H «όαση» στην έρημο…

Έγραφα χθες για το, γενικώς πολιτιστικά, άνυδρο και, ειδικώς θεατρικά,
κατάξερο – μία έρημος… – τηλεοπτικό τοπίο. Ιδού, όμως, ξαφνικά, εξ ουρανού,
ως όαση, εκπομπή τηλεοπτική για το θέατρο! Και μάλιστα εξαιρετική! H
«Θεατροπληξία», κάθε Δευτέρα στην ET1. Δεν μου αρέσει ο τίτλος της – σαν κι
αυτή να αντιμετωπίζει το θέατρο ως «νόσημα»… -, αργούτσικα (23.45) την έχουν
ρίξει στο πρόγραμμα, αλλά αυτά τα σβήνει ο σεβασμός με τον οποίο αντιμετωπίζει
το θέατρο και τους ανθρώπους του. Κάθε φορά – πάντα – ένα θέμα στην εκπομπή –
από τα μεγαλύτερα προσόντα της, όχι παραστάσεις πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως
ερριμμένα… -, κουβέντα στο στούντιο, σ’ ένα καλόγουστο σκηνικό, με ανθρώπους
του θεάτρου, απλή, όχι «δήθεν», όχι σαχλή, που σε ενημερώνει χωρίς να σε
«κουλτουριάζει», σκηνές από παραστάσεις, ρεπορτάζ με τους ανθρώπους τους,
ρεπορτάζ «διαφορετικά» με τους θεατές, καλά γυρίσματα, γνώση του αντικειμένου
αλλά καθόλου εξυπνακισμός, καθόλου «χαριτωμενιά», καθόλου οίηση…

…και το ξέπλυμα αμαρτιών

H Ίλια Παπασπύρου που έχει τη γενική ευθύνη και είναι στο στούντιο, στη
συζήτηση, η Αθηνά Καμπάκογλου, η οποία έχει και την αρχισυνταξία, και η
Αντιγόνη Καράλη που κάνουν τα ρεπορτάζ, ο σκηνοθέτης Μιχάλης Νταής, η
θεατρολόγος Ευγενία Σωμαρά και οι συνεργάτες τους κατάφεραν να κάνουν μια
εκπομπή που όχι απλώς δεν ντρέπεσαι να την βλέπεις, αλλά τιμά και την ET και
το θέατρο. Και «ξεπλένει» πολλές τηλεοπτικές αμαρτίες εις βάρος του θεάτρου.
Το οποίο πρέπει να την στηρίξει με κάθε τρόπο. Ελπίζω αυτά τα προσόντα της να
μη θεωρηθούν λόγος για να μη συνεχιστεί… – διότι και αυτά συμβαίνουν! – αλλά
η ET να την τονώσει, να την αναπτύξει και να την προβάλει όπως της αξίζει.