Ποιος είν’ τρελός από έρωτα

H Ρουθ-Αν Σουένσον ως Βιολέτα Βαλερί και ο Τσαρλς Καστρονόβο ως Αλφρέντο Ζερμόν στη δημοφιλή πρόποση («Brindisi») από την πρώτη πράξη της «Τραβιάτα»

Ο αρχιμουσικός Ρίτσαρντ Μπόνινγκ «πρωταγωνίστησε» στην «Τραβιάτα», που
έκανε την πρεμιέρα της στο Μέγαρο Μουσικής, μεταμορφώνοντας την Κρατική
Ορχήστρα Αθηνών σε ένα έξοχο «όργανο» και επιβεβαιώνοντας τη φήμη του ότι
είναι ίσως ο καλύτερος διευθυντής ορχήστρας για όπερα στον κόσμο.

Ο εβδομηντατετράχρονος, ασπρομάλλης, σεβάσμιος μαέστρος, ακμαιότατος, κομψός
και με χιούμορ, οδήγησε με σοφία την ορχήστρα όχι σε «ανταγωνισμό» με τη
μουσική του Βέρντι, ούτε με τους τραγουδιστές. Αλλά ανέδειξε τις λεπτές
αποχρώσεις αυτού του χείμαρρου των μελωδιών απαλλάσσοντάς τον από τις «φθορές»
της «πολυχρησίας», απέδωσε με εσωτερικότητα μοναδική τις βερντιάνικες
«εκρήξεις» και «αγκάλιασε» με στοργή τους ερμηνευτές αναδεικνύοντας τα
προτερήματά τους.

Μπροστά σε μια τεράστια, μεγαλόπρεπη «χρυσή» κουρτίνα – «καταρράκτη» και σε
ένα μακρύ, στρωμένο τραπέζι – τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν του δικού μας,
αξέχαστου Νίκου Γεωργιάδη, από προηγούμενο ανέβασμα της «Τραβιάτα» στο Μέγαρο
το 1995 – άνοιξε η παράσταση της δημοφιλέστερης ίσως όπερας του Βέρντι σε
σκηνοθεσία Ούλριχ Πέτερ.

Με μια βελούδινη μαύρη κάπα, «διακοσμημένη» στον γιακά της με κόκκινες
καμέλιες, η ήδη χτυπημένη από τη φυματίωση Βιολέτα (Ρουθ – Αν Σουένσον, μια
εξαιρετική φωνή που σε κάποιους θύμισε Ρενάτα Τεμπάλντι) δεξιώνεται τον
«ελευθεριάζοντα» περίγυρό της για να συναντήσει για πρώτη φορά τον Αλφρέντο
Ζερμόν – ο Τσαρλς Καστρονόβο, ιδανικός ως «φιζίκ» Αλφρέντο, γοητευτικός,
κομψότατος στο φράκο του, εκφραστικότατος, με έξοχη κίνηση, υποκριτική
δεινότητα, μέτρο και μουσικότατη, εξελίξιμη φωνή. Έρωτας κεραυνοβόλος – και
«απαγορευμένος». Εκείνος ανήκει στην υψηλή κοινωνία…

Στη δεύτερη πράξη – εξοχικό σπίτι, «σπετσάτα» με ζωγραφισμένες κόκκινες
καμέλιες, στο προσκήνιο τρεις γλάστρες με λευκές, ροζ και μπορντό αζαλέες και
ένα ποτιστηράκι – ο πατέρας Ζερμόν (ο «γλυκόπιοτος» βαρύτονος Εντουάρντ
Τουματζιάν) θα ζητήσει με τακτ από τη Βιολέτα να θυσιάσει τον έρωτά της κι
εκείνη θα το αποδεχθεί υποκρινόμενη στον Αλφρέντο ότι αγαπά τον προηγούμενο
εραστή της Βαρόνο Ντουφόλ.

Στη δεύτερη σκηνή της δεύτερης πράξης, στη γιορτή που οργανώνει στο μέγαρό της
η φίλη της Βιολέτας, η Φλώρα – η λεπτή, πανύψηλη, με σχιστή μακριά τουαλέτα
και μαλλιά κομμένα καρέ, αρκούντως σεξουαλική Μαργαρίτα Συγγενιώτου -, κάτω
από τους πολυελαίους και πλάι στα στρωμένα με πράσινες τσόχες τραπέζια της
χαρτοπαιξίας, με το μπαλέτο να επιδίδεται σε «τολμηρότητες» – χορογραφία
Ισίδωρου Σιδέρη -, ο Αλφρέντο θα προσβάλλει αδυσώπητα τη Βιολέτα πιστεύοντας
ότι τον πρόδωσε.

Στην τρίτη πράξη, η Βιολέτα ζει τις τελευταίες στιγμές της στη σκοτεινή
κρεβατοκάμαρά της, πίσω από τα τεράστια κλειστά παντζούρια περιμένοντας
απεγνωσμένα την επιστροφή του Αλφρέντο: ο πατέρας του τού έχει αποκαλύψει την
αλήθεια. Όταν φθάσουν οι δυο τους θα είναι αργά. Εκείνη θα ξεψυχήσει στα χέρια
του αγαπημένου της.

Χειροκρότημα

Το κοινό που είχε γεμίσει την Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής επεφύλαξε
στους συντελεστές θερμό χειροκρότημα. Τη μερίδα του λέοντος πήραν πάντως οι
τρεις πρωταγωνιστές και ο σπουδαίος μαέστρος. Την παράσταση τίμησε με την
παρουσία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος.

INFO

Στο Μέγαρο Μουσικής (τηλ. 210-7282.333) και αύριο, Παρασκευή, Κυριακή, Δευτέρα
στις 20.30