Πέφτουν οι τιμές, «τσιμπάει» το κοινό

Αναποφάσιστη, μπερδεμένη και μάλλον αμήχανη είναι σήμερα η ελληνική
δισκογραφία σχετικά με το θέμα της τιμής των CD. Αποτέλεσμα αυτής της
αμηχανίας είναι και το «μπάχαλο» που παρατηρείται στις τιμές: ένας Ρέμος
κοστίζει 15,80 ευρώ, ενώ η Άσπα (του ριάλιτι «Fame Story») από 19 και πάνω. Το
τριπλό και πολύ προσεγμένο box του Τσιτσάνη (σε περιεχόμενο και πακέτο) από
την άρτι αφυπνισθείσα Parlophone θα το βρείτε 23,90 ευρώ, ενώ περίπου το ίδιο
ποσό δίνει κανείς για τον πρωτοεμφανιζόμενο Ζακ Στεφάνου ή τον Δημήτρη
Κοργιαλά.

Πώς γίνεται αυτό; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο πρώτος… κλονισμός
που υπέστη η δισκογραφία ήταν στην έναρξη της σεζόν όταν η εταιρεία Estia της
Χαρούλας Αλεξίου σε συνεννόηση (αποκλειστικά) με την αλυσίδα δισκοπωλείων
Metropolis και την EMI αποφάσισε να χαμηλώσει την τιμή της νέας της δουλειάς
(«Ώς την άκρη του ουρανού μου»), αιφνιδιάζοντας την αγορά. Εκτός από την
επανάσταση που σήμανε η κίνησή της αυτή στις τάξεις (των ήδη αποδυναμωμένων)
μικρών δισκοπωλών, κλονίστηκε και σύσσωμος ο δισκογραφικός κλάδος που μέχρι
εκείνη την ώρα, παρά την τεράστια κρίση (που στη χώρα μας μεταφράστηκε σε
«λουκέτα» μεγάλων εταιρειών και μείωση των παραγωγών), παρέμενε ανένδοτος στο
θέμα της τιμής.

Μετά την κίνηση της Estia τίποτα πλέον δεν ήταν το ίδιο: το – επιφανειακά –
συμπαγές μέτωπο των δισκογραφικών εταιρειών διερράγη, οι εκπτώσεις διαδέχονταν
η μία την άλλη, τα πακέτα των παραγωγών περιελάμβαναν πλέον παντός είδους
«δωράκια» (DVD, βιντεοκλίπ, ένα ακόμη CD, αφίσες κ.λπ.), ενώ οι εσωτερικές
διαμάχες όλων των κρίκων της αλυσίδας του δίσκου βγήκαν στην επιφάνεια. Αν και
αδέξιος, ο χειρισμός τής Estia με τους μικρούς δισκοπώλες κατάφερε να φέρει
αναταραχή και η αδιαπραγμάτευτη – μέχρι τούδε – τιμή των cd άρχισε σιγά σιγά
να πέφτει. Κάποιες εταιρείες είναι πιο τολμηρές στις εκπτώσεις τους (όπως η
Sony Music), άλλες (όπως η EMI) πιο μετρημένες, ενώ ο κύριος όγκος των
παραγωγών (από ελληνικές ανεξάρτητες ή πολυεθνικές) παραμένει σταθερά στις
προηγούμενες τιμές.

Όσο για την εξέλιξη της «συμπλοκής» δισκοπωλών και Estia; Ύστερα από
διαπραγματεύσεις, συγκρούσεις, παράπονα κ.λπ., η μεν Estia αποφάσισε να
εφαρμόσει την ίδια έκπτωση σε όλους, οι δε δισκοπώλες συσπειρώθηκαν και
συνέστησαν, έπειτα απόχρόνια, δικό τους σύλλογο, με ηγετικό πρόσωπο τον Σπύρο
Σοφρώνη.

Ποια εικόνα παρουσιάζει σήμερα η αγορά, μετά το πρώτο (και μάλλον
άτολμο) βήμα κάποιων εταιρειών να μειώσουν τις τιμές; Ο Σπύρος Σοφρώνης είναι
κατηγορηματικός: «Σαφώς και βοήθησε το μέτρο. Βοηθάει πάρα πολύ και το σύστημα
της “προτεινόμενης λιανικής τιμής” που αναγράφεται σε ορισμένες παραγωγές. Να
μη νομίζει ο αγοραστής ότι εγώ τον κλέβω επειδή τα Metropolis πωλούν
φθηνότερα. Να είναι όλα ξεκάθαρα. Πόσο προτείνει η εταιρεία; Τόσο. Τόσο το
δίνω κι εγώ. Γιατί η “ειδική μεταχείριση” και οι επιλεκτικές εκπτώσεις στις
αλυσίδες δισκοπωλείων εξακολουθούν και ισχύουν – όπως πάντα».

«Μόνο αν μειώσουν όλοι τις τιμές τους, θα φτιάξει η αγορά», λέει ο Πέτρος
Πελοπίδας, πολλά χρόνια δισκοπώλης στο Παγκράτι. «Φάνηκε καθαρά όλη αυτήν την
περίοδο. Όλες οι παραγωγές που βγήκαν φθηνότερες πήγαν καλά. Αλλά τι να σου
κάνει και ο πελάτης που μπαίνει μέσα και βλέπει ας πούμε την Τσαλιγοπούλου, με
διπλό CD και DVD 19,90 και πάει παρακάτω και βλέπει τον Θάνο Πετρέλη (του
«Fame Story») σε κανονική τιμή; Αν δεν γενικευθεί το μέτρο δεν πρόκειται να
γίνει τίποτα. Και τιμές όχι πάνω από 12 ή 13 ευρώ».

«Θετικά τα πρώτα μηνύματα»

Θύμιος Παπαδόπουλος

Αισιόδοξος, αν και λιγάκι συγκρατημένος, μοιάζει ο Θύμιος Παπαδόπουλος,
παραγωγός και στέλεχος της Sony Music, η οποία ήταν η πρώτη πολυεθνική
εταιρεία που δοκίμασε το μέτρο της μείωσης της τιμής στους πιο εμπορικούς
καλλιτέχνες της. «Τα πρώτα μηνύματα είναι θετικά», λέει. «Πήγαν πολύ καλά όλες
αυτές οι παραγωγές, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για καλλιτέχνες
που συνήθως πηγαίνουν καλά».

Σκέπτονται να γενικεύσουν το μέτρο; «Είναι μια συζήτηση μεταξύ των
εταιρειών… Ακόμα δεν έχουν παρθεί οριστικές αποφάσεις. Αλλά αν θέλετε τη
γνώμη μου, βρισκόμαστε σε έναν δρόμο που δεν έχει επιστροφή».

H διευθύντρια πωλήσεων της Minos ΕΜΙ κ. Βαλαβάνη ξεκαθαρίζει ότι η δική τους
απόφαση (για μείωση τιμών) ελήφθη στο πλαίσιο της παγκόσμιας καμπάνιας που
κάνει η EMI να ρίξει τις τιμές της στους νούμερο ένα καλλιτέχνες της. «Δεν
μπορούμε να δράσουμε αυτόνομα», λέει. «Οι πολυεθνικές έχουν τα στάνταρτ τους
και εμείς ακολουθούμε. Θα περίμενε κανείς να είναι οι ελληνικές εταιρείες που
θα κάνουν πρώτες το βήμα, αλλά συμβαίνει το αντίθετο…». Υπογραμμίζει και
εκείνη ότι είναι απαραίτητο να αναγράφεται σε όλα τα CD η προτεινόμενη (από
την εταιρεία) λιανική τιμή «για να επέλθει μια ισορροπία στα μαγαζιά» και
προσθέτει ότι οπωσδήποτε πρέπει κάτι να αλλάξει γιατί η αγορά εξακολουθεί και
είναι χάλια. «Ίσως θα έπρεπε να βγούμε πιο δυναμικά προς τα έξω, να
διαφημίσουμε τα φθηνότερα άλμπουμ. Αλλά ακόμη πειραματιζόμαστε».

H «τηλεοπτική» εξαίρεση

Κάποιες δισκογραφικές εταιρείες είναι πιο τολμηρές στις εκπτώσεις τους (όπως η Sony Music), άλλες – όπως η EMI – πιο μετρημένες, ενώ ο κύριος όγκος των παραγωγών παραμένει σταθερά στις ίδιες τιμές που υπήρχαν πριν

H περίοδος πειραματισμών κάποιων εταιρειών και τα πρώτα δειλά βήματα για τη
διαφοροποίηση των τιμών βρίσκουν παγερά αδιάφορες δισκογραφικές εταιρείες που
ανήκουν σε τηλεοπτικούς ομίλους, όπως η Heaven με τον Antenna ή η Legend με
τον Alter. «Γι’ αυτές τις εταιρείες ο δίσκος είναι μέρος ενός ευρύτερου
“παιχνιδιού”, που θα το ονόμαζα “μάνατζμεντ” νέων καλλιτεχνών», λέει ο
παραγωγός Θύμιος Παπαδόπουλος. «Δεν παράγουν δίσκους. Παράγουν νέους
καλλιτέχνες. Ένα είδος καλλιτεχνών. Τους φτιάχνουν δίσκο, τους βρίσκουν
δουλειά, τους περιφέρουν στα τηλεοπτικά σόου… Εμείς τι κάνουμε; Μειώνουμε
τις τιμές των καταξιωμένων καλλιτεχνών και αφήνουμε τους νέους ακάλυπτους. Και
αν τελικά γενικευθεί το μέτρο της μείωσης των τιμών, τι κίνητρο θα έχει η
εταιρεία να επενδύσει σε νέους ανθρώπους; Πολύ φοβάμαι ότι η βελτίωση των
πωλήσεων των μεγάλων ονομάτων θα κοστίσει ακριβά στις “νέες δυνάμεις”, που θα
βρίσκουν διαρκώς κλειστές πόρτες. Μια λύση είναι να βρούμε εναλλακτικούς
τρόπους χρηματοδότησης…».