Έστιν ουν «Παράστασις»…

«Μεγάλες Παραστάσεις»: η εκπομπή της ET1, που την ξαναθυμήθηκαν τελευταία και
που εμφανίζεται κάθε Τετάρτη τα μεσάνυχτα – ώρα Σταχτοπούτας… Δεν λέω, καλό
που υπάρχει στο πολιτιστικά άνυδρο – αχ, όλο τα ίδια και τα ίδια λέω και
φοβάμαι ότι θα καταντήσω γραφικός… – τηλεοπτικό τοπίο. Αλλά, απ’ ό,τι κουτσά
– στραβά ξέρω, «παράσταση» στα ελληνικά σημαίνει, κατά Μπαμπινιώτη, η
«παρουσίαση θεατρικού έργου σε ακροατήριο», η «εκτέλεση θεατρικής παραγωγής
στη σκηνή». (Έχει ξεχάσει, βέβαια, ο κ. Μπαμπινιώτης ότι δεν μιλάμε μόνο για
θεατρικές παραστάσεις αλλά και για παραστάσεις όπερας, χορευτικές παραστάσεις,
παραστάσεις Καραγκιόζη, κουκλοθεάτρου… Αλλά, τέλος πάντων…). H «δημόσια
εκτέλεση μουσικών έργων», αυτό, εν πάση περιπτώσει, που παίζει μια ορχήστρα
την οποία διευθύνει ένας μαέστρος, και που μπροστά κάθεται κάποιος μουσικός
και παίζει μαζί της, σόλο, κάποιο όργανο ή κάποιος τραγουδιστής και κάτι
τραγουδάει, ή που τραγουδάει μαζί ή χώρια κάποια χορωδία, ε, αυτό λέγεται
«συναυλία». «Συ – ναυ – λία». Όταν λοιπόν στην εκπομπή αυτή – στην οποία, αν
δεν κάνω λάθος, ποτέ ή έστω εδώ και χρόνια παράσταση θεατρική δεν έχουμε δει –
όλο και κάποια συναυλία – «κονσέρβα» ακούμε, συνήθως από το απώτατο παρελθόν,
γιατί να μιλάμε για «Παραστάσεις»;