Θα «δουν» την τεχνική του Γκρέκο

![]() |
![]() |
|
Μπροστά στην κινηματογραφική κάμερα αλλά και στους υπολογιστές και το |
Δεκατρείς από τους πιο γνωστούς πίνακες του Ελ Γκρέκο θα «παίξουν» στην
κινηματογραφική υπερπαραγωγή – βιογραφία που ετοιμάζει ο σκηνοθέτης Γιάννης
Σμαραγδής για τον διάσημο συμπατριώτη του. Συγκεκριμένα, με τη συμβολή του
Ινστιτούτου Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του Ιδρύματος Τεχνολογίας και
Έρευνας που εδρεύει στο Ηράκλειο της Κρήτης, θα δούμε πώς έγιναν αυτά τα έργα
μπροστά στον φακό, ξεκινώντας από το πρώτο αχνό σχέδιο και περνώντας όλα τα
στάδια της δημιουργίας, του στησίματος, της διόρθωσης, των αλλαγών, των
χρωμάτων, του σβησίματος κ.ά. ώς το τελικό έργο.
Αυτή η (ηλεκτρονική) διαδρομή προς τα πίσω στην ιστορία των πινάκων, είναι
δυνατή χάρη σε μια πρωτοποριακή μέθοδο ανάγνωσης και ανάλυσης έργων τέχνης με
φασματοσκόπηση που εφαρμόζεται από το ITE Κρήτης, το οποίο και προσφέρει τη
συνεργασία – τεχνολογική στήριξη στην ταινία για τον Γκρέκο υπό μορφήν
χορηγίας, όπως εξήγησε και ο διευθυντής του Ινστιτούτου Ηλεκτρονικής Δομής και
Λέιζερ Κώστας Φωτάκης.
H ταινία θα επιχειρήσει να ρίξει σύγχρονο φως στην ιστορία, την
προσωπικότητα και το μυστήριο που περιβάλλουν το έργο και την τεχνική του
Κρητικού ζωγράφου, που μαγνητίζει το σύγχρονο κοινό. H «Αγία Οικογένεια» –
όπου στο πρόσωπο της Παναγίας θεωρείται ότι απεικονίζεται η Χερόνιμα Ντε Λας
Κουέβας, σύζυγος του Ελ Γκρέκο – έργα που απεικονίζουν αγγέλους, κι ανάμεσά
τους το «Πάθος του Χριστού» που βρίσκεται στην Ελλάδα, θα περάσουν από τη
σύγχρονη «Ιερά Εξέταση» των ηλεκτρονικών σαρώσεων, αφού προηγουμένως δοθούν οι
απαραίτητες άδειες από τους ιδιοκτήτες τους, Μουσεία της Ισπανίας, της
Ουγγαρίας και άλλων χωρών.
Στοιχεία για το κάστινγκ (διανομή) της ταινίας το οποίο έχει αναλάβει το ίδιο
γραφείο που επεξεργάσθηκε τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» δεν είναι ακόμα
ανακοινώσιμα, πλην του ότι τη μουσική έχει αναλάβει ο διεθνής Έλληνας Βαγγέλης
Παπαθανασίου (είχε γράψει και τη μουσική του πολυβραβευμένου «Καβάφη» του
Γιάννη Σμαραγδή, που παίζεται για έβδομη χρονιά, ακόμα, στο Παρίσι).
H ιστορία του «Ελ Γκρέκο» ξεκινά με τη φυγή του Θεοτοκόπουλου από την Κρήτη
για τη Βενετία, όταν ήταν ήδη έτοιμος ζωγράφος, σε ηλικία 27 ετών, και
τελειώνει στο Τολέδο το 1652 πριν από τον θάνατό του. «Το τίμημα που πληρώνει
ο Ελ Γκρέκο για την επιτυχία του είναι η εξορία», λέει ο Γιάννης Σμαραγδής.
«Θα κατακτήσει με την τέχνη του την αριστοκρατία του Τολέδο», γι’ αυτό και
στην ταινία πρωταγωνιστεί και ο περίφημος πίνακας “H κηδεία του κόμητος
Οργκάθ”. Θα πολεμήσει για να κατοχυρώσει την εγκόσμια θέση του και να
δημιουργήσει έναν κύκλο προστατών, κολακεύοντάς τους ότι η αριστοκρατία του
Τολέδο δεν έχει εκπέσει, αλλά ο πραγματικός πόλεμος του Γκρέκο δεν έχει να
κάνει με τούτο τον κόσμο. Είναι το άπιαστο, αυτό που φανερώνεται σαν μια μάχη
ενός ορατού και ενός αόρατου κόσμου στους πίνακές του, κι αυτόν τον αγώνα ο
Γκρέκο τον κέρδισε», σύμφωνα με την άποψη του κ. Σμαραγδή.
Στο ερώτημα αν ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ήταν απαρηγόρητος που δεν
ξαναείδε ποτέ την Κρήτη, άποψη του σεναρίου είναι ότι η Κρήτη πήγε στο Τολέδο,
η ενσάρκωση της Κρήτης στο πρόσωπο του αδελφού του, που βρήκε καταφύγιο κοντά
του έπειτα από περιπέτειες, φυλακίσεις, ταλαιπωρίες. Τι τον παρηγορούσε μέσα
στην εξορία του; «H τέχνη του. Γιατί μόνο εκείνη μπορεί να παρηγορήσει. Δεν
είναι τυχαίο ότι όσο περνά ο καιρός τόσο καλύτερα τον γνωρίζουμε, τον
καταλαβαίνουμε και τον αγαπάμε».
Το κόκκινο και το μαύρο
Κάτω από τα φώτα του φασματοσκοπίου του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας
της Κρήτης, τα φωτεινά χρώματα στο έργο του Ελ Γκρέκο αναλύονται. Κι
αναλυόμενα, φανερώνεται ότι το μαύρο φως που είναι ένα από τα χαρακτηριστικά
τους, σχετίζεται με το γεγονός ότι ο Γκρέκο χρησιμοποιούσε λίγο κόκκινο χρώμα
μέσα στο μαύρο. Το κόκκινο του Γκρέκο είναι το ίδιο κόκκινο με αυτό της
μινωικής Κρήτης, υποστηρίζει ο κ. Σμαραγδής. Το κόκκινο και το μαύρο είναι τα
βασικά χρώματα των τοιχογραφιών, των αγγείων. Πού τα ήξερε αυτά ο Γκρέκο;
διερωτάται ο σκηνοθέτης. Υπήρχαν στο DNA του ή μήπως τα είχε δει αιώνες πριν
από την ανακάλυψη της μινωικής Κρήτης; Ο Θεοτοκόπουλος – δεν ξέρουμε πώς
ακριβώς – πρέπει να ήταν φορέας πολύ σοβαρών πολιτιστικών στρωμάτων.
LINK
http: //www.iesl.forth.gr/index-gr.asp















