MAPIA MAPOYΔH Aπό την αγωνία στην εγρήγορση

![]() |
![]() |
Σαν να πέρασαν αιώνες από τότε που η Μαρία Μαρουδή ζωγράφιζε φιγούρες, έκανε
παιχνίδι με τα υλικά συνδυάζοντας το εύθραυστο και το ασταθές, το χρώμα σε
σκόνη με το έντονο και σκληρό – ένα κουτί μεταλλικό για να υπαινιχθεί την
αστάθεια των ανθρωπίνων σχέσεων, όπου το πιο πολύτιμο ατόφιο υλικό είναι
κλεισμένο στο σκοτάδι ενός κουτιού. Στην έκθεση «Λίγο πριν, λίγο μετά» η
υπαρξιακή αγωνία δίνει τη θέση της σε κολάζ με επεξεργασμένες εικόνες βίας,
πολέμου, κοινωνικής καταπίεσης των γυναικών, των παιδιών, των προσφύγων από
αυτές που κατακλύζουν τα έντυπα και τη ζωή μας. Οι εικόνες συμπλέκονται με
διαγράμματα που δείχνουν την πορεία των κερδών του χρηματιστηρίου, «γιατί αυτά
καθορίζουν τη ζωή μας» και η ζωγραφική συμπληρώνει τη σύνθεση. Ο δείκτης της
υπαρξιακής της αγωνίας – με ορόσημο την 11η Σεπτεμβρίου – μετατοπίστηκε προς
το κοινωνικό πεδίο και η αγωνία της επικοινωνίας και της έκφρασης πήρε τώρα
άλλη ορμή και άλλη μορφή. «Στην ουσία είναι το ίδιο», υπογραμμίζει η μαθήτρια
στη Σχολή Καλών Τεχνών του Δημήτρη Μυταρά, που μπήκε όψιμα στη ζωγραφική αφού
πρώτα είχε διαγράψει έναν κύκλο ζωής σπουδών και δουλειάς πάνω στη συντήρηση
εικόνων. «Καμιά επιλογή δεν είναι αθώα», διαβάζουμε σ’ έναν πίνακα. «Υπό την
έννοια ότι υπάρχει προσωπική ευθύνη», εξηγεί η Μαρία Μαρουδή. «H αγωνία μου
σήμερα αφορά τι μπορώ να κάνω για να δείξω και στους άλλους ανθρώπους ότι οι
καταστάσεις έχουν οξυνθεί, ότι ο κόσμος γυρίζει προς τα πίσω, ότι η εξουσία
γίνεται πιο επικίνδυνη. Όλα αυτά ξεκίνησαν λίγο πριν από την 11η Σεπτεμβρίου,
αλλά η καταστροφή με το πρόσχημα της ασφάλειας έδωσε αφορμή να ενταθεί ο
έλεγχος, να μεγαλώσει ο φόβος του κόσμου, να περάσουν κατασταλτικά μέτρα, να
δημιουργηθούν δίπολα και να εισχωρήσουν στην καθημερινότητα φασισμοί που δεν
υπήρχαν πριν από λίγα χρόνια».
Τα έργα που κάνετε σήμερα είναι τέχνη διαμαρτυρίας;
Είναι τέχνη. Για μένα η τέχνη είναι έκφραση. Θέλω να δείξω στους άλλους
ανθρώπους την αγωνία μου. Δεν μου αρκεί να κατέβω σε μια διαδήλωση. Σήμερα
χρειάζεται και πάλι οι καλλιτέχνες να μάθουν να υπερασπίζονται την επιλογή
τους. Ποιος θα τολμούσε πριν από λίγα χρόνια να κατεβάσει ένα έργο από μια
έκθεση, όπως συνέβη στο Outlook, και να μη διαμαρτυρηθούν οι ίδιοι οι
καλλιτέχνες; Απέναντι σ’ αυτές τις καταστάσεις με πιάνει ένας θυμός γιατί
πισωγυρίζουμε σε πράγματα, για τα οποία αγωνιστήκαμε και κατακτήσαμε.
Αισθάνομαι την ανάγκη να επικοινωνήσω και πάλι, αλλά για να πω ότι χρειάζεται
εγρήγορση.
INFO
«Λίγο πριν, λίγο μετά». Έκθεση της Μαρίας Μαρουδή στην αίθουσα «Αστρολάβος»
(Ξανθίππου 11, Δεξαμενή), έως 12 Φεβρουαρίου.















