Eλληνική σκηνή, γιαπωνέζικο όπλο

H Πέπη Οικονομοπούλου στην αφίσα της παράστασης του έργου του Ινοουέ «Το κυνηγετικό όπλο» ντυμένη Γιαπωνεζούλα, σε νηπιακή ηλικία, όταν δεν φανταζόταν πως ύστερα από κάποιες δεκαετίες θα σκηνοθετούσε και θα ερμήνευε ένα γιαπωνέζικο έργο

«Ήρθα να τιμήσω την Πέπη Οικονομοπούλου. Αυτόν τον καλλιτέχνη τον αφοσιωμένο
στο θέατρο. Ένα μανικό πλάσμα που σα ναυαγός, στη μέση του ωκεανού, πάνω σε
μια σχεδία, με κουπιά τα χέρια, παλεύει με τα κύματα…», είπε, ανάμεσα σε
άλλα, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, προλογίζοντας την πρεμιέρα του έργου του
Ιασούσι Ινονουέ «Το κυνηγετικό όπλο», που δόθηκε στο θέατρο της Οδού
Αντιοχείας, από τον θίασο «Καθρέφτη», ενώπιον εκπροσώπων της ιαπωνικής
πρεσβείας.

Ηθοποιός και σκηνοθέτις με σημαντικές σπουδές στην Πολωνία και τη Γερμανία,
ίδρυσε τον θίασο «Καθρέφτης» το 1982. Στην εικοσάχρονη πορεία της ανέβασε 17
έργα των Ρουζέβιτς, Πίντερ, Τζόις, Κάφκα, Ένκβιστ, Μαριβό, Άιβς, Μάμετ, Μότον,
Κοτζιά, Λύτρα, Αξαρλή, Γεωργακοπούλου και δύο δικά της. Φέτος ανεβάζει τον
άγνωστό μας Ινονουέ, μυθιστοριογράφο, δοκιμιογράφο, διηγηματογράφο, ποιητή και
βραβευμένο με το πιο σημαντικό ιαπωνικό βραβείο λογοτεχνίας Ακουταγκάβα
(1956).

H Πέπη Οικονομοπούλου μελέτησε επί μήνες τη γιαπωνέζικη κουλτούρα και
συμπεριφορά προκειμένου να θεατροποιήσει και να σκηνοθετήσει το «Κυνηγετικό
όπλο».

Αυτό το παράξενο, άγνωστο έως τώρα ευαίσθητο, ποιητικό κείμενο, που
συγκαταλέγεται στις πρώτες νουβέλες του Ιάπωνα συγγραφέα. Το περιεχόμενό του
είναι μια σκοτεινή ερωτική ιστορία που παρουσιάζεται μέσα από τρεις επιστολές
που στέλνουν τρεις γυναίκες στον ίδιο άνδρα (σύζυγο και εραστή).

Ο παραλήπτης αρχίζει να διαβάζει και οι λέξεις ζωντανεύουν μέσα από τις
αφηγήσεις των γυναικών. H κάθε μία, από τη δική της οπτική γωνία,
εξομολογείται τα μύχια της ψυχής της. Μέσα από την ποίηση και την
εσωτερικότητα των λόγων τους ο θεατής κατανοεί ένα ανοίκειο θέμα. Πώς η
απόλυτη ευτυχία του έρωτα μπορεί να οδηγήσει στην αυτοκτονία.

H πηχτή μελαγχολία, οι χαμηλοί τόνοι, οι αργές, επιφανειακά ήρεμες κινήσεις
και κυρίως ο χειμαρρώδης εξομολογητικός λόγος φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα
της διαφορετικής προσέγγισης, «ξένης» προς τη δυτική έκφραση και κουλτούρα.

H Πέπη Οικονομοπούλου με πολλή προσοχή και ευγένεια «άγγιξε» το πάθος αυτών
των χαρακτήρων, που «καίγονται» ήσυχα. Σαν κουαρτέτο σε μια παράσταση δωματίου
μοιράζεται τον λόγο και την ευαίσθητη ατμόσφαιρα με τους ηθοποιούς Γιώργο
Κατσίγιαννη, Αγάθη Κάλτσα και Νάνα Παπαδάκη.

Βαθύτερα πάθη

«Ο Ινονουέ υπαινίσσεται τη σημασία μιας ζεστής προσωπικής σχέσης, αλλά εδώ,
η πληρότητα αναιρείται, γιατί οι χαρακτήρες του πιστεύουν ότι κάθε άνθρωπος
έχει έναν ζωτικό εσωτερικό χώρο, από τον οποίο οι άλλοι άνθρωποι είναι
αποκλεισμένοι. Κατά συνέπεια, οι ήρωες του Ινονουέ δεν βρίσκουν καμιά
κοινωνική δραστηριότητα ή προσωπική σχέση που να είναι αντάξια με τα βαθύτερα
πάθη τους. Αποσύρονται μέσα στο σκληρό κέλυφος του εσωτερικού τους κόσμου, σαν
για να ζήσουν μια μοναχική αυτόνομη ύπαρξη. Βυθίζονται μέσα στις πιο επίπονες
δραστηριότητες για να καταπνίξουν το αίσθημα της ματαιότητας και της
απομόνωσης. Σαν να έχει χάσει το νόημά της η μάχη της ζωής», λέει η σκηνοθέτις
Πέπη Οικονομοπούλου.

INFO

Στο Θέατρο Οδού Αντιοχείας (Αντιοχείας 1 και Πιπίνου, τηλ. 210-8832.050)