γιατί… λέμε «τον σέρνει από τη μύτη»;

Στην παλιά Αθήνα, όταν ένας άντρας ήθελε να ζητήσει να παντρευτεί μια γυναίκα,
έστελνε στα «πεθερικά» του και στα κουνιάδια του διάφορα δώρα. Μεταξωτές
κουβέρτες, φλοκάτες, ασημένια κουταλοπίρουνα, ναργιλέδες και πολλά άλλα. Αν τα
«πεθερικά» κρατούσαν τα δώρα αυτά, σήμαινε πως ήταν σύμφωνοι με αυτόν τον γάμο
και τον ήθελαν για γαμπρό τους. Αν όμως ήταν αντίθετοι, τότε ο υποψήφιος
γαμπρός πήγαινε έξω από το σπίτι τους, τραβούσε την κουμπούρα του και την
άδειαζε στα παράθυρα και στις πόρτες. Το αποτέλεσμα της ενέργειας αυτής ήταν ή
να βγουν τα πεθερικά από το σπίτι και να αρχίσουν τις… κουμπουριές ή να
σηκώσουν στα κεραμίδια ένα κόκκινο πανί, πράγμα που σήμαινε ότι τον ήθελαν
τώρα για γαμπρό τους. Στη δεύτερη περίπτωση, η νύφη κουκουλωμένη με τσεμπέρι
έβγαινε στον δρόμο, έπιανε τον γαμπρό από τη μύτη και τον έκανε τρεις γύρους
στη γειτονιά, ώστε να διαπιστώσουν όλοι ότι τα πράγματα τακτοποιήθηκαν με το
καλό. Έτσι έμεινε έως τις ημέρες μας η φράση «Τον σέρνει από τη μύτη», σύμφωνα
με τα όσα γράφει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του
«Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης).