H αντροπαρέα

Στο βιβλίο «Και μετά, τι έγινε;» του φίλου μου Δημήτρη Γκιώνη, που έβγαλε
αυτές τις ημέρες ο Καστανιώτης, εγώ θα ‘δινα για τίτλο το «Αντροπαρέα». Γιατί
τα μικρά πεζά – γεμάτα χιούμορ και καθαρή ματιά – που περιέχει αυτός ο τόμος
είναι, κατά τη γνώμη μου, η «επιτομή της αντροπαρέας». Τι κάνουν οι άντρες –
όταν βρίσκονται μόνοι τους – σε μια ταβέρνα, σ’ ένα σπίτι, σ’ ένα καφενείο;
Αφηγούνται στην ομήγυρη τις ερωτικές-σεξουαλικές περιπέτειές τους, που οι
περισσότερες έχουν μπόλικο αλάτι. Στο βιβλίο του Γκιώνη, όμως, δεν είναι όλοι
οι αφηγητές κατακτητές. Έχουν φάει κι αυτοί τις χυλόπιτές τους, έχουν
εγκαταλειφθεί, έχουν μαύρες τρύπες, έχουν μείνει να βασανίζονται από απορίες
εξαιτίας της συμπεριφοράς του «θηλυκού γένους». Όλα τα βιβλία του Γκιώνη
διαβάζονται σε μια νύχτα! Έτσι γίνεται και μ’ αυτό. Δεν έχω καμιά αμφιβολία
για την επιτυχία του.