ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Aρπακτικά

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Εκτός από το “κλασικό” νέφος που ταλαιπωρεί την Αθήνα μετατρέποντάς την σε
ένα αποπνικτικό θερμοκήπιο, υπάρχει πλέον και το “νέφος μικροσωματιδίων”, που
προκαλεί ακόμη και θανατηφόρες ασθένειες. H βασική αιτία αυτού του φαινομένου
είναι οι εξατμίσεις τών I.X. Επίσης, πρόσφατη μελέτη του “Δημόκριτου” απέδειξε
ότι οι μεταφορές υλικών για τα Ολυμπιακά έργα επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα με
αυτό το κοκτέιλ μικροσωματιδίων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι το μεγάλο φαγοπότι
των πολυεθνικών και των κατασκευαστικών εταιρειών. Γι’ αυτό και ανακηρύχθηκε
“εθνική υπόθεση”. Το ίδιο συστηματικά όμως εξυπηρετεί η Πολιτεία και τα
συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας και των μεγαλοεισαγωγέων I.X. Ο κ.
Βερελής μπορεί μεν να φωτογραφήθηκε στο πρώτο βαγόνι του τραμ, αλλά τα δώρα
“πάνε βροχή” στο κύκλωμα του αυτοκινήτου. Το πιο πρόσφατο είναι η παραχώρηση
ενός μεγάλου κομματιού των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά για την κατασκευή λιμανιού
εκφόρτωσης εισαγόμενων I.X.!! Ταυτόχρονα, φτηναίνει κατακόρυφα ο φόρος (έως
11.000 ευρώ!!) για τα μεγάλων κυβικών αυτοκίνητα που προμηθεύεται η
πλουτοκρατία.

H Αττική έχει παραδοθεί πλήρως στην κερδοσκοπική μανία εδώ και δεκαετίες. Με
τους Ολυμπιακούς Αγώνες η καταστροφή αυτή ξεπέρασε κάθε όριο. Οι λιγοστοί
ελεύθεροι χώροι παραχωρούνται αφειδώς στους εργολάβους για τσιμεντοποίηση.
Όταν, για παράδειγμα, η Παραλία παραδίδεται στα αρπακτικά της αγοράς για να
χτίσουν νέα ξενοδοχεία και καζίνα δίπλα στην υπερταχεία λεωφόρο που
κατασκευάζεται για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων, όλη η Αθήνα στερείται
τις ανάσες δροσιάς από τη θάλασσα. Περισσότερες τσιμεντένιες κατασκευές
σημαίνει και αύξηση της θερμοκρασίας. Γι’ αυτή την κατάσταση δεν φταίμε όλοι
μας. Φταίνε οι μεγαλοεργολάβοι που θησαυρίζουν, οι τράπεζες που κερδοσκοπούν
αισχρά στις τιμές των ακινήτων και της γης, και η κυβέρνηση που τους κάνει όλα
τα χατίρια. Για έναν εργαζόμενο, που χρειάζεται τουλάχιστον μιάμιση ώρα για να
πάει και να έλθει από τη δουλειά του, η μετακίνηση σε αυτές τις συνθήκες
καταντάει αφόρητη. Το ίδιο και για τον συνταξιούχο, που είναι αναγκασμένος να
μένει κλεισμένος σε ένα τσιμεντένιο κλουβί, επειδή δεν έχει πού να πάει.

Πράσινο, ελεύθεροι χώροι με κατάλληλη υποδομή και ένα 24ωρο δημόσιο και δωρεάν
σύστημα μαζικών μεταφορών είναι πράγματα απολύτως ρεαλιστικά, που μπορούν να
γίνουν άμεσα, εφόσον υπάρξει πολιτική βούληση για αντιπαράθεση με τις
καταστροφικές επιλογές του βάρβαρου συστήματος της αδηφάγου Αγοράς. Μόνο τότε
θα γίνει συνολικά η ζωή μας καλύτερη και η πόλη μας πιο ανθρώπινη».