Ο Kομαντάντε Tσε (ξανα)ζεί!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
Ο 84χρονος σήμερα φίλος του Τσε Γκεβάρα, ο Αργεντινός Αλμπέρτο Γκρανάντο, με |
Δύο πράγματα συμβαίνουν. Κάποια από τις δύο, η Ελλάδα ή οι Κάννες, έχουν
μετακομίσει σε άλλον πλανήτη. Αλλιώς δεν εξηγείται. Εμείς να υποδεχόμαστε τον
τρίτο και καταϊδρωμένο Sakis στην πιο κιτσάτη πασαρέλα της Ευρώπης ως
τροπαιοφόρο αυτοκράτορα του Βυζαντίου κι εδώ, στην πιο γκλάμορ φιέστα της
οικουμένης, να στρώνουν κόκκινο χαλί για τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα ντε λα Σέρνα!
Θα σας το εξηγήσω διαφορετικά. Δώδεκα ώρες πριν από την προβολή του Τσε,
δηλαδή του «Diarios de Motocicleta» («Ημερολόγια μοτοσυκλέτας»), συνάδελφος
από το BBC, του οποίου όνομά του για λόγους ευεξήγητους δεν μπορώ να
αποκαλύψω, εγκατέλειψε το βρετανικό φλέγμα και εξομολογήθηκε την πίκρα του:
«Αυτοί οι δύο κλόουν (Μπους – Μπλερ) μας έχουν παρασύρει στον πάτο του
βούρκου. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο διαφθαρμένοι, παρηκμασμένοι,
ταπεινωμένοι και βάρβαροι αισθανόμαστε μέσα μας»!
Μισή ώρα μετά την προβολή, μιλώντας με την Αργεντινέζα Μία Μαέστρο (διάδοχο
της Πενέλοπε Κρουζ, που στην ταινία υποδύεται την Τσιτσίνα Φερέιρα, τον πρώτο
πλατωνικό έρωτα του Τσε), άκουσα μια ατάκα που καμία Ελληνίδα ενζενί θα είχε
το κουράγιο να την εκστομίσει δημοσίως: «Με ρωτάνε πολλοί Ευρωπαίοι γιατί αυτή
την εποχή γυρίζονται τόσες ταινίες για τον Γκεβάρα. Μα επειδή ζούμε μια
κόλαση, επειδή στη Λατινική Αμερική δεν άλλαξε τίποτα, επειδή υπάρχει τεράστιο
ιδεολογικό κενό και επειδή οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να πιστέψουν σε μια
αυριανή αλλαγή»!
Πέντε λεπτά ύστερα από αυτόν τον χείμαρρο, το βλέμμα μου έπεσε τυχαία στο
press book της ταινίας. Και όταν διάβασα το όνομα «Ρόμπερτ Ρέντφορντ» παραλίγο
να πέσω χάμω. Όπως το ακούσατε. Ο χρυσός, ο Χολιγουντιανός, ο… γκόμενος
Ρόμπερτ Ρέντφορντ, όχι μόνο χρηματοδότησε αλλά και ανέλαβε την «εκτέλεση
παραγωγής» για τη δημιουργία μιας ιστορίας που υμνεί τον Τσε και την
επανάσταση στην Κούβα!
Εν ολίγοις και τηρουμένων των αναλογιών με τα προηγούμενα χρόνια, σ’ αυτές τις
Κάννες πέφτουν οι αριστερές σφαλιάρες σαν το χαλάζι. Ακούστε πράγματα. Σε
τιμητική θέση, ανάμεσα στον Βραζιλιάνο σκηνοθέτη Βάλτερ Σάλες και τον 23χρονο
«κούκλο» πρωταγωνιστή Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ (η… Τζούλια Ρόμπερτς στην «Κακή
ανατροφή» του Αλμοδόβαρ), καθόταν ο 84χρονος Αργεντινός Αλμπέρτο Γκρανάντο. Ο
πραγματικός συνταξιδιώτης και στη συνέχεια σύντροφος εν όπλοις του Τσε. Και
έκτοτε μόνιμος κάτοικος Αβάνας. Που τον Ιανουάριο του 1952 καβάλησαν ένα τρελό
όνειρο μαζί μια «Νόρτον» του 1939 και των 500 κυβικών: να διασχίσουν τη
Λατινική Αμερική, από την Αργεντινή μέχρι την Παταγονία, «ώστε να ανακαλύψουμε
την αληθινή μας ταυτότητα γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή από το σχολείο είχαμε
μάθει περισσότερα για τους Έλληνες, τους Ρωμαίους και τους Φοίνικες, ελάχιστα
για τους Ίνκας»!
Σενιόρ Αλμπέρτο…
«Κομαντάντε περ φαβόρ, κομαντάντε».
Κομαντάντε Αλμπέρτο, δεν είναι ευτελισμός να μετατρέπεται ένας μύθος σε
μπλουζάκια και άλλα καταναλωτικά αντικείμενα;
«Δεν είναι ένα απλό μπλουζάκι, αλλά συμβολική πράξη αντίδρασης. Και κάτι
ακόμα. Ο Τσε δεν είναι μύθος. Ήταν άνθρωπος με σάρκα και οστά, με ανατάσεις
και μεταπτώσεις, με ηρωικές πράξεις και λάθη. Ένας από εμάς. Κάθε σημερινός
νέος, με τα ίδια όνειρα, με την ίδια καθαρότητα και το ίδιο ταξίδι, θα
συνειδητοποιούσε αυτό που είδαμε τότε και που εξακολουθούν εκατομμύρια
Λατινοαμερικάνοι να βιώνουν σήμερα. Εξοντωτική εκμετάλλευση, απίστευτη
κοινωνική αδικία, χαοτική διαφορά ανάμεσα σε φτωχούς και πλούσιους. Μισή
ήπειρος ένα απέραντο… λεπροκομείο. Φανταστείτε πως ένας αγρότης από τη
Νικαράγουα εισπράττει δύο δολάρια για μια ποσότητα καφέ που στη συνέχεια
πωλείται στον καταναλωτή έναντι 2.500 δολαρίων!»
«Όλα μέσα μου άλλαξαν»
 |
|
Ο Τσε Γκεβάρα στον γύρο της Αργεντινής με την μοτοσυκλέτα του. Καρέ καρέ, με |
Τα «Diarios de Motocicleta» (από τα δύο ημερολόγια του Τσε που τα έγραφε
απευθυνόμενος στη μητέρα του) διασχίζουν έξι μήνες. Από τον Ιανουάριο του
1952, τότε που ο 23χρονος Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα – ασθματικός,
μεσοαστός, γοητευτικός και φοιτητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος
Αιρες – εγκαταλείπει τη φανέλα του μπέιζμπολ και το παρατσούκλι «Ελ Φούσερ»,
μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου, τότε που επιστρέφει (από τη Βενεζουέλα)
αφήνοντας πίσω του τον συνταξιδιώτη και φίλο του Αλμπέρτο Γκρανάντο. Ο
αποχαιρετισμός σφραγίζεται με μια αγκαλιά και τρεις λέξεις: «Όλα μέσα μου
άλλαξαν».
Μαζί με τον Αλμπέρτο διασχίζει 14.000 χιλιόμετρα. Περίπου το 1/3 με μια μηχανή
«Νόρτον» (που… τα έφτυσε στον δρόμο) και τα υπόλοιπα με κάρα, βάρκες,
σακαράκες και με τα πόδια! Το ταξίδι έμελλε να χαράξει ανεξίτηλα το μέσα τους.
Άρχισε σαν γλέντι και τελείωσε ως επαναστατική προθέρμανση. Εξαιτίας κυρίως
δύο… κολάσεων. H πρώτη στα αμερικανικά βασανιστήρια των ορυχείων της Χιλής
και η δεύτερη στο απέραντο λεπροκομείο του Περού. «Όποιος τα ζήσει, δύο
επιλογές έχει: Να τρελαθεί η πρώτη, να πάρει τα όπλα η δεύτερη. H επανάσταση
Αλμπέρτο γίνεται με τα όπλα, όχι με τα λόγια»!
Δεν βλέπουμε σήμερα κάποιον Τσε…
Βάλτερ Σάλες (ο σκηνοθέτης): «Πριν από πέντε χρόνια, όταν ξεκινήσαμε
την προετοιμασία, είχα σχεδόν πιστέψει ότι η ταινία θα είναι μία καθυστερημένη
νεκρολογία. H περίοδος που ακολούθησε άλλαξε τα πάντα μέσα μου. Δύο φορές
ακολούθησα τον ίδιο δρόμο του Τσε και του Αλμπέρτο και σε κάθε στάση
συναντούσα δύο ειδών απλούς ανθρώπους. Αγρότες, βοσκούς, εργάτες των ορυχείων,
παρίες και λεπρούς. Αυτούς που δεν τον γνώρισαν από κοντά κι αυτούς που τον
συνάντησαν και τον θυμούνται. Όλοι τους όμως πιστεύουν στον ίδιο… θεό. Ο Τσε
είναι ο αληθινός καθρέφτης της Λατινικής Αμερικής. Εγώ είμαι από τη Βραζιλία,
ο Αλμπέρτο από την Αργεντινή, ο άλλος από τη Χιλή, τη Βενεζουέλα. Όλοι μας από
τον ίδιο τόπο, με την ίδια πεποίθηση και το ίδιο όραμα. H Λατινική Αμερική θα
γίνει μία και διαφορετική»!
Αλμπέρτο Γκρανάντο: «Θέλω να πω κάτι στους νέους. Να το ακούσουν από
έναν άνθρωπο που μόλις πριν από λίγο γλίτωσε από καρδιακή προσβολή. Ευχαριστώ
τη ζωή για τη γενναιοδωρία της. Το ταξίδι ποτέ δεν τελειώνει»!
LINK
http: //www.festival-cannes.com
Google news
