Tα κόμματα και η ΤV

Για τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται ο τηλεοπτικός χρόνος στα πολιτικά
κόμματα γράφει ο κ. Νίκος Μάργαρης:

«Είδα πρόσφατα δηλώσεις του κυρίου Ρουσόπουλου, σύμφωνα με τον οποίο αδικείται
κατάφωρα η Νέα Δημοκρατία επειδή στα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης
αφιέρωσαν τριπλάσιο χρόνο στην παρουσίαση του κ. Παπανδρέου στη Θράκη απ’ ό,τι
σ’ εκείνη του κ. Καραμανλή στην Αρκαδία.

Όταν η λεγόμενη κρατική τηλεόραση κινείται στα επίπεδα ακροαματικότητας του
4%, απορώ τόσο με την απορία του κ. Ρουσόπουλου όσο και με τον υπερβάλλοντα
ζήλο των αρμοδίων της EPT. Ποιον άραγε επηρεάζουν τόσο πολύ τα κρατικά κανάλια
και όλοι πήραν ένα χρονόμετρο και μετρούν το πόση είναι η διαφορά στο χρόνο
των χειραψιών και των φιλιών;

Αλλά και τα μικρά, λεγόμενα, κόμματα έχουν ποτέ διανοηθεί, όταν μας γανώνουν
τα αυτιά με τις δηλώσεις τους για τους “εργαζόμενους”, ότι εκπροσωπούν ένα
πολύ μικρό κομμάτι από αυτούς; Ότι ο λόγος που είναι μικρά και όχι μεγάλα
είναι το γεγονός ότι δεν τους ψηφίζουν οι πολίτες επειδή προφανώς θεωρούν τους
“μεγάλους” καλύτερους, και δεν τους κλέβει τις ψήφους ο επάρατος
δικομματισμός;

Αλλά και η “ισότιμη” συμμετοχή στα “τοκσόου” γιατί να είναι δικαίωμά τους; Δεν
θα έπρεπε και εδώ να υπάρχει η γνήσια απλή αναλογική, με σαράντα δύο
εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ, άλλους τόσους της Νέας Δημοκρατίας, έξι του KKE, τρεις
του Συνασπισμού, δύο του ΔΗΚΚΙ και πέντε των υπόλοιπων τάσεων; Στο κάτω της
γραφής, αν αύριο έκλειναν όλες οι τηλεοράσεις, υπήρχε περίπτωση να πάρει το
KKE 30% και ο Συνασπισμός 20%;».