Οι «απουσίες»…

Έγραφα χτες για τα λάθη που έγιναν στην απονομή των Βραβείων της Ένωσης
Κριτικών. Δεν ήταν τα μόνα. Όταν οργανώνεις τελετή απονομής, καλείς όλους τους
υποψηφίους και, βέβαια, – στοιχειώδες! – τους βραβευόμενους. Εφόσον η απόφαση
είναι από πολύ καιρό ειλημμένη και ξέρεις ποιοι είναι. Συναντώ τυχαία, το πρωί
της Δευτέρας, πριν από την απονομή, τον Τάσο Πεζιρκιανίδη, υποψήφιο για το
Βραβείο Ερμηνείας Ελληνικού Έργου. Μου λέει: «Ιδέα δεν είχα, από τις
εφημερίδες το έμαθα. Δεν μας καλούν τους υποψηφίους; Κανείς δεν με έχει
ειδοποιήσει». Ρωτώ όταν φτάνω την υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του Πολιτιστικού
Οργανισμού του εμπλεκόμενου Δήμου Αθηναίων. Μου λέει: «Το θέμα των υποψηφίων
το έχει αναλάβει η Ένωση». Οι υπεύθυνοι της Ένωσης με παραπέμπουν ο ένας στον
άλλον, αλλά εξήγηση γιοκ. Τους ειδοποίησαν τους υποψηφίους; Και αν ναι, πώς;
Με το ταχυδρομείο;

…και ο «τορπιλισμός»

Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

Την επομένη της απονομής, να και τα χειρότερα… Τηλεφωνεί έκπληκτος ο
ηθοποιός Βασίλης Χαραλαμπόπουλος που, μαζί με τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο,
τιμήθηκε με το Βραβείο Νέου Δημιουργού και που έγραψα ότι δεν παρέστη ούτε
έστειλε κάποιον να τον εκπροσωπήσει: «Δεν είχα ιδέα. Κανείς δεν με είχε
ειδοποιήσει. Προς Θεού, μην εκληφθεί ως σνομπάρισμα». Και έχει δίκιο το παιδί.
Μα αυτό ήταν σαν να τορπίλιζε η ίδια η Ένωση την τελετή της! Αφού αναρωτιέμαι
πια αν και ο Θόδωρος Χατζηπανταζής, που τιμήθηκε με το Βραβείο Θεατρολογικού
Συγγράμματος και δεν παρέστη, χωρίς κανείς να τον εκπροσωπήσει, ακολούθησε,
όπως έγραφα, την πάγια τακτική του να μην εμφανίζεται ή απλώς το φαντάστηκα
και ο άνθρωπος δεν είχε καν ειδοποιηθεί. Πάντως, μη νομίζετε ότι είναι η πρώτη
φορά. Και πρόπερσι είχαν σημειωθεί ανάλογα «κρούσματα». Αλλά δεν έγιναν
μάθημα…