Δρόμοι

Πολλοί άνθρωποι…

… γραμματισμένοι και αγράμματοι, για όποιο θέμα και αν τους ρωτήσει κανείς,
περηφανεύονται πως το ξέρουν απέξω και ανακατωτά, πως το παίζουν στα δάχτυλά
τους. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν και ο δόκτωρ Ουίλιαμ Μπιν. Όμως, το
θέμα που ήξερε ήταν τα ίδια τα δάχτυλά του. Γιατί, όπως διαβάσαμε στο
περιοδικό «Χρονικά απίθανων ερευνών», ο δόκτωρ Μπιν πέρασε το μεγαλύτερο μέρος
της ζωής του μελετώντας και μετρώντας πόσο μεγάλωναν τα νύχια του χρόνο με τον
χρόνο. Ο δόκτωρ Μπιν (γεννηθείς το 1909), που δίδαξε πολλά χρόνια στην Ιατρική
Σχολή του Πανεπιστημίου της Αϊόβας και αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Τέξας,
έμεινε γνωστός για τη λεγόμενη «διαμήκη αυτοπαρατήρηση της ανάπτυξης των
νυχιών».

Το 1968…

… δημοσιεύθηκε η πρώτη εργασία του δόκτορα Μπιν περί νυχιών. Επιγραφόταν
«Ανάπτυξη των νυχιών: 25 χρόνια παρατηρήσεων». Όμως, κατά δυστυχή συγκυρία,
εκείνη τη χρονιά η προσοχή του κόσμου ήταν στραμμένη σε ταραχές, σε
δολοφονίες, στον πόλεμο του Βιετνάμ και στις αγωνιώδεις μέχρι δαγκώματος των
νυχιών προεδρικές εκλογές που έφεραν στην εξουσία τον Ρίτσαρντ Νίξον. Το 1974
δημοσιεύθηκε και νέα έρευνα του δόκτορα Μπιν. Επιγραφόταν «Ανάπτυξη των
νυχιών: 30 χρόνια παρατηρήσεων» και η δημοσίευσή της συνέπεσε με την
επεισοδιακή και επονείδιστη παραίτηση του Νίξον από την αμερικανική προεδρία.
Δύο χρόνια αργότερα, σε ένα δοκίμιο με τίτλο «Μερικές σημειώσεις από έναν
γηράσκοντα παρατηρητή νυχιών», ο δόκτωρ Μπιν εξηγούσε: «Οι παρακμάζοντες ιστοί
μάς δίνουν, σαν ένας φυσικός κυματογράφος, μια εικόνα για τη ζωή και μοιάζουν
με κινούμενο αρχείο. Για τον παρατηρητικό κλινικό επιστήμονα, ο ρυθμός
ανάπτυξης των νυχιών μπορεί να οδηγήσει σε εντυπωσιακές διαγνώσεις, αν και
συνήθως απλώς λειτουργεί συμπληρωματικά στην κατανόηση των αρχών της υγείας
και της νόσου».

Ύστερα από αυτό…

… ο δόκτωρ Μπιν επέστρεψε στις τακτικές δημοσιεύσεις του. Το 1980 δημοσίευσε
την έρευνα «Ανάπτυξη των νυχιών: 35 χρόνια παρατηρήσεων». Ιδού μια σύνοψη: «H
τριακονταπενταετής παρατήρηση της ανάπτυξης των νυχιών μου δείχνει μια
επιβράδυνση αυτής της ανάπτυξης όσο περνούν τα χρόνια. H μέση ημερήσια
ανάπτυξη του νυχιού του αριστερού μου αντίχειρα, παραδείγματος χάριν,
περιορίστηκε από 0,123 χιλιοστά ημερησίως όταν ήμουν 32 ετών σε 0,095 χιλιοστά
σε ηλικία 67 ετών». Την ίδια περίοδο, έπεφτε θύμα δολοφονίας ο Τζον Λένον, ο
Ρόναλντ Ρήγκαν εκλεγόταν πρόεδρος των ΗΠΑ και ο Σαντάμ Χουσεΐν κήρυττε πόλεμο
κατά του Ιράν.

Και το χειρότερο…

… από όλα: ο δόκτωρ Ουίλιαμ Μπιν πέθαινε το 1989, πριν προλάβει να
ολοκληρώσει τις έρευνές του. Δεν μπόρεσε ποτέ να μας πει εκείνο που μας είπε
αργότερα ο Αμερικανός κωμικός Τζόνι Κάρσον: πως, δηλαδή, επί τρεις μέρες μετά
τον θάνατο του ανθρώπου, το μήκος των νυχιών του και των μαλλιών του
εξακολουθεί να αυξάνεται – εκείνο που μειώνεται είναι ο αριθμός των
τηλεφωνημάτων του.