Tο έργο του Xιώτη…

Μανώλης Χιώτης

H διπλή επέτειος για τον Μανώλη Χιώτη με αφορμή τη συμπλήρωση 84 χρόνων από τη
γέννησή του (23 Μαρτίου 1920) και 34 από τον θάνατό του (21 Μαρτίου 1970) θα
περνούσε απαρατήρητη ή ίσως θα γινόταν κάποια απλή αναφορά αν η πολιτιστική
ομάδα του 2ου Ενιαίου Λυκείου Χαλκίδας δεν πραγματοποιούσε μια λαμπρή εκδήλωση
διάρκειας τριών ωρών αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του μουσικού επαναστάτη,
όπως τον αποκαλούσαν οι συνάδελφοί του. Ασφαλώς, με την ευκαιρία αυτής της
διπλής επετείου, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο Μανώλης Χιώτης έχει αφήσει
σημαντικό έργο. Οι καινοτομίες και οι πρωτοποριακές του προσπάθειες ανέτρεψαν
τα καθιερωμένα στον χώρο της λαϊκής μουσικής και έσπασαν πολλά ταμπού τη
δεκαετία 1950-60. Με την προσθήκη μιας χορδής στο τρίχορδο μπουζούκι, άλλαξε
το ύφος της λαϊκής μελωδίας και έδωσε μια καινούργια αισθητική στις λαϊκές
ορχήστρες. Με ταλέντο, γνώση, φαντασία και ευαισθησία, επί μία τριακονταετία
έγραφε εκατοντάδες τραγούδια επιτυχίες και με τη συνεργασία του με τον Μίκη
Θεοδωράκη στήριξε το έντεχνο και άνοιξε μεγάλους δρόμους στη μελοποιημένη
ποίηση και γενικά στον μουσικό πολιτισμό.

…και η Χαλκίδα

Τον λυρισμό και την ευαισθησία στο έργο του Μανώλη Χιώτη ζωντάνεψαν το βράδυ
του περασμένου Σαββάτου στο θέατρο «Γεώργιος K. Παπαδημητρίου» της Χαλκίδας οι
Μαθητικές Πνοές του 2ου Ενιαίου Λυκείου της πόλης. Μια λαϊκή ορχήστρα
(αποτελούμενη από πιάνο, μπουζούκια, κιθάρα, μπαγλαμά, ντέφι, κρουστά, ντραμς)
και μια καταπληκτική μεικτή χορωδία από 56 μαθητές, που απέδωσαν 23 από τα
ωραιότερα τραγούδια του Μανώλη Χιώτη. Ένα πρόγραμμα τριών ωρών στο κατάμεστο
θέατρο που είχε επιμεληθεί η καθηγήτρια φιλόλογος και μουσικός Έφη Σελίμη –
Πάτσαλη, το οποίο εκτός από τα τραγούδια και τη μουσική περιελάμβανε και μια
εντυπωσιακή χορογραφία από τις μαθήτριες Έλλη Αφένδρα και Φιλίτσα Τροχούτσου.
Μία παράσταση που έδειξε ότι η Χαλκίδα δεν πρέπει να έχει μόνο τη φήμη για τα
ουζερί της, αλλά για τον πολιτισμό της και μάλιστα σε σωστή βάση.