Λύσεις δοκιμασμένες και αποτυχημένες

Χρειάσθηκε να περάσει πάνω από ένας μήνας περισυλλογής και να βουλιάξουν τα
έσοδα του Δημοσίου, για να αποφασίσει η κυβέρνηση να κάνει τι; Να εξαπολύσει
φορολογικούς ελέγχους στις επιχειρήσεις – μικρές, μεσαίες και μεγάλες – για να
εντοπίσει παραβάτες και να τονώσει έτσι τα δημόσια ταμεία με τα πρόστιμα που
θα επιβάλει. Και το κορυφαίο: Να καταφύγει και πάλι – σύμφωνα με πληροφορίες –
στη δοκιμασμένη συνταγή της περαίωσης των φορολογικών χρήσεων της περιόδου
1999 – 2002, που είχε αφήσει «ανεκμετάλλευτη» η προηγούμενη κυβέρνηση.

Έτσι, λοιπόν, η κυβέρνηση ξεκίνησε τη μάχη της αύξησης των δημοσίων εσόδων –
που είναι ασφαλώς απαραίτητη – όχι με μια στρατηγική για την καταπολέμηση της
φοροδιαφυγής και της μαύρης οικονομίας, αλλά με μια εμβαλωματική λύση,
περιορισμένης διάρκειας. Και κυρίως με μια λύση που διαιωνίζει τις φορολογικές
αδικίες. Γιατί, αν οι φορολογικοί έλεγχοι αποτελούν θεωρητικά εργαλείο
επιβολής του νόμου, στην πράξη λειτουργούν συχνά πολύ διαφορετικά, όπως
γνωρίζει όλη η αγορά. Όσο για την περαίωση, αυτή αποτελεί την επιτομή της
φορολογικής αδικίας, αφού ισοπεδώνει ειλικρινείς και μη φορολογουμένους,
καλώντας τους αδιακρίτως στο ταμείο της Εφορίας.

Δεν λέμε ότι είναι εύκολη η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Αν ήταν, θα την
είχαν πετύχει όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις που την επαγγέλλονταν, όπως και
η παρούσα. Όμως, από μια νέα κυβέρνηση που έχει μπροστά της όλο τον χρόνο να
κάνει μια τέτοια προσπάθεια, θα περίμενε κανείς κάτι καλύτερο από μια απλή
επιστροφή στα μπαράζ των ελέγχων.

Συγκοινωνούντα δοχεία

Το ίδιο ισχύει για την αισχροκέρδεια, την άλλη μεγάλη πληγή της οικονομίας,
που παραμένει ακμαιότερη από ποτέ. Αισχροκέρδεια και φοροδιαφυγή είναι,
άλλωστε, συγκοινωνούντα δοχεία. H Ελλάδα είναι από τις σπάνιες εκείνες χώρες,
στις οποίες καμία δύναμη ανταγωνισμού δεν μπορεί να ρίξει την τιμή της πατάτας
όταν έχει κακοκαιρία. Γιατί, παραδόξως, ακόμη και οι εισαγωγές που γίνονται,
φτάνουν στον τελικό καταναλωτή με τιμή… κακοκαιρίας. Οι «κακές γλώσσες» λένε
ότι αυτό οφείλεται στο ότι η αγορά ελέγχεται, τελικά, από το ίδιο κύκλωμα,
είτε πρόκειται για εισαγωγές είτε για εγχώρια παραγωγή. H ουσία είναι ότι
κανένας δεν μπήκε στον κόπο μέχρι τώρα να σπάσει αυτό το κύκλωμα.

Απογοήτευση

Ομολογουμένως, ούτε κι αυτή η προσπάθεια είναι εύκολη. Αλλά θα είναι
πραγματική απογοήτευση αν, αντί γι’ αυτήν, δούμε το επόμενο διάστημα νέες
εφόδους στην αγορά και νέες «συμφωνίες κυρίων».

Γιατί τότε, αυτοί οι «κύριοι» της φοροδιαφυγής και της αισχροκέρδειας θα
συνεχίσουν να φέρνουν τον λογαριασμό σε μας, τους υπόλοιπους.