πολύ πιο «κλειστό» το σύστημα.

Είμαστε μικρή αγορά κι αν κάτι αξίζει δεν υπάρχει περίπτωση να θαφτεί. Όλοι
μιλούν για την προώθηση κι έχουν ξεχάσει εντελώς το περιεχόμενο.

Εσύ που ζεις τα πράγματα από μέσα, πώς εξηγείς την άνθηση του ελληνικού ροκ
στη δεκαετία του ’90 και την πλήρη εξαφάνισή του σήμερα;

Μα εγώ δεν έζησα καμιά άνθηση. Αυτά ήταν κατασκευάσματα των εταιρειών και όλου
του συστήματος που τις περιβάλλει. Πάντα στην Ελλάδα υπήρχαν μεμονωμένες
περιπτώσεις ατόμων που κατάφερναν να κάνουν πράγματα

Μπορεί να μην υπήρξαν μεγάλα ονόματα σαν κι εσάς ή τις Τρύπες, όμως από γκρουπ
και γκρουπάκια είχαν γεμίσει οι δισκογραφικές. Υπήρχε η αίσθηση μιας
κίνησης…

Ακριβώς αυτό που είπες ισχύει. Υπήρχε η αίσθηση. Γιατί οι εταιρείες διόγκωσαν
το φαινόμενο ως εκεί που δεν πήγαινε άλλο, γιατί πίστεψαν ότι έτσι θα βγάλουν
λεφτά. Μια κιθάρα να είχες και να ήσουν Θεσσαλονικιός, έκανες αυτόματα και
δίσκο. Γι’ αυτό ξεφούσκωσε το όλο πράγμα από τη μια στιγμή στην άλλη. Όπως θα
ξεφουσκώσει και η ιστορία με τα ριάλιτι.

«Έχουν αποθρασυνθεί πια στη δισκογραφία»

Σήμερα, πώς βλέπει ο Παύλος Παυλίδης τα πράγματα στην δισκογραφία; «Σήμερα
έχουν αποθρασυνθεί οι άνθρωποι που έχουν στα χέρια τους τον χώρο, γι’ αυτό και
ζούμε αυτή την αισθητική καθίζηση. Κατάργηση του αυτονόητου. Όλη αυτή η
ιστορία δε με τα ριάλιτι είναι ένα τεράστιο σκάνδαλο. Εκμεταλλεύονται τη
ματαιοδοξία των νέων παιδιών και τα “καίνε”, πριν προλάβουν να δουν αν όντως
έχουν κάτι να δώσουν. Αυτό είναι ανήθικο πράγμα. Εγκληματικό. Όμως θα είναι
και η χαριστική βολή της δισκογραφίας – και καλά θα κάνει να είναι. Πάντως,
ένα έχω να πω στους πιτσιρικάδες: να πάψουν να πιστεύουν ότι αν βρεθεί κάποιος
να τους προωθήσει, έλυσαν το πρόβλημά τους. Καλύτερα ας κοιτάξουν το
περιεχόμενο κι ας αφήσουν την προώθηση γι’ αργότερα».

INFO

Ο Παύλος Παυλίδης εμφανίζεται αύριο στη μουσική σκηνή «Στον αέρα» (Κάσου 11,
κεντρική πλατεία Πετρούπολης, τηλ. 210-5056.199).