ΣE ΠPΩTO ENIKO Πάρτι (γυναικών) στις οκτώ του Mάρτη…

Όταν η εβδόμη του Μάρτη είναι η ημέρα του μεγάλου πολιτικού ντέρμπι, ποιος να
προλάβει – ή να θέλει – να ασχοληθεί με την… επόμενη (κυριολεκτικά) ημέρα,
δηλαδή την ογδόη του Μάρτη, γνωστή και ως Ημέρα της Γυναίκας;

Κι όμως, ένας άνδρας – ένας φανατικός της έρευνας και της επιστήμης – ήταν
φέτος αυτός που μου ανέπτυξε προ ημερών την πλουσιότερη και καλύτερα
τεκμηριωμένη… φεμινιστική θεωρία. «Αν και γιατρός, σύζυγος και πατέρας
κόρης, χρειάστηκαν τριάντα χρόνια να το καταλάβω – και πάλι το κατάλαβα εις
βάθος μόνον όταν μου το εξήγησαν οι ψυχίατροι», μου τόνισε ο φίλος ορθοπεδικός
καθηγητής. «Οι γυναίκες είναι πιο ώριμες από τους άνδρες και ξέρουν να
προσαρμόζονται καλύτερα στις αλλαγές της ζωής».

Γιατί; «Γιατί έχουν διακριτούς ρόλους στη ζωή από την ίδια τους τη φύση», μου
είπε με έμφαση. «Σταματούν να είναι κορίτσια και το καταλαβαίνουν έντονα με
την έμμηνο ρύση. Μένουν έγκυοι και γεννούν και έτσι συνειδητοποιούν πως
ενηλικιώνονται, πως μπαίνουν στην εποχή των ευθυνών. Φθάνουν στην εμμηνόπαυση
και νιώθουν πολύ καλά ότι αρχίζει μια άλλη φάση ζωής τους και ότι πρέπει να
πάρουν τα μέτρα τους για την υγεία τους και την καλή τους επιβίωση».

Οι άνδρες, αντιθέτως – συνέχισε – δεν περνούν καμιά τέτοια έντονη αλλαγή και
μένουν πάντα μέσα τους παιδιά! Γι’ αυτό, κυρίως, και δεν καταλαβαίνουν ποτέ
ότι μεγαλώνουν, γερνούν και κινδυνεύουν από προβλήματα υγείας που είναι
ανάλογα με την ηλικία τους… Φθάνουν λοιπόν στα πενήντα και στα εξήντα και το
μόνο που μπορεί να τους ευαισθητοποιήσει για να προλάβουν το έμφραγμα ή την
οστεοπόρωση (ποιος είπε ότι αυτή είναι μόνο θηλυκή νόσος;) είναι η… γκρίνια
της γυναίκας τους.

Τώρα, ποιο φύλο είναι το πιο τυχερό; Δεν ξέρω με βεβαιότητα. Αλλά φοβάμαι ότι
τη δουλειά – και εδώ – εμείς πρέπει να την κάνουμε! Ίσως λοιπόν ένας καλός
τρόπος να «γιορτάσουμε» την ογδόη του Μάρτη θα ήταν να πάρουμε για μια μέρα το
ανδρικό «δικαίωμα» στην παιδικότητα και στην ανεμελιά και ν’ αφήσουμε τους
άνδρες να μας φροντίσουν σαν παιδιά!