KΟYENTIN TAPANTINΟ «Bία, και πάρτε μου την ψυχή»

Ο μίστερ Ταραντίνο δεν κρατιόταν στις Κάννες. Αμέτρητες δηλώσεις (περί… βίας), συνεντεύξεις, φωτογραφίσεις. Και αγκαλιές και φιλιά (εδώ με την Ούμα Θέρμαν του «Kill Bill» του)

Σχεδόν ολόκληρο επταήμερο ο μίστερ Kill Bill (πρόεδρος της κριτικής επιτροπής)
Κουέντιν Ταραντίνο έχει αλωνίσει όλο το μήκος, το πλάτος και το… σκότος της
Κρουαζέτ. Αναρίθμητες δηλώσεις, φωτογραφίσεις, συνεντεύξεις. Παντού. Σαν
κακομαθημένο παιδί που εν τη απουσία της μητρός του ανοίγει τα βάζα με τη
μαρμελάδα. Όλα τα δίκια με το μέρος του. Κάπως έτσι πήραν αέρα τα μυαλά του
και κάπως έτσι… εξαφανίστηκε από το πρώτο ημίχρονο της συνέντευξης για το
«Kill Bill Vol ΙΙ». Διότι, σου λέει, άσε τους συνεργάτες μου να μου πλέξουν το
εγκώμιο…

Ντάριλ Χάνα: «Θυμάται κάθε ταινία και κάθε σκηνή που έχει γυριστεί σε
ολόκληρο τον πλανήτη».

Ούμα Θέρμαν: «Επί δύο χρόνια έγραφε το σενάριο και παραλλήλως μου
έδειχνε έναν απίστευτο αριθμό ασιατικών ταινιών με πολεμικές τέχνες. Πρέπει να
γίνεις – μου είπε – η πιο τέλεια, αδίστακτη φονική μηχανή».

Και πώς έγινε;

«Εννέα ώρες, πέντε ημέρες την εβδομάδα, επί τρεις μήνες στο Λος Άντζελες και
έναν μήνα στο Πεκίνο. Με εκπαιδευτές τους καλύτερους του κουνγκ φου και τους
άριστους σαμουράι του κόσμου».

«Σχεδόν λεχώνα μόλις δέκα εβδομάδων», πρόσθεσε ο Bill… Ντέιβιντ Καραντάιν.

Εκεί εισέβαλε φουριόζος ο Boss και άρχισε το κατά Βία ευαγγέλιο:

Τόση βία;

«Αν δεν το αισθανόμουν δεν θα το έκανα» (με συνοδεία ενός διαρκούς χα, χα,
χα!!). «Ναι, την θεωρώ απαραίτητη»!

Ούμα Θέρμαν: (καταλαβαίνει πως το ευρωπαϊκό έδαφος δεν τους παίρνει και
προσθέτει): «Μα δεν είναι βία για τη βία, αλλά κόκκινη πινελιά πάνω στην
παλέτα του ζωγράφου».

Ταραντίνο: (την διακόπτει): «Τώρα τι να σας πω, ρωτήστε τα μικρά
παιδιά. Από εννιά χρόνων τρελαίνονται να βλέπουν βία».

Αν ήσουν αναγκασμένος να πάρεις δύο ταινίες σ’ ένα ερημονήσι, μία δική σου
και μία ενός άλλου, ποιες θα διάλεγες;

«Χωρίς συζήτηση την ταινία “Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος” του Σέρτζιο Λεόνε
και το “Reservoir dogs” από τις δικές μου. Είναι η αγαπημένη μου, τα πρώτα
50.000 δολάρια που τότε, στην αφραγκία μου, είχαν την αξία πενήντα
εκατομμυρίων».

Πώς αισθάνεσαι ως σκηνοθέτης τής πιο αιματηρής και βίαιης ταινίας μετά τα
«Πάθη του Χριστού», του Μελ Γκίμπσον;

«Μακάρι να ήμουν, αλλά προς το παρόν δεν είμαι. Με έχουν προλάβει οι Ασιάτες.
Σου δίνω τον λόγο μου, θα γίνω. Wait and see».

Δεν κουράστηκες να… σκοτώνεις;

«Μπα, είμαι ακόμα στην αρχή» (χα, χα, χα!!).

Δεν σου πέρασε από το μυαλό ένα love story;

«Μα τι λέτε τώρα; Το δεύτερο μέρος του “Kill Bill” είναι ιστορία αγάπης και το
“Pulp fiction” αποτελείται από ζευγάρια. Για μένα το σινεμά είναι η ανάμειξη
ταινιών που έχω δει στο βίντεο. Άπειρος αριθμός βιντεοκασετών. Και όταν τις
έβλεπα, τις διόρθωνα. Έτσι πρέπει να γίνει, ρε μπάσταρδε, έλεγα στον…
σκηνοθέτη. Κάνω ταινίες σαν θεατής και διορθώνω όσες είχα γουστάρει από μικρό
παιδί» (χα, χα, χα!!).

Μα μόνο βίαιες;

«Πάλι τα ίδια; Μα αισθάνομαι απέραντη ηδονή. Πώς το λένε, έχει πλάκα. Να σας
πω την αλήθεια; Βαρέθηκα αυτές τις ανόητες ερωτήσεις για τη βία». Κι εγώ το
ίδιο. Χα, χα, χα!!!

Παρέλαση κινούμενων… σταρ

Μπα, κάνει και χορευτικές φιγούρες ο Τζακ Μπλακ του… κινούμενου «Καρχαρία» (των κινουμένων σχεδίων που πλασαρίστηκαν στην Κρουαζέτ);

Ο Τζεφ Γκάτζενμπεργκ που μαζί με τον Σπίλμπεργκ και τον Γκέφεν διαφεντεύουν
τις ταινίες τής Dreamworks (από τις ισχυρότερες του Χόλιγουντ) είπε στον Τιερί
Θερμόν, καλλιτεχνικό διευθυντή των Καννών: «Αγαπητέ μου Τιερί, μόλις τελείωσαν
τα 2/3 του “Shrek 2”. Τι λες, θα το παίξεις στο φεστιβάλ;». Κι ο Θερμόν, χωρίς
δεύτερη σκέψη: «Θέλει και ρώτημα; Υπό τον όρο να τους φέρεις όλους».

Έτσι, το φιλέτο των Καννών κατασπαράχθηκε από χάρτινους καραγκιόζηδες και από
ιστοριούλες βρεφονηπιακών σταθμών. Όχι μόνο από το «Shrek 2», αλλά και το
«Shark tale» (H ιστορία του καρχαρία)της ίδιας εταιρείας, που εφόρμησε στις
Κάννες, όχι για προβολή αλλά για διαφημιστική… προαγωγή. Αποτέλεσμα; Εντός
48ωρου κατέφθασε το μισό Χόλιγουντ. Για τον «Καρχαρία» η τριπλέτα Γουίλ Σμιθ
(το ψαράκι που κατατροπώνει καρχαρίες), Αντζελίνα Ζολί (Λόλα) και ο Τζακ Μπλακ
(ο καρχαρίας που τηρεί αυστηρώς βιολογική διατροφή). Για το «Shrek 2», οι Μάικ
Μάιερς (Σρεκ), Έντι Μέρφι (γαϊδούρι…), Κάμερον Ντίαζ (Φιόνα), Τζούλι
Άντριους (βασίλισσα), Αντόνιο Μπαντέρας (παπουτσωμένος γάτος), Ρούπερτ Έβερετ
(πρίγκιπας). Και ορίστε τι είπαν:

Αντζελίνα Ζολί: «Έχει πλάκα να γίνεσαι ανόητη ξανά». Γιατί σας
διάλεξαν; (την ρωτούν). «Ίσως για το… στόμα μου».

Γουίλ Σμιθ: «Μόλις είδα το στόμα της Αντζελίνας, με συγχωρείτε της
Λόλας, άρχισα να τρώω σούσι».

Τζακ Μπλακ: «Δέχτηκα να παίξω, γιατί έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να
ανακαλύψω κρυφές πλευρές του τεράστιου ταλέντου μου»!

Πόσο εισπράττουν γι’ αυτές τις βουτιές; (ρώτησα άνθρωπο της εταιρείας).
«Εξαρτάται. Από μισό εκατομμύριο δολάρια μέχρι τίποτα. Ο Μπλακ, ας πούμε, δεν
παίρνει δεκάρα».

H εξέλιξη του «Shrek 2» ήταν του ιδίου επιπέδου:

Τζούλι Άντριους: «Στην ηχογράφηση αισθάνθηκα αφόρητη μοναξιά».

Κάμερον Ντίαζ: «Ό,τι και να σας πω, λίγο είναι. Την καταβρήκα».

Αντόνιο Μπαντέρας: «Πάντα ήθελα να παίξω τον… παπουτσωμένο γάτο».

Μάικ Μάιερς: «Ήταν η πρώτη φορά που δεν χρειάστηκε να κάνω ντους και να
ξεπλύνω από πάνω μου τον Όστιν Πάουερς».

Αντιαμερικανικό μπαράζ

Προσέξτε γαλλική ευέλικτη διπλοπροσωπία στην Κρουαζέτ. Από τη μια
προσφέρουν γη και ύδωρ στο πιο συντηρητικό κομμάτι της εξουσίας του Χόλιγουντ
(κι έτσι εξασφαλίζουν δημοσιότητα) και από την άλλη στεγάζουν ταινίες με τις
οποία «εκτελούνται» ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ. Δεν
πιστεύετε; Ιδού λοιπόν: Εκτός από το καυτό «Φαρενάιτ 9/11» τού Μάικλ Μουρ (του
«Ακήρυχτος πόλεμος» και του Όσκαρ), που αποκαλύπτει τις οικονομικές συγγένειες
Μπους – Μπιν Λάντεν (προβάλλεται σήμερα), στις Κάννες κυκλοφορούν: «H
δολοφονία του Νίξον», όπου ο Σον Πεν υποδύεται κατεστραμμένο οικογενειάρχη,
αποφασισμένο να δολοφονήσει τον… Ντικ. Ακόμα, το ντοκιμαντέρ του Ρόμπερτ
Γκρίνγουολντ «Uncovered: Ο πόλεμος στο Ιράκ» (θα καταφθάσει για αποκαλύψεις
και ο πρώην Αμερικανός πρεσβευτής Τζόναθαν Γουίλσον) και «Bush’s brain» (ο
εγκέφαλος του Μπους) με υπότιτλο «πώς μας συνέβη αυτό;» με σκηνοθέτη τον
Τζόζεφ Μίλεϊ και με «στόχο» τον Καρλ Ρόουβ, τον εξ απορρήτων στη χάραξη
πολιτικών στρατηγικών του Λευκού Οίκου! Και σε όλα αυτά να προσθέσουμε και το
«Mondevino» του Τζόναθαν Νόσιτερ (υιός πατέρα ελληνιστή), που με άξονα το
κρασί «πυροβολεί» την οικονομία της παγκοσμιοποίησης για την καταστροφή που
επιφέρει στο γαλλικό, ιταλικό και καλιφορνέζικο νέκταρ των θεών.