Mια γυμνόστηθη Ίσις στην Aρχαία Mεσσήνη

Το άγαλμα της Ίσιδος που θηλάζει τον Ώρο

Ένα καθιστό άγαλμα της Ίσιδος, που βρέθηκε στην ανασκαφή της Αρχαίας Μεσσήνης,
με τον μικρό γιο της, τον Ώρο, στα γόνατα, και τον μαστό ελεύθερο, για να
θηλάσει ο μικρός θεός, ήρθε στο φως για να επιβεβαιώσει ότι η Αρχαία Μεσσήνη
ήταν μια μητρόπολη της Πελοποννήσου, μια κοσμοπολίτισσα ανοιχτή στον έξω
κόσμο. Όχι μόνο εξήγε γλύπτες και στρατηγούς σε άλλες πόλεις, αλλά δεχόταν
στους κόλπους της την «τελευταία λέξη» στον τομέα της πολιτικής – ήταν ανοιχτή
προς τους Ρωμαίους και στις νέες θρησκείες.

Με την εύρεση της Ίσιδος κουροτρόφου βεβαιώνεται ότι το μεγάλο κτίριο που
εκτείνεται μπροστά στο θέατρο αυτής της πελοποννησιακής πόλης ήταν πράγματι το
ιερό της Ίσιδος και του Σαράπιδος που είδε ο Παυσανίας, τον B’ αιώνα μ.X.

H Αρχαία Μεσσήνη μοιάζει τα τελευταία χρόνια με αρχαιολογικό ηφαίστειο εν
δράσει. Τα ανασκαφικά μέτωπα και οι ανακαλύψεις της δεν έχουν τέλος. Με
κομμένη την ανάσα οι αρχαιολόγοι που παρακολούθησαν την παρουσίαση του έργου
της Αρχαιολογικής Εταιρείας το 2003 είδαν τις ανακαλύψεις να διαδέχονται η μία
την άλλη. Στην ανασκαφή της Μεσσήνης που διευθύνει ο καθηγητής κ. Πέτρος
Θέμελης είδαμε να έχει αποκαλυφθεί ολόκληρο το θέατρο μέχρι την άκρη του
κοίλου και τις πυλίδες στα αναλήμματα που το στήριζαν στο πλάι.

Είδαμε να αποκαλύπτεται το εντυπωσιακό άνδηρο της Κρήνης Αρσινόης, να
διαγράφεται το ιερό της Ίσιδος και του Σαράπιδος και σε μικρή απόσταση από
αυτό να βγαίνει μια πρωτοβυζαντινή βασιλική του 7ου-8ου αιώνα. Ήδη έχει
ανασκαφεί ο νάρθηκας, που λειτούργησε έως τον 14ο αιώνα μ.X. σαν εκκλησία αλλά
και σαν χώρος ταφής. H έπαυλις ρωμαϊκής εποχής με τη μαρμαροθετημένη αυλή που
είχε αρχίσει να αποκαλύπτεται τα προηγούμενα χρόνια καταλαμβάνει πλέον έκταση
ενός οικοδομικού τετραγώνου. Παράλληλα, ένα πλήθος από αγάλματα, βάθρα και
επιγραφές ιστορικής αξίας έρχονται κάθε τόσο στο φως, επιβεβαιώνοντας ότι η
Μεσσήνη κατά τη ρωμαϊκή κυρίως εποχή ήταν μια αληθινή μητρόπολη της
Πελοποννήσου, με δικούς της καλλιτέχνες, διανοουμένους και φιλοσόφους – σήμερα
βρίσκονται μόνο τα βάθρα των ανδριάντων – μια κοσμοπολίτισσα που τιμούσε τους
δικούς της τοπικούς θεούς και ήρωες, αλλά αποδεχόταν εξίσου και τους ξένους
θεούς.

Σ’ ένα από αυτά τα ιερά, το λεγόμενο του Ήρωος, βρέθηκε πέρυσι το κορμί ενός
Έρωτα χωρίς τα φτερά του, ενώ πριν από λίγα χρόνια στον ίδιο χώρο είχαν βρεθεί
και δυο αγάλματα της μητέρας του, Αφροδίτης.