H δύναμη του χρήματος

Ξ εκαθαρίζει το τοπίο στους κόλπους των Δημοκρατικών. Ο Τζον Κέρι συνεχίζει
ακάθεκτος την πορεία προς το δημοκρατικό χρίσμα, έχοντας πλέον ως μοναδικό
αντίπαλο τον Τζον Έντουαρντς. H συνέχεια θα κριθεί τη «σούπερ Τρίτη» 2
Μαρτίου, αλλά η ταχεία συσπείρωση του κομματικού μηχανισμού, των οικολογικών
οργανώσεων και των εργατικών συνδικάτων γύρω από τον Κέρι οδηγεί στο
συμπέρασμα ότι ο γερουσιαστής της Μασαχουσέτης θα είναι τελικά ο αντίπαλος του
Τζορτζ Μπους.

Ο Τζον Έντουαρντς είναι τηλεοπτικός, η καταγωγή του από εργατική οικογένεια
του Νότου, έχει απήχηση στον μέσο Αμερικανό, ενώ εκμεταλλεύεται άριστα την
εύλογη επιθυμία πολλών δημοκρατικών ψηφοφόρων να μην ολοκληρωθεί πρώιμα η
διαδικασία των προκριματικών. Είναι, όμως, δύσκολο να ανατρέψει το πλειοψηφικό
ρεύμα που έχει δημιουργήσει ο Κέρι. Ο γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνας θα
επιμείνει στη διεκδίκηση του χρίσματος, αλλά στοχεύει μάλλον στην
αντιπροεδρία.

Περιέργως, καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσει ο Χάουαρντ Ντιν, παρ’ ότι
αποσύρθηκε από τη διεκδίκηση του χρίσματος μετά τη νέα αποτυχία του στις
προκριματικές του Ουϊσκόνσιν. Ο πρώην κυβερνήτης του Βερμόντ θα κληθεί να
συμβάλει στη διεύρυνση της απήχησης του κόμματος.

Οκτώ μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές ο Τζορτζ Μπους έχει συγκεντρώσει το
ποσό-ρεκόρ των 130 εκατ. δολαρίων, ενώ ο Κέρι διαθέτει μόλις 25 εκατ. και ο
Έντουαρντς ακόμη λιγότερα. H τεράστια αυτή ασυμμετρία θα γίνει αισθητή τους
επόμενους μήνες, όταν το τηλεοπτικό κοινό θα βομβαρδισθεί από πολιτικές
διαφημίσεις των Ρεπουμπλικάνων, στην πλειοψηφία τους αρνητικές, στις οποίες θα
σκιαγραφείται ο Κέρι ως υπερβολικά αριστερός (ή ο Έντουαρντς ως άπειρος και
ανέτοιμος να αντιμετωπίσει τη διεθνή τρομοκρατία). Εδώ αποκτά σημασία η στάση
που θα τηρήσει ο Ντιν, τον οποίο έως πρόσφατα ο κομματικός μηχανισμός
αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό θεωρώντας ότι είναι απρόβλεπτος και υπερβολικά
ανεξάρτητος. Ο πρώην κυβερνήτης του Βερμόντ εμφάνισε μια αφοπλιστική
ειλικρίνεια, η οποία συχνά άγγιζε τα όρια της πολιτικής αυτοκτονίας. Ηταν ο
μόνος που από την αρχή τάχθηκε κατά του πολέμου στο Ιράκ όταν το 70% της
κοινής γνώμης τον υποστήριζε, ενώ πρότεινε ουσιαστικά αύξηση των φόρων.
Προκάλεσε ενθουσιασμό, πρόβαλε έναν πηγαίο δυναμισμό, αλλά το σημαντικότερο
στοιχείο που εισήγαγε ήταν η αποτελεσματική χρήση του Διαδικτύου, με την οποία
έφερε επανάσταση στους κόλπους των Δημοκρατικών αλλά και στο πολιτικό σύστημα
γενικότερα. Τον τελευταίο χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες, κυρίως νέοι, ψηφοφόροι
που ήταν αντίθετοι στον πόλεμο τον ακολούθησαν πιστά με σκοπό «να αλλάξουν την
Αμερική και τον κόσμο».