ΔHMHTPHΣ XΩPAΦAΣ Tο τέλος μιας ευρωπαϊκής καριέρας

Στο Παρίσι όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια άφησε την τελευταία του πνοή ο – πανευρωπαϊκώς τουλάχιστον – αναγνωρισμένος μαέστρος Δημήτρης Χωραφάς, πατέρας του Έλληνα ηθοποιού με τη διεθνή καριέρα Γιώργου Χωραφά

Έναν αρχιμουσικό ικανότατο, με γνώσεις και γούστο και με καριέρα ευρωπαϊκή,
που πολλά έδωσε ως καλλιτέχνης αλλά και από τη θέση του διευθυντή της Εθνικής
Λυρικής Σκηνής, έχασε η Ελλάδα: τον Δημήτρη Χωραφά. Που πέθανε πλήρης ημερών,
ξαφνικά, την Τρίτη, στο Παρίσι όπου ήταν εγκατεστημένος τα τελευταία χρόνια,
έπειτα από καρδιακή προσβολή που ακολούθησε μια επέμβαση στην οποία είχε
υποβληθεί.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1916, γόνος μουσικής οικογένειας – ο πατέρας του ήταν
βιολονίστας, η μητέρα του πιανίστα, η αδελφή του Μαρία Χωραφά πιανίστα επίσης,
και όλοι είχαν διδάξει στο Ωδείο Αθηνών – ξεκίνησε με σπουδές στο βιολί στο
Ωδείο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε με Χρυσό Μετάλλιο. Άρχισε την καριέρα του
ως μουσικός στα πρώτα βιολιά της Ορχήστρας της Λυρικής το 1940. Τις σπουδές
του ολοκλήρωσε, στρεφόμενος στη διεύθυνση ορχήστρας, στο Εθνικό Ωδείο του
Παρισιού απ’ όπου αποφοίτησε με πρώτο βραβείο.

Έκτοτε διηύθυνε όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες σε συναυλίες
αλλά και σε παραστάσεις όπερας αλλά τη βασική καριέρα του την έκανε στην
Γαλλία. Εμφανίστηκε, όμως, πολλές φορές και στην Γερμανία, στην Ιταλία, στην
Αυστρία, στην Ρουμανία, στην Γιουγκοσλαβία, στην Ελβετία, στην Ισπανία, στην
Ολλανδία, στο Βέλγιο, στο Λουξεμβούργο, στο Μονακό, στον Λίβανο,
«εισπράττοντας» εξαίρετες κριτικές.

«Ένας μεγάλος αρχιμουσικός! Ο Φουρτβένγκλερ, ο Μπρούνο Βάλτερ κατόρθωναν στην
εντέλεια να αξιοποιούν ηχητικά τη μουσική του Σούμαν. Ο Χωραφάς πέτυχε επίσης
να θριαμβεύσει σ’ αυτή τη δοκιμασία», είχε γράψει στο Παρίσι ο Γάλλος κριτικός
Ζακ Μπουρζουά.

Ο Δημήτρης Χωραφάς είχε συμμετάσχει επίσης στα διεθνή Φεστιβάλ των
Αθηνών, του Μπάαλμπεκ, του Στρασβούργου, της Λυών, της Μπεζανσόν, της Νίκαιας,
της Φλάνδρας, των Βρυξελλών, του Βελιγραδίου…

Διετέλεσε καθηγητής της Διεθνούς Μουσικής Ακαδημίας της Νίκαιας και της
Λυρικής Ακαδημίας του Βισί και κατ’ επανάληψη μέλος της κριτικής επιτροπής
στους διεθνείς διαγωνισμούς νέων αρχιμουσικών του Φεστιβάλ της Μπεζανσόν, του
Εθνικού Ωδείου και της Εκόλ Νορμάλ του Παρισιού καθώς και της Γαλλικής
Ραδιοφωνίας.

Μόνιμος αρχιμουσικός της Όπερας του Ρήνου στο Στρασβούργο είχε τιμηθεί με το
Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών, με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και με
τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, ενώ το 1982 είχε βραβευτεί από την
Γαλλική Ακαδημία Δίσκου για την ερμηνεία του σε ηχογραφήσεις έργων της
Γαλλικής Μουσικής. Πολλές συναυλίες του είχαν μεταδοθεί από την γαλλική, την
βελγική, την ελβετική και την ελληνική τηλεόραση.

Το 1974, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, ο Δημήτρης Χωραφάς εκλήθη
να αναλάβει, ως καλλιτεχνικός διευθυντής, τις τύχες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
που ήταν, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, βυθισμένη στη μούχλα. Κάλεσε
διακεκριμένους Έλληνες καλλιτέχνες του εξωτερικού να τη στελεχώσουν ή να
συμμετάσχουν στις παραστάσεις της, κάλεσε σημαντικούς ξένους καλλιτέχνες,
ανανέωσε το περίπου ανύπαρκτο μπαλέτο της και έθεσε τις βάσεις της ανάπτυξής
του και έκανε αρκετές αξιόλογες παραστάσεις κρατώντας τα ηνία μέχρι το 1980.

Ο Δημήτρης Χωραφάς, άνθρωπος γλυκός, με φινέτσα και ευγένεια, αφήνει τη σύζυγό
του Αρτέμιδα και ένα γιο, τον ηθοποιό Γιώργο Χωραφά, που ευτύχησε να τον δει
να κάνει διεθνή καριέρα.

Ενεργός ώς το τέλος

H τελευταία συνεργασία του Δημήτρη Χωραφά ως αρχιμουσικού με την Εθνική Λυρική
Σκηνή πραγματοποιήθηκε το 2000, όταν διηύθυνε τον «Μαγικό αυλό» του Μότσαρτ
ενώ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών είχε διευθύνει στις 22 Μαρτίου 2002 την Κρατική
Ορχήστρα Αθηνών.