[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ντιμπέιτ ήταν και πέρασε! Τι άφησε; Μμμμ, δύσκολο να πει κανείς. Εκείνοι που
το παρακολούθησαν ψύχραιμα, αντικειμενικά, και χωρίς διαθέσεις…
χουλιγκανικές («έσκισε ο δικός μας», και τέτοια) έχουν καταλήξει αβίαστα στο
συμπέρασμα ότι… πολύ κακό για το τίποτα! Ο διάλογος που έγινε δεν μας έκανε
σοφότερους για τις θέσεις των πολιτικών κομμάτων. Αντίθετα, μας δημιούργησε τη
βεβαιότητα ότι ο πολιτικός διάλογος στην Ελλάδα είναι ένα πολύ δύσκολο πράγμα.
Διότι απλούστατα ο στόχος αυτών των συζητήσεων δεν είναι το πώς θα ενημερωθούν
οι πολίτες, αλλά το πώς ο ένας πολιτικός αρχηγός θα καταδείξει το πού υστερεί
ο άλλος. Στη συζήτηση της Πέμπτης δε, αυτό πολλαπλασιάστηκε επί τέσσερα: οι
τέσσερις πολιτικοί αρχηγοί της αντιπολίτευσης έβαλλαν ομαδικά κατά του Γιώργου
Παπανδρέου. Για το πόσο «δεν μπορεί»! Ωραίος διάλογος, ε;

Εννέα εναντίον ενός

Ωραίος! Μόνο που όλοι αυτοί – οι επιτιθέμενοι, δηλαδή – ξέχασαν κάτι: ότι οι
πολίτες δύσκολα δέχονται ένα παρόμοιο θέαμα. Τέσσερις – συν πέντε
δημοσιογράφοι, εννιά – να επιτίθενται σε έναν, και εκείνος να προσπαθεί να
αμυνθεί, δεν είναι κάτι που αρέσει σε κανένα. Θυμίζει αρένα, παραπέμπει σε
καταστάσεις που κανείς δεν θέλει να ζήσει, και ως εκ τούτου δημιουργεί
αισθήματα συμπάθειας για τον βαλλόμενο. Για τον κάθε βαλλόμενο, όχι επειδή στη
συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για τον Γιώργο Παπανδρέου. Πάντως, χωρίς ο
πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να το έχει ανάγκη, γιατί τα πήγε (απρόσμενα για πολλούς)
καλά, κέρδισε πολλές πολλές συμπάθειες από τους πολίτες που δεν είναι
πολωμένοι, και δεν τα βλέπουν όλα πίσω από μπλε γυαλιά…

Όλα ανοιχτά

Όμως το ντιμπέιτ ανήκει πια στην ιστορία, και τώρα αυτό που έχουμε μπροστά μας
είναι μια κρίσιμη εβδομάδα, στη διάρκεια της οποίας θα κριθούν πολλά – ακόμη
και η εκλογική αναμέτρηση της επόμενης Κυριακής. Έχουμε το προηγούμενο των
εκλογών του 2000 που κρίθηκαν στο νήμα, όχι απλώς τις τελευταίες ημέρες, αλλά
τις τελευταίες ώρες, μετά την Κυριακή το μεσημέρι! Έχουμε το δεδομένο των
κυλιόμενων δημοσκοπήσεων, που διεξάγονται συνεχώς, για λογαριασμό των
κομμάτων. Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις; Αυτό ακριβώς που προαναφέρθηκε, ότι
όλα είναι ανοιχτά. Φτάσαμε στο παρά πέντε, και παρά το ισχνό προβάδισμα της
N.Δ. τίποτε δεν έχει κριθεί! Τί-πο-τα. Κι αυτό είναι το πιο μεγάλο – και καλό
– νέο, που υπάρχει σήμερα, χωρίς τον κίνδυνο να περιέλθουμε στην αρμοδιότητα
του νόμου που απαγορεύει τη δημοσιοποίηση στοιχείων από δημοσκοπήσεις! A, και
κάτι ακόμη: από τις ίδιες πηγές επισημαίνεται ένα εντυπωσιακό στοιχείο, το
οποίο μπορεί να είναι πρόσκαιρο και να μη σημαίνει τίποτε. Αλλά μπορεί και να
σημαίνει και πολλά. Τι; H N.Δ. εμφανίζει μια αποσυσπείρωση. Μικρή μεν, αλλά
υπαρκτή. Της έπεσε βαρύς ο Σαμαράς, φαίνεται!..

Ντέρμπι

«Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου πες μου τι βλέπεις;». Τι βλέπω; Ντέρμπι
βλέπω, σκληρό, σκληρότατο, που αν συνεχιστεί έτσι το πράγμα, μπορεί και να
κριθεί στο τελευταίο λεπτό της παράτασης, με πέναλτι. Το ισχνό προβάδισμα της
N.Δ. – 2 μονάδες πάνω-κάτω – μπορεί να ανατραπεί. Αρκεί λίγη, ακόμη,
προσπάθεια. Και κυρίως αρκεί να καταλάβουν όλοι – αποφασισμένοι,
αναποφάσιστοι, και λοιποί ενδιάμεσοι – τι πραγματικά σημαίνει η παλινόρθωση
της Δεξιάς στη χώρα. Τι έχουν, και τι διακυβεύεται ότι μπορεί να χάσουν. H
αλήθεια βέβαια είναι ότι κάποιος πρέπει να τους το πει, να τους το επισημάνει.
Κι εδώ υπάρχει, όπως και να το κάνουμε, μια σημαντική έλλειψη από την πλευρά
του ΠΑΣΟΚ. Και ειδικά από το ΠΑΣΟΚ κορυφής. Ευτυχώς που αυτή την, τελευταία,
εβδομάδα παίρνουν όλοι τους δρόμους…

Ο «δήμαρχος»

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο επιλεγόμενος και «δήμαρχος», έχει πει το περίφημο
«η λειτουργία μου στον δήμο είναι το πρότυπο για το πώς θα διοικήσει η Νέα
Δημοκρατία». Εμείς, αντίρρηση καμία. Αλλά αν το πρότυπο είναι όσα υποστηρίζουν
ότι έχουν γίνει στον δήμο, ευχαριστούμε, αλλά δεν θα πάρουμε. Κυβέρνηση N.Δ.
εννοείται. Όχι πως υιοθετούμε τις κατηγορίες – άλλοι είναι αρμόδιοι να
διερευνήσουν πλέον το ποινικό σκέλος των όσων έχουν συμβεί στον δήμο. Άλλοι.
Ας πούμε αυτοί που θυμήθηκαν προεκλογικά, δέκα μέρες πριν από τις εκλογές, να
ανασύρουν από τη Βουλή υποθέσεις σκανδάλων που δεν έχουν διερευνηθεί ως προς
τις ευθύνες, λέει, των μη πολιτικών προσώπων. Παρακαλώ περί ανάσυρσης
ομιλούμε, όχι περί εισόδου της σκανδαλολογίας από τον… φεγγίτη. Γιατί
ορισμένοι το έχουν πάρει… στραβά. Θεωρούν δηλαδή ότι έτσι επιβεβαιώνονται
όσοι υποστήριζαν ότι αν η διαφορά των δύο κομμάτων περιοριζόταν τις τελευταίες
δέκα ημέρες στις 2 μονάδες, το καπέλο του μάγου θα έβγαζε τον λαγό της
σκανδαλολογίας. Άκου να δεις τι σκέφτονται οι ασεβείς. Άκου να δεις…

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός»

Συνέβη στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια της πορείας – με πούλμαν – του
Γιώργου Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη, από το αεροδρόμιο προς την πόλη, για
την ύστερα από λίγες ώρες ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στους Θεσσαλονικείς. Ο
κόσμος που περιμένει στους δρόμους φωνάζει, βλέποντας το πούλμαν «νάτος, να
τος, ο πρωθυπουργός», και δείχνει χαρούμενος και ενθουσιώδης. Το ίδιο κι όσοι
βρίσκονται μέσα στο πούλμαν. Ένας μόνο δείχνει κατηφής. Είναι ο K. Σημίτης που
κοιτάζει έξω από το παράθυρο, και γίνεται περισσότερο κατηφής ακούγοντας τον
Γιώργο Παπανδρέου να του λέει:

– Πρόεδρε, για μένα φωνάζουν «νά τος, να τος ο πρωθυπουργός» ή για σένα;

Ο K. Σημίτης δεν εκτίμησε καθόλου το χιούμορ του Γιώργου, και απέφυγε να
απαντήσει. Αλλά λίγο αργότερα, παραλίγο να την πληρώσουν κάτι ενθουσιώδεις
οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι όταν σταμάτησε το πούλμαν στην Καλαμαριά και ο
Γιώργος κατέβηκε να αποθέσει μερικά λουλούδια στο άγαλμα του πατέρα του, του
φώναξαν να κατέβει κι εκείνος. Ο K. Σημίτης δεν κατέβαινε, μερικοί μπήκαν στο
πούλμαν, ζητώντας του επιτακτικά πλέον να βγει, τελικά τους έκανε τη χάρη.
Αλλά μόνο μέχρι τα σκαλιά. Κατέβηκε, σήκωσε το χέρι, κι έπειτα επέστρεψε στη
θέση του. Το ίδιο δύσθυμος. Αλλά το πατατράκ παραλίγο να γίνει στην εξέδρα της
συγκέντρωσης όταν με το τέλος της ομιλίας του ο Γ. Παπανδρέου τον προσκάλεσε
να χαιρετήσει τη συγκέντρωση ως «έναν καλό φίλο»…

Πρόεδρε, ψυχραιμία. Συμβαίνουν και κάτι τέτοια, ολίγον, άκομψα…