Γιατί έχασε το ΠAΣΟK

Εξηγήσεις για τα αίτια της ήττας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές δίνει ο κ.
Κωνσταντίνος Z. Μέκος, ο οποίος σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Το ΠΑΣΟΚ πήγε καλύτερα σε σχέση με το 2000 σε αγρότες, ανέργους και φοιτητές.
Άρα τα περί έλλειψης κοινωνικού προσώπου, που εκτοξεύουν διάφοροι, δεν
φαίνεται να επιβεβαιώνονται.

Το ΠΑΣΟΚ ηττήθηκε στους ελεύθερους επαγγελματίες (γιατρούς, δικηγόρους,
μηχανικούς κ.λπ.) και στους πτυχιούχους μισθωτούς του ιδιωτικού και του
δημόσιου τομέα, δηλαδή σε κοινωνικές ομάδες υψηλού μορφωτικού επιπέδου,
αυξημένης παραγωγικότητας και αντίστοιχης αυτοπεποίθησης.

Το γενικότερο συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς, είναι ότι το ΠΑΣΟΚ
ηττήθηκε κατά κράτος σε εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που έχουν υψηλότερες
προσδοκίες και περιορισμένη ανοχή στη γραφειοκρατία, την αναξιοκρατία και την
καθεστωτική συμπεριφορά. Οι πολίτες αυτοί δεν μπορούσαν να ανεχθούν άλλο
επιχειρήσεις που ελέγχονται από το κράτος να διοικούνται από άτομα με μόνο
προσόν τη “στράτευση” στην ομάδα του αρμόδιου υπουργού. Ας φανταστεί ο καθένας
πώς νιώθει ένας ηλεκτρολόγος ή ένας μηχανολόγος μηχανικός όταν πληροφορείται
ότι μια εταιρεία του χώρου της ενέργειας διοικείται από κάποιον η βασική
εργασία του οποίου είναι π.χ. αυτή του νοσηλευτή σε ψυχιατρικό κατάστημα.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να δείξει ότι έλαβε το μήνυμα, αρχίζοντας από το θέμα της εκ
νέου στελέχωσης του δημόσιου τομέα που θα επιχειρήσει η κυβέρνηση της N.Δ.:
απαίτηση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι η προκήρυξη όλων των θέσεων ευθύνης και η
θέσπιση σοβαρών μηχανισμών ελέγχου για όσους τις καταλάβουν. Γενικότερα, το
ΠΑΣΟΚ πρέπει να αποδείξει στους Έλληνες ότι έχει απομακρυνθεί από αλαζονικές
πολιτικές του παρελθόντος και ότι δεν θα επαναλάβει στο μέλλον άσκοπες
προκλήσεις, όπως αυτή των ταυτοτήτων. Παραφράζοντας μια ρήση της εποχής, θα
μπορούσε κανείς να πει: “Γιώργο, διάλυσε το μαγαζί, αλλά μη φτιάξεις άλλο”.
Στον πολύπλοκο και με υψηλό βαθμό αβεβαιότητας κόσμο μας, η πολιτική δεν
μπορεί να είναι υπόθεση μαγαζιών – έστω και γωνιακών – ούτε γραφειοκρατικών
ιεραρχιών, αλλά απαιτεί άλλου τύπου οργανωσιακές δομές που να μπορούν να
προσαρμόζονται για να αντιμετωπίσουν τις μεταβολές του περιβάλλοντος».