MATIEΣ Hμέρες φρίκης

«Δυσαρεστημένος “φέρεται”, όπως διαβάζω, ο Μπους με τον Ράμσφελντ, επειδή ο
υπουργός του δεν τον ενημέρωσε για τα βασανιστήρια που υφίστανται Ιρακινοί
αιχμάλωτοι, αλλά έμαθε γι’ αυτά από την τηλεόραση. Δηλαδή, αν είχε μάθει τι
φρικαλεότητες γίνονται, τι θα είχε κάνει; Θα είχε απομακρύνει τον στενό
συνεργάτη του από το υπουργείο Άμυνας, όπως του ζητούν επίμονα όλες οι
εφημερίδες; Ή θα τον έπαιρνε να… προσευχηθούν μαζί, για να συγχωρεθούν οι
αμαρτίες των βασανιστών;».

Αυτά έγραφα, την περασμένη Δευτέρα, σε τούτη τη στήλη. Και, κατά σύμπτωση, το
ίδιο βράδυ, άκουσα τον πρόεδρο των ΗΠΑ, στην τηλεόραση, να λέει στον
Ράμσφελντ: «Κάνεις καταπληκτική δουλειά! Καθοδηγείς θαρραλέα το έθνος μας,
στον πόλεμό μας εναντίον της τρομοκρατίας. Είσαι ένας δυνατός υπουργός Άμυνας
και το έθνος μας σού χρωστάει ευγνωμοσύνη»! Ρωτάω: ύστερα απ’ αυτές τις
«θωπείες», μπρος στα μάτια ολόκληρης της υφηλίου, είναι δυνατόν το συνεταιράκι
του Μπους, ο Ράμσφελντ, να ζητήσει ποτέ τη δίωξη των βασανιστών, που έχουν
προκαλέσει την οργή της παγκόσμιας κοινής γνώμης;

Ποιος, όμως, δίνει σημασία στην κοινή γνώμη… Εδώ, οι Αμερικανοί έγραψαν στα
παλιά τους τα παπούτσια τον ΟΗΕ, αλλά και τον Ερυθρό Σταυρό, που σε μιαν
αποκαλυπτική – και φοβερή – έκθεσή του αναφέρει ότι «τα βασανιστήρια Ιρακινών
αιχμαλώτων, από Αμερικανούς στρατιώτες, ήταν εκτεταμένα και συστηματικά και
γίνονταν κατ’ εντολήν των στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών»! Επομένως, «για
Λακεδαιμονίους θα μιλάμε τώρα;» Τους ξέρουμε, από την καλή και την ανάποδη…

Τόνιζε, προ ημερών, ο Μιχ. Μητσός, στα «NEA»: «… Στην περίπτωση των
βασανισμών στις ιρακινές φυλακές, είναι φανερό ότι τα ταμπού έχουν πέσει. Αυτό
δεν έγινε, όμως, από τη μια μέρα στην άλλη. Κάποιοι προετοίμασαν αυτή την
πτώση, με τις δηλώσεις τους ή με τη σιωπή τους, με το θράσος ή με την
αλαζονεία τους, με την επιλεκτική ερμηνεία των συνθηκών και των νόμων ή με την
πλήρη αδιαφορία τους γι’ αυτούς…».

Έτσι είναι. H στάση του δίδυμου Μπους – Ράμσφελντ απέναντι στους βασανισμούς
θα δημιουργήσει στρατιά ολόκληρη βασανιστών – είναι βέβαιον. Και θα ζήσουμε κι
άλλες ημέρες φρίκης: θα δολοφονούνται, χωρίς λόγο, παιδάκια των 8 ετών και,
από την άλλη μεριά, θα αποκεφαλίζονται με μαχαίρι, για αντίποινα, Αμερικανοί
πολίτες, μόνο και μόνο γιατί γεννήθηκαν στις ΗΠΑ. Είναι, δηλαδή, συμπατριώτες
των χιτλερίσκων της Ουάσιγκτον…