…στον «Kήπο της Eδέμ»

Εδώ και καιρό περνάω από τη μεγάλη μονοκατοικία στην οδό Καποδιστρίου, στα
Σίδερα Χαλανδρίου, όπου στεγάζεται «Ο Κήπος της Εδέμ». Είχα χρόνια να
επισκεφθώ το γνωστό λιβανέζικο εστιατόριο, από τότε μάλιστα που βρισκόταν στην
Πλ. Δούρου. Σήμερα έχει ανοίξει διάφορα παραρτήματα στην Αθήνα. Παραμένει
δημοφιλές, κάτι που διαπιστώσαμε μια Τετάρτη βράδυ πρόσφατα, όταν ήταν γεμάτο
το μαγαζί.

Αυτός ο «Κήπος» στα Σίδερα δεν είναι, όμως, και τόσο βουκολικός. H αυλή έξω,
μπροστά είναι σκεπασμένη με ψάθα και λατέρνες. Το πράσινο λείπει. Για να
ανεβείς πάνω στη χειμωνιάτικη σάλα, περνάς από μια σιδερένια σκάλα η οποία δεν
κολλάει με τη μονοκατοικία. Μέσα ο χώρος είναι πηγμένος με πάρα πολλά τραπέζια
και όλα όσα περιμένει κανείς να βρει σαν ντεκόρ σε ένα χαρακτηριστικό
λιβανέζικο εστιατόριο, από βελούδινους τάπητες στους τοίχους, ναργιλέδες εν
λειτουργία (κάπνιζε το διπλανό ζευγάρι), μπρούντζινα μπρίκια, πιάτα, πιατέλες
κ.τ.λ., καθρέφτες με αραβικά μοτίβα και πολλά άλλα. Οι λιβανέζικη κουζίνα
φημίζεται για τους μεζέδες της και εδώ η γκάμα είναι μεγάλη και ποικίλη. H
μισή παρέα νήστευε, για παράδειγμα, αλλά οι επιλογές γι’ αυτούς ήταν πολλές.
Πήραμε: την αρμένικη σαλάτα (σαν ψιλοκομμένη χωριάτικη με καυτερή πιπεριά), το
ταμπουλέ (πλιγούρι με ψιλοκομμένο μαϊντανό και ντομάτες), τη μουταμπέλ
(αραβική μελιτζανοσαλάτα με ταχίνι), το χούμους με κουκουνάρια, φελάφελ
(ρεβιθοκεφτέδες), λάμπνε (ένα ντιπ σαν τζατζίκι), ντολμάδες γιαλαντζί λεπτούς
σαν μολύβια και λεμονάτους, καλέζ (αραβική πίτα στη σχάρα γεμισμένη με τυρί),
κίμπε (κεφτέδες καλυμμένους με μια κρούστα από πλιγούρι), και τα εσμπά αλ
χούντρα, αραβικά ανοιξιάτικα ρολά με χοντρή ζύμη και καυτερή σάλτσα.
Δοκιμάσαμε ένα φαγητό από το κυρίως μενού, το ρολό αρνί γεμισμένο με κιμά και
χαλούμι σερβιρισμένο με ρύζι εμπλουτισμένο με αμύγδαλα, φιστίκια και σταφίδες.

Όλα τα ντιπ, αλλά κυρίως το χούμους και η μελιτζανοσαλάτα, ήταν πολύ ωραία. Το
λάμπνε από γιαούρτι και δυόσμο είναι πιο ρευστό και δροσιστικό από το ελληνικό
τζατζίκι και ταιριάζει καλά με τους διάφορους κεφτέδες και κεμπάμπ που
υπάρχουν στο μενού. Οι σαλάτες, αν εξαιρέσει κανείς ότι οι ντομάτες, οι
πιπεριές κ.τ.λ. είναι εκτός εποχής, είναι κι αυτές καλά καρυκευμένες με λάδι,
ξίδι και διάφορα μπαχαρικά, κυρίως το σούμακ. Είναι φύσει αδύνατον να ζητήσεις
μια σαλάτα χωρίς ξίδι, όπως μας εξήγησε ο σερβιτόρος, διότι δεν είναι πρόθυμοι
να αλλάξουν μια παραδοσιακή συνταγή. Έτσι τουλάχιστον μας είπε ο σερβιτόρος,
όταν το ζητήσαμε. Τα κίμπε δεν είναι τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει, ίσως
επειδή μας φάνηκε βαρύ το λάδι στο οποίο τηγανίζονται. Τα ανοιξιάτικα ρολά
επίσης είχαν μια τηγανίλα δυσάρεστη, αλλά τα φελάφελ ήταν ωραία, τραγανά,
νόστιμα. H αραβική πίτα γεμισμένη με χαλούμι είναι σαν ένα σνακ σπιτικό, κάτι
που θα έφτιαχνε κανείς για τον εαυτό του ένα Σάββατο πρωί. Ωραίο ήταν. Οι
γιαλαντζί ντολμάδες είναι πιο λεμονάτοι και τραγανοί από τους δικούς μας. Το
αρνί ρολό δεν μας τρέλανε. Έφτασε κρύο στο τραπέζι και ήθελε καλύτερη
παρουσίαση. Ίσως αυτό είναι ένα γενικό συμπέρασμα που είχα στον «Κήπο της
Εδέμ». Ότι ήλθε η ώρα, δηλαδή, να εκσυγχρονιστούν τα αραβικά εστιατόρια της
Αθήνας, να σκεφτούν λίγο καλύτερα την παρουσίαση των πιάτων τους, και κάνουν
το περιβάλλον λίγο πιο κομψό. Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο «Κήπος» ήταν ανθισμένος
από τον πολύ τον κόσμο και τους φανερά πιστούς οπαδούς εκείνο το βράδυ.

«Ο Κήπος της Εδέμ»: Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 9, Σίδερα Χαλανδρίου. Τηλ.
210-6853.580 και 210-6826.105