ΣTAMATHΣ ΦAΣΟYΛHΣ Pοΐδης διαδικτυακός σε περιοδεία

Ο Σταμάτης Φασουλής ως Εμμανουήλ Ροϊδάς που έχει μονομανία ταύτισης με τον Εμμανουήλ Ροΐδη στον μονόλογο του Αντώνη Νικολή «Ο κ. Εμμανουήλ και… ο Ροΐδης»

«Όχι Ροΐδης. Ροϊδάς». «Σημαδεμένος» ο ήρωας του μονολόγου του Αντώνη Νικολή «Ο
κ. Εμμανουήλ και… ο Ροΐδης» Εμμανουήλ Ροϊδάς. Από την παιδική του ηλικία.
Καθώς το όνομά του πολύ εύκολα παραπέμπει στον διακεκριμένο Έλληνα – σατιρικό
βασικά – πεζογράφο. H σύμπτωση αυτή τον οδηγεί σε εμμονές μέχρι σημείου να
εφευρίσκει κοινά στοιχεία ταυτότητας με τον συγγραφέα της «Παπίσσης Ιωάννας».

Συμβολαιογράφος πια, έχει καταλήξει μονομανής με το πνεύμα και το ύφος του
συγγραφέα έχοντας ως στόχο να τα φέρει σε επαφή με τις πλατιές μάζες των
νεοελλήνων μέσω του Διαδικτύου – ένα «τάμα».

Τον ήρωα αυτόν διάλεξε να τον σαρκώσει ο Σταμάτης Φασουλής. Με τον
μονόλογο του Αντώνη Νικολή σε σκηνοθεσία του άνοιξε πρόπερσι το πρόγραμμα
Μονόλογοι 2002 της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και αμέσως το κείμενο αυτό και
κυρίως η ελαφράδα της ερμηνείας του ηθοποιού – σκηνοθέτη έδωσαν μια πνοή
ζωντάνιας – ένα δροσερό, χαρίεν αεράκι φύσηξε – σε όλο το πρόγραμμα.

Ο Σταμάτης Φασουλής, ο οποίος έτσι πρώτος παρουσίασε τον συγγραφέα Αντώνη
Νικολή, επέλεξε φέτος να ξαναπαρουσιάσει τον μονόλογο – σκηνικά και κοστούμια
Ελένη Μανωλοπούλου, μουσική επιμέλεια Ιάκωβος Δρόσος, φωτισμοί Λευτέρης
Παυλόπουλος – στη Θεσσαλονίκη για σειρά παραστάσεων και από το Σάββατο και για
εννιά μέρες σε τρεις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας που αποτελούν έδρες
ΔΗΠΕΘΕ, άρα διαθέτουν θεατρικές αίθουσες επαρκείς.

H ιστοσελίδα που ο Εμμανουήλ Ροϊδάς του έργου έχει βαλθεί να συγκροτήσει για
τον Ροΐδη (σ.σ.: του οποίου φέτος τιμάται η επέτειος των εκατό χρόνων από τον
θάνατό του) αποτελεί όχι απλώς διαδικτυακό τόπο αλλά τόπο μιας σύγχρονης
μοναξιάς, μιας προσωπικής και κοινωνικής ερήμου – αυτό είναι και η ουσία του
μονολόγου. «H δυνατότητα υπεξαίρεσης ενός ονόματος, μιας λέξης απογυμνωμένης
από το περιεχόμενό της, που προσφέρει το Διαδίκτυο», όπως σημειώνεται, «απαντά
ακριβώς στη σχέση του ήρωα με την προσωπικότητα του Ροΐδη».

Τι σας έκανε «κλικ» στο κείμενο αυτό για να το διαλέξετε;

«Πάντα ήθελα ένα κείμενο απεύθυνσης ανάμεσα στο τώρα και στο παρελθόν. Εκείνο
που με τράβηξε περισσότερο σ’ αυτό είναι ότι ενώ μιλάει για το παρελθόν, δεν
αφήνει καμιά αίσθηση παλιού και “ρετρό”. Και ενώ μιλάει για τον Ροΐδη που έχει
γράψει σε μια γλώσσα σχεδόν ξεχασμένη πια, τα κομμάτια του Ροΐδη φαίνονται πιο
σύγχρονα από τη σύγχρονη ιστορία που παράλληλα αφηγείται. Δηλαδή το μπέρδεμα
του παλιού με το νέο είναι τόσο ζωντανό που από τη μέση και μετά δεν
καταλαβαίνεις πότε ο Εμμανουήλ μιλάει για το πριν, πότε για το τώρα και πότε
για το μέλλον. Και όλο αυτό είναι ξεκαρδιστικό και συγκινητικό μαζί».

Θεωρείτε ότι το κοινό της περιφέρειας χρήζει «ειδικής μεταχείρισης», ως πιο
παρθένο;

«Να σας πω ότι δεν ξέρω; Θα το μάθω τώρα. Γιατί ποτέ δεν είχα κάνει ώς τώρα
περιοδεία! Εγώ πάω σ’ αυτό πιο “παρθένος”. Θέλω όμως να το γνωρίσω αυτό το
κοινό».

«Σαν να απαντώ σε ερωτήσεις»

Μετά τα σόλα που έχετε κάνει στις επιθεωρήσεις της «Ελεύθερης Σκηνής» είναι
η πρώτη φορά που κάνετε από σκηνής μονόλογο. Πώς τον αντιμετωπίσατε;

«Να σας πω ότι σε όλες εκείνες τις επιθεωρήσεις, από το ’73 και μετά, σόλο
μόνο τρεις φορές έκανα; Επειδή στο έργο υπάρχουν και άλλα πρόσωπα που δεν
εμφανίζονται αλλά, για τον ήρωα, βρίσκονται στη σκηνή, ποτέ δεν είχα την
αίσθηση ότι είναι μονόλογος και ποτέ δεν το αντιμετώπισα σαν μονόλογο. Είναι
σαν να απαντώ σε ερωτήσεις. Κι αυτό αποτελεί ένα μεγάλο μυστικό, πολύ
βοηθητικό συναισθηματικά και τεχνικά για τον ηθοποιό. Όσο για το κοινό, που
στο τέλος αποκαλύπτεται ότι είναι ο ίδιος ο εαυτός του ήρωα, το αντιμετωπίζω
σαν ένα από τα πρόσωπα του έργου».

INFO

Το Σάββατο, 21.30, στη Λαμία (Δημοτικό Θέατρο).

Τη Δευτέρα, 21.00, στην Κοζάνη («Αίθουσα Τέχνης»).

Την Παρασκευή 23 (21.30) και το Σάββατο 24 Απριλίου (19.00 και 21.30) στην
Πάτρα (Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων»).

Την Κυριακή 25 Απριλίου, 21.30, στην Καλαμάτα (Κεντρική Σκηνή ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας).