[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τα πράγματα σε σχέση με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι
εξαιρετικά απλά. ‘H ο Χριστοδουλάκης και οι συν αυτώ έκαναν «μαϊμουδιές» με
τους προϋπολογισμούς για να ωραιοποιήσουν την πραγματικότητα ή η παρούσα
κυβέρνηση παρουσιάζει την κατάσταση στην οικονομία εξαιρετικά δύσκολη
προκειμένου να αποφύγει την υλοποίηση του πλήθους των υποσχέσεων που είχε
δώσει προεκλογικά. Μέση κατάσταση δεν υπάρχει. Γι’ αυτό, είναι εξαιρετικά
σημαντικό να ξεκαθαρίσει άμεσα η υπόθεση. Τον πρώτο ρόλο επ’ αυτού τον έχει ο
πρώην υπουργός Οικονομίας, ο Νίκος Χριστοδουλάκης. Πρέπει να απαντήσει με
στοιχεία στα όσα του καταμαρτυρεί η κυβέρνηση. Με συγκεκριμένα στοιχεία. Διότι
δεν είναι δυνατόν εκείνος πριν από δυο-τρεις μήνες να υποστηρίζει ότι το
έλλειμμα (το επιβαρημένο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων) κινείται στο 2,7% του ΑΕΠ και
η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία να σημειώνει ότι το έλλειμμα κινείται με 3,3%.
Κάποιος λέει ψέματα και κάποιος λέει αλήθεια. Δεν πρέπει να μάθουμε ποιος
είναι ο ένας και ποιος είναι ο άλλος;

Τα «διπλά βιβλία»

Αν υπάρχει πάντως ένα θέμα σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της χώρας αυτό
αφορά την κυβέρνηση και είναι το εξής: μήνες πριν από τις εκλογές η N.Δ.
κατηγορούσε την κυβέρνηση Σημίτη για «διπλά βιβλία» και για «κρυφά
ελλείμματα». Σωστά; Σωστά. Αυτό όμως σημαίνει ότι οι της Ρηγίλλης γνώριζαν. Το
υποστήριζαν έμμεσα – αλλά και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις. Τώρα, μάλιστα,
δηλώνουν πασιχαρείς ότι επιβεβαιώθηκαν οι καταγγελίες τους. Αφού λοιπόν
επιβεβαιώθηκαν οι καταγγελίες που διατυπώθηκαν τότε, πώς ακριβώς ονομάζεται η
πλειοδοσία των παροχών στις οποίες επιδόθηκε συνολικά η Νέα Δημοκρατία, και ο
Κώστας Καραμανλής ειδικότερα, στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου; Ψέμα να
το πεις, λίγο είναι. Κοροϊδία των πολιτών, πάλι λίγο είναι. Ξεγέλασμα; Όπως
και να το χαρακτηρίσεις, αναγνώστη μου, πάλι δεν θα έχεις αποδώσει πλήρως την
πραγματικότητα. Διότι ουσιαστικά υποσχόμενος ο πρωθυπουργός μας τα πάντα σε
όλους, για να κερδίσει τις εκλογές ενώ γνώριζε ότι μετεκλογικά ΔΕΝ μπορούσε να
υλοποιήσει τις υποσχέσεις λόγω της κατάστασης της οικονομίας, διέπραξε μια
τεράστια πολιτική απάτη. Τεράστια όμως!..

«Δεν κυβερνώ για να ξεχνιέμαι»

Εμένα πάντως… μ’ αρέσει το στυλ διακυβέρνησης του Καραμανλή. Το στυλ «δεν
κάνω τίποτε, αφήνω τα πράγματα να έρθουν όπως είναι». Είναι το στυλ «δεν
κυβερνώ για να ξεχνιέμαι», το στυλ που έχει τις λιγότερες απώλειες, και ο
Πρωθυπουργός το ξέρει αυτό: έρχονται ευρωεκλογές και όχι μόνο δεν θέλει να
χάσει κάτι από το 45 κόμμα τόσο, αλλά ει δυνατόν να αυξήσει και τη διαφορά από
το ΠΑΣΟΚ. Πώς το πετυχαίνει κανείς αυτό; Ακριβώς μη κάνοντας τίποτε. Κι αν δεν
του «καθόταν» το Κυπριακό, όπου αναγκάστηκε να προεδρεύσει σε κάποιες
συσκέψεις, να πάει ώς τις Βρυξέλλες, τη Λουκέρνη και το Σαράγεβο, εδώ θα ήταν
και θα πηγαινοερχόταν από τη Ραφήνα, και θα ‘βλεπε καλλιτέχνες. Είναι κακό
αυτό; θα ρωτήσει ο περίεργος εκ των αναγνωστών. Κακό δεν είναι, αλλά νομίζω
ότι στις 7 Μαρτίου ψηφίσαμε για να αναδείξουμε μια κυβέρνηση να κυβερνήσει τη
χώρα. Δεν ψηφίσαμε κυβέρνηση πολυθρόνας και καναπέ. Εντάξει;

Είπαν όχι για χίλιους λόγους

Για το Κυπριακό τα είπαμε, δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Ο κυπριακός λαός
αποφάσισε, η κρίση του είναι σεβαστή από όλους, και επειδή όσοι ψήφισαν είναι
ενήλικοι και ουδείς δικαιούται να πει ότι δεν γνώριζε, είναι ανόητο να λέμε,
εκ των υστέρων, ότι πρέπει να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία, ένα δεύτερο
δημοψήφισμα, και κάτι τέτοια. Όσοι υποστηρίζουν κάτι ανάλογο, προφανώς οι
άνθρωποι δεν θέλουν να καταλάβουν ότι εκείνο που απέρριψαν το περασμένο
Σάββατο με τόσο συντριπτικό ποσοστό οι Ελληνοκύπριοι, δεν ήταν ένα ακόμη
σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού. Όχι. Την προοπτική συμβίωσης με τους
Τουρκοκυπρίους απέρριψαν. Γιατί είπαν όχι; Για χίλιους λόγους και για έναν
παραπάνω: ότι κανείς, μα κανείς, δεν τους έδωσε εγγυήσεις γι’ αυτή τη
συμβίωση. Την οποία την είδαν ως βάρος και μόνο. Κοινωνικό, πολιτικό και
κυρίως – κυρίως λέμε! – οικονομικό. Λειτούργησαν με το ένστικτο και με το
αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Και δεν δικαιούται κανείς να τους επικρίνει.
Εντάξει;

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Άμυνα αυτοί, άμυνα κι εμείς

Την άμυνα, και ειδικά ό,τι σχετίζεται με τους εξοπλισμούς, έχει αναγάγει σε
πρώτη προτεραιότητα η κυβέρνηση – για να καλύψει πίσω από φακέλους την πλήρη
απραξία της – την άμυνα αναγάγει και το ΠΑΣΟΚ, ως αντίδραση. Καταλαβαίνοντας
ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να το στριμώξει στη γωνία για το μεγάλο
εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων και να το κρατάει όμηρο για μήνες,
το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να οργανώσει τις… άμυνές του. Έτσι, με πρωτοβουλία της
συντονίστριας Άννας Διαμαντοπούλου, πραγματοποιήθηκε πολύ πολύ κλειστή
σύσκεψη, στην οποία μετείχαν δύο πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, ο Άκης
Τσοχατζόπουλος και ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο Αν. Λοβέρδος και ο γραμματέας της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας Δημ. Ρέππας. Θέμα; «Τι κάνουμε, πώς τους
αντιμετωπίζουμε». Μετά ένας από τους μετέχοντες στη σύσκεψη επεσήμανε ότι «στο
υπουργείο έχει εγκατασταθεί μια κλασική Δεξιά που εφαρμόζει την πολιτική της
κατά γράμμα». Και μάλλον έχει δίκιο, με βάση αυτά που συμβαίνουν ήδη στο
Πεντάγωνο. A, και κάτι ακόμη: ο γραμματέας του KTE Άμυνας (και πρώην
υφυπουργός) Λαζ. Λωτίδης αρνήθηκε τη θέση και αντικαταστάθηκε από τον βουλευτή
Λασιθίου Μιχ. Καρχιμάκη, που πλάκωσε ήδη τις ερωτήσεις. Θα ‘χει ενδιαφέρον το
ματς…