Πρόσωπα Γκολ που ενώνουν

Στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα νεανίδων, που έγινε τον περασμένο
Ιούνιο στο Ρότερνταμ, η ομάδα του Ισραήλ ήρθε δεύτερη – μετά τη γαλλική.
Αρχηγός της, η Παλαιστίνια Ριμ Μούσα.

Ριμ Μούσα. Παλαιστίνια, αρχηγός μιας ισραηλινής ποδοσφαιρικής ομάδας νεανίδων

Δεκατριών χρόνων, η Ριμ ανήκει στην αραβική μειονότητα του Ισραήλ και είναι η
«κανονιέρισσα» τής Fox Kids Hadera, της ομάδας που εκπροσώπησε τη χώρα στο
παγκόσμιο πρωτάθλημα. Με το 10 στη φανέλα της, είναι επίσης η μοναδική
Παλαιστίνια στην ομάδα. «H κύρια διαφορά ανάμεσα σε μένα και τις Εβραίες
συμπαίκτριές μου είναι πως εκείνες έχουν ήδη αγόρια», λέει. Άλλωστε η καλύτερη
φίλη της είναι η 12χρονη συμπαίκτριά της Νόι Ντέρι, με την οποία κάνει στο
γήπεδο ένα ασυναγώνιστο δίδυμο. «Με τις πάσες της στρώνει τα γκολ μου», εξηγεί
η μικρή Παλαιστίνια, που στο προηγούμενο ισραηλινό πρωτάθλημα είχε μέσο όρο
δύο γκολ σε κάθε παιγνίδι.

H παρουσία της στην ομάδα δίνει ένα ακόμη παράδειγμα συνεργασίας,
αλληλοσεβασμού και φιλίας μεταξύ Αράβων και Εβραίων. Τη μέρα που η ομάδα
έφευγε για την Ολλανδία από το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, οι αστυνομικοί θέλησαν
να ελέγξουν τη Ριμ και τον πατέρα της χωριστά, με την αυστηρότερη διαδικασία
που επιφυλάσσεται στους Άραβες πολίτες του Ισραήλ. «Όταν τα άλλα κορίτσια
είδαν ότι μας έπαιρναν χωριστά», θυμάται ο 48χρονος Ατάλα, πατέρας και
προπονητής της Ριμ, «άρχισαν να διαμαρτύρονται στους αστυνομικούς και
απείλησαν ότι δεν θα έφευγαν αν η Ριμ δεν περνούσε τον έλεγχο μαζί τους.
Φώναζαν “είμαστε όλες στην ίδια ομάδα και σαν ομάδα θέλουμε να μας
αντιμετωπίσετε”. Στο τέλος οι φρουροί υποχώρησαν».

H Ριμ ζει με τους γονείς και τα τρία αδέλφια της στο Αμπού Σινάν, μια μικρή
πόλη στο Βόρειο Ισραήλ με 13.000 μουσουλμάνους, δρούζους και χριστιανούς
κατοίκους. H πόλη έγινε γνωστή επειδή από αυτήν είχε ξεκινήσει, τον Σεπτέμβριο
του 2001, ο πρώτος (και μοναδικός ώς τώρα) Άραβας Ισραηλινός καμικάζι. H
ισραηλινή ακροδεξιά είχε προβάλει την επίθεση αυτή ως απόδειξη ότι οι Άραβες
Ισραηλινοί (το 18% του ισραηλινού πληθυσμού) είναι εχθροί του ισραηλινού
κράτους. «Είμαι Ισραηλινός, έχω ισραηλινό διαβατήριο και ταυτότητα», λέει ο
πατέρας της Ριμ, που είναι γιατρός το επάγγελμα. «Αλλά είμαι και Παλαιστίνιος
και περήφανος γι’ αυτό… Οι σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί ανάμεσα στα
κορίτσια της ομάδας, καθώς και ανάμεσα σ’ εμάς, τους γονείς τους, δείχνουν ότι
μπορούμε να ζήσουμε μαζί ειρηνικά».

H Ριμ δεν κάνει πολιτικά σχόλια, μιλάει στον απεσταλμένο της ιταλικής «Κοριέρε
ντέλα Σέρα» για το πάρτι που είχε κάνει πριν από λίγες μέρες στο σπίτι της με
καλεσμένες τις φίλες της από την ομάδα. «Αυτές οι φίλες», λέει, «είναι το
ωραιότερο δώρο που μου έκανε το ποδόσφαιρο».