Πλημμύρισε μπελκάντο

«Ελιξίριο του έρωτα» για δύο μεγάλες λυρικές φωνές. Από το γκαλά όπερας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τη σοπράνο Ρουθ-Αν Σουένσον και τον τενόρο Τσαρλς Καστρονόβο

Όντως! Μεγάλοι Ερμηνευτές! Δικαίως εντάχτηκε στον Κύκλο «Μεγάλοι
Ερμηνευτές» το γκαλά όπερας με τη σοπράνο Ρουθ-Αν Σουένσον και τον τενόρο
Τσαρλς Καστρονόβο – το ζευγάρι Βιολέτα – Αλφρέντο της πρώτης διανομής στην
επικείμενη (10 Μαΐου) καινούργια βερντιάνικη «Τραβιάτα» του Μεγάρου Μουσικής –
που πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής με χορηγό την Alenia
Aeronautica.

Ώριμη, πλήρης φωνή, πολύ υψηλής τεχνικής, σοπράνο με καταπληκτικές
κολορατούρες, ικανή πια και για «βαρύτερους» και δραματικότερους ρόλους όπως η
Τραβιάτα, η Ρουθ-Αν Σουένσον, ένας τενόρος με φωνή μεστή, «ιταλικής» ζεστασιάς
αλλά όχι «ιταλιάνικης» ανεξέλεγκτης πληθωρικότητας, με μέτρο και έλεγχο
τιθασευμένη – φωνή ενός εν δυνάμει Μεγάλου Τενόρου ο οποίος ακόμη σοφά
«κρατάει» δυνάμεις που αν «απελευθερωθούν» όταν και όπως πρέπει πιστεύω ότι θα
καταπλήξουν – ο Τσαρλς Καστρονόβο, «έδεσαν» εξαιρετικά και μεταξύ τους στα
τρία ντουέτα τους, με τον νεώτερο σε ηλικία – νεώτατος δείχνει και μάλλον
είναι… – τενόρο να «ακολουθεί» με σεβασμό τη Σουένσον. Με την υπό τον Λουκά
Καρυτινό Κρατική Ορχήστρα Αθηνών που τους πλαισίωσε να προσπαθεί – και κάποιες
στιγμές να το πετυχαίνει – να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων -, οι δύο
καλλιτέχνες πλημμύρισαν το Μέγαρο με «άρωμα» μπελκάντο.

H βραδιά άνοιξε με τη σοπράνο – μαύρη μακριά τουαλέτα με λευκά,
διάφανα, φουσκωτά μανικάκια, κεντημένα με πέρλες που πλήθαιναν στις μανσέτες –
να τραγουδάει μια άρια από την όπερα του Μπελίνι «Οι Καπουλέτοι και οι
Μοντέκοι» ενώ τη θέση της πήρε ο Τσαρλς Καστρονόβο – ψηλός, λεπτός, έντονα
μελαχρινός, με ωραία μακριά λεπτά δάχτυλα, κομψότατος στο μαύρο φράκο του,
ουδεμία σχέση με την «κλασική» εικόνα του κοντόχοντρου τενόρου – που
τραγούδησε Ντονιτσέτι – «Ο δούκας της Άλμπα».

Στον «αστερισμό» του Ντονιτσέτι κινήθηκε το πρόγραμμα που, έτσι κι
αλλιώς, στην ιταλική όπερα του 19ου αιώνα ήταν αφιερωμένο. Το δημοφιλέστατο
«Ένα φευγαλέο δάκρυ» από «Το ελιξίριο του έρωτα» τραγούδησε ο τενόρος μετά την
άρια της Ρουθ – Αν Σουένσον από την «Κυρά της λίμνης» του Ροσίνι και με
Ντονιτσέτι – ένα ντουέτο από «Το ελιξίριο του έρωτα» και πάλι – έκλεισαν το
πρώτο μέρος, αφού η ορχήστρα έπαιξε το πρελούδιο από τον «Μάκβεθ» του Βέρντι.
Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με ένα «άνοιγμα» στη γαλλική όπερα, τον Γκουνό και
το δικό του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» – δύο άριες, μία από τη σοπράνο, μία από
τον τενόρο -, αλλά γρήγορα επανήλθε σε… ιταλικά εδάφη με Τσιλέα: «Αντριάνα
Λεκουβρέρ» από την κ. Σουένσον και «Αρλεζιάνα» με τον Τσαρλς Καστρονόβο στον
«Θρήνο» του Φεντερίκο – οι καλύτερές τους στιγμές για τις οποίες το κοινό τούς
αποθέωσε.

Το πρόγραμμα έκλεισε, μετά την εισαγωγή στον «Όμπερον» του Βέμπερ που
έπαιξε η ΚΟΑ, και πάλι με Ντονιτσέτι: ντουέτο από τη «Λουτσία ντι Λαμερμούρ».
Το χειροκρότημα, ενθουσιώδες, οδήγησε σε ντουέτο-«ανκόρ»: «Libiamo…» από –
βέβαια – την «Τραβιάτα». Ενθουσιασμός μέγας, ποδοκροτήματα, ρυθμικό
συνοδευτικό χειροκρότημα – ναι! – και αποθέωση.

INFO

«Τραβιάτα» στο Μέγαρο (τηλ. 210-7282.333) στις 10, 11, 13, 14, 16, 17 Μαΐου,
στις 20.30.