Δρόμοι

«Τίποτα…

… δεν είναι πιο δύσκολο να γίνει και πιο αμφίβολο να πετύχει και πιο
επικίνδυνο να το χειριστεί κανείς από την επιβολή μιας νέας τάξης πραγμάτων».
H προειδοποίηση έρχεται από τον Νικολό Μακιαβέλι. Και μολονότι διατυπώθηκε
πριν από 500 χρόνια, αντηχεί σήμερα δυνατά στα αυτιά μας. Πάει πάνω από μια
δεκαετία, μετά την εισβολή του Σαντάμ στο Κουβέιτ, που ο πατέρας του σημερινού
προέδρου των ΗΠΑ προανήγγειλε στο Κογκρέσο την επιβολή μιας «νέας παγκόσμιας
τάξης». Είχε κάνει αυτή τη βαρυσήμαντη ανακοίνωση την 11η Σεπτεμβρίου 1990.
Ένδεκα χρόνια αργότερα, μια άλλη ημερομηνία, η 11η Σεπτεμβρίου 2001, έδινε
στον γιο του το κίνητρο να αποτελειώσει ό,τι είχε αρχίσει ο πατέρας του.

Ο Μπους ο μικρός…

… πριν από έναν χρόνο ακριβώς, εξαπέλυε πόλεμο εναντίον του ανθρώπου που
είχε αποπειραθεί να σκοτώσει τον πατέρα του και εγκαινίαζε έτσι όχι πια μια
παγκόσμια τάξη, αλλά μια παγκόσμια αταξία. Ο απολογισμός που κάνει η «Μπόστον
Γκλόουμπ» είναι απογοητευτικός: Στο Ιράκ, χιλιάδες νεκροί – ανάμεσά τους 600
Αμερικανοί στρατιώτες – και απειλή εμφυλίου πολέμου. Στο Αφγανιστάν, όπου δεν
κυβερνούν οι Ταλιμπάν, κυβερνούν οι πολέμαρχοι του οπίου. Στο Πακιστάν, ο
αρχιεπιστήμονας της χώρας πουλάει πυρηνικά μυστικά σε «απείθαρχες χώρες» με
την κάλυψη της φιλοαμερικανικής κυβέρνησης. H Αλ Κάιντα, ό,τι και αν σημαίνει
αυτή η επωνυμία, αποκτάει μυθικές διαστάσεις για τον ισλαμικό κόσμο. H
Ατλαντική Συμμαχία είναι συντρίμμια. H Αμερική είναι αναξιόπιστη στο εσωτερικό
και στο εξωτερικό. H αταξία απλώνεται από την Αϊτή μέχρι την Ισπανία και την
Παλαιστίνη. Το κλουβί που μέσα του παγιδεύτηκε ο πρόεδρος Μπους το έφτιαξε ο
ίδιος.

Ο πρόεδρος Μπους…

… επιδίωξε πάντα να εξισώσει τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με τον πόλεμο
κατά του Ιράκ, σαν να ήταν αυτά τα δύο ένα και το αυτό. Έτσι «πούλησε» την
εισβολή στο Ιράκ: το Ιράκ είχε όπλα μαζικής καταστροφής, είχε δεσμούς με την
Αλ Κάιντα και υπήρχε κίνδυνος να την εφοδιάσει με αυτά τα όπλα. Αν έπεφτε το
Ιράκ, αν καταστρέφονταν τα όπλα και οι τρομοκρατικές διασυνδέσεις, τότε όλος ο
κόσμος θα γινόταν ασφαλέστερος. Ο λαός της Ισπανίας, μαζί με τους λαούς της
Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ρωσίας και άλλους λαούς, καταλάβαιναν πολύ καλά τη
διαφορά ανάμεσα στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και τον πόλεμο κατά του
Σαντάμ Χουσεΐν. Και δεν πίστεψαν ποτέ πως η εισβολή στο Ιράκ ήταν απαραίτητη.

Οι Ισπανοί…

… χτυπήθηκαν σκληρά. Παρά τους πολύχρωμους «συναγερμούς» τους, οι ηγέτες του
πολέμου κατά της τρομοκρατίας δεν κατόρθωσαν να τους προειδοποιήσουν. 11/9,
τέσσερα αεροπλάνα. 11/3, τέσσερα τρένα. Ο πόλεμός τους γίνεται συντρίμμια. Ο
πόλεμός τους στο Ιράκ δεν έκανε τον κόσμο ασφαλέστερο. Αν ο κόσμος θέλει
πράγματι να αντιμετωπίσει την τρομοκρατική απειλή και τα αίτιά της, θα
χρειαστεί πιο σοβαρή ηγεσία.