ΓNΩMH H τυραννία των μειονοτήτων

Ερώτηση: Τι κοινό έχουν ο σιίτης εξτρεμιστής Μοκτάντα αλ-Σαντρ και ο Στρατός
του Μέχντι με τους εξτρεμιστές Εβραίους εποίκους στο Ισραήλ; Απάντηση:
Περισσότερα από όσα νομίζετε. Αμφότερα τα κινήματα συνδυάζουν τον θρησκευτικό
μεσσιανισμό, και την προθυμία να θυσιάσουν τους οπαδούς τους και άλλους, με
την περιφρόνηση για τους νόμους των ανθρώπων, σε αντίθεση προς τους νόμους του
Θεού. Παρόμοιο είναι και το μεγάλο ερώτημα που τίθεται σήμερα τόσο στο Ιράκ
όσο και στο Ισραήλ: θα στραφούν επιτέλους οι σιωπηρές πλειοψηφίες εναντίον
αυτών των εξτρεμιστικών μειονοτήτων ώστε να σώσουν το μέλλον τους;

Στις 2 Μαΐου, οι Εβραίοι έποικοι κατάφεραν να κινητοποιήσουν αρκετά μέλη του
Λικούντ ώστε να μη γίνει αποδεκτό το σχέδιο Σαρόν περί μονομερούς αποχώρησης
από τη Λωρίδα της Γάζας και όλους τους εβραϊκούς οικισμούς της. Και εν
τούτοις, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μια μεγάλη πλειοψηφία των Ισραηλινών
επιθυμεί την αποχώρηση από τη Γάζα. Το γεγονός ότι η μειοψηφία των εποίκων
επιβάλλει τη θέλησή της στην ισραηλινή πλειοψηφία σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν
παραμένει πλέον στη Γάζα προκειμένου να υπερασπιστεί εαυτόν, αλλά για να
συντηρήσει μια φαντασίωση των εποίκων.

H σιωπηρή πλειοψηφία του Ισραήλ βγαίνει τώρα στους δρόμους με το σύνθημα:
«Μόνο η Πλειοψηφία Αποφασίζει». Το ερώτημα είναι: θα τα βάλει ο Σαρόν, ο
προστάτης του κινήματος των οικισμών, με τους εποίκους στο όνομα αυτής της
πλειοψηφίας και προκειμένου να σώσει το Ισραήλ; Ο Μέιρ Σεετρίτ, ένας
Ισραηλινός υπουργός του Λικούντ, μου είπε πως η συμβουλή του στον Ισραηλινό
πρωθυπουργό ήταν ξεκάθαρη: «Είτε θα γράψεις ιστορία είτε θα γίνεις παρελθόν».

Πιστεύω ακράδαντα πως ό,τι θεωρεί μια κουλτούρα ή μια κοινωνία επονείδιστο και
ανεπίτρεπτο αποτελεί και τον πιο σημαντικό περιορισμό στον τρόπο συμπεριφοράς
των πολιτών της. H σιωπηλή μειοψηφία πρέπει να αναλάβει δράση. Είμαι βέβαιος
πως αυτό θα συμβεί στο Ισραήλ, που είναι ήδη δημοκρατία. Όσο για το Ιράκ, θα
γίνει δημοκρατία μόνον εφόσον συμβεί το ίδιο κι εκεί.