ANAΛΩΣIMA Aχ, αυτά τα συμφέροντα…

Τα συμφέροντα είναι που δεν μας άφησαν να κερδίσουμε την πρώτη θέση στη
Γιουροβίζιον, όπως καταλαβαίνουν όλοι. Τα συμφέροντα των πολιτών που ψήφισαν
σε κάθε χώρα και είχαν στον νου τους πώς θα τα έχουν καλά με τους γείτονες.
Είναι σαφές ότι οι αβροφροσύνες δίνουν και παίρνουν. Ψήφισαν όλοι πρωτίστως
τους γείτονές τους κι άμα περίσσευε και καμιά ψήφος από τα συμφέ-ροντα, τότε
πήγαινε στο τραγούδι που άρεσε αντικειμενικά. Χώρες που κινδύνευαν με σύρραξη
πριν από λίγο καιρό αλληλοψηφίστηκαν με πάθος από συμφεροντολόγους πολίτες που
θέλουν να ζήσουν ειρηνικά. Κι εμείς δεν έχουμε αρκετούς γείτονες, όπως η
Ουκρανία, ας πούμε, ή η Σερβία – Μαυροβούνιο. Μας βρέχει θάλασσα, αλλιώς θα
είχαμε την ψήφο της Αιγύπτου, του Μαρόκου, της Ιταλίας κ.λπ. Οι πιο ευνοημένοι
είναι οι πρώην Γιουγκοσλάβοι, τόσα κράτη που έγιναν θα κερδίζουν αιωνίως στη
Γιουροβίζιον. Καλά που έχουμε την Κύπρο. Κι αποκτήσαμε και την Αλβανία στη
συμμαχία μας. Να μην τη χάσουμε μέσα στον χρόνο. Είναι και δικό μας συμφέρον
να μας υποστηρίζουν, έστω κι από συμφέρον. Και αφού ξέρουμε ότι ο Ρουβάς ήταν
μακράν ο καλύτερος, ας συμμετάσχουμε στην ευρωπαϊκή γενναιοδωρία που έφερε την
καινούργια και μεγάλη και φτωχή Ουκρανία στην πρώτη θέση με πρωτόγονα πέτσινα
κουρέλια, που τόσο γλαφυρά έντυναν τη λαχτάρα της για παρέμβαση στο ευρωπαϊκό
γίγνεσθαι. Είναι και η ανάγκη της Ευρώπης για βαρβάρους, η έλξη που της ασκούν
οι άγριοι χοροί, έστω κι αν είναι ψευδοάγριοι, για να χρησιμοποιήσουμε το
αγαπημένο μας πρόθεμα. Όλο τη λένε «γηραιά» και νομίζει ότι με εισβολές
νομάδων θα ξανανιώσει. Είναι κι αυτό ένα συμφέρον ή, έστω, η αυταπάτη ενός
συμφέροντος.